Τριάντα λεπτά ασφυξίας: Ο Ολυμπιακός ανυπομονούσε να παίξει μπροστά στο κοινό του
Ο Ολυμπιακός δείχνει να έχει τα πάντα για το back-to-back, όμως παραμένει “ανήσυχος” και ψάχνει και εναλλακτικούς τρόπους για να κερδίζει. Γράφει ο Χάρης Σταύρου.
Sold-out δεν έγινε, ο κόσμος ένιωθε κάπως αμήχανα το βράδυ της Παρασκευής (9/10) στη SUNEL Arena, τελικά το γήπεδο σχεδόν γέμισε κι όσο περνούσε η ώρα, τόσο καλύτερη γινόταν η ατμόσφαιρα.
Ο Ολυμπιακός έπαιξε για πρώτη φορά ως γηπεδούχους στην έδρα της ΑΕΚ, στο μέρος στο οποίο θα περάσει αρκετό καιρό φέτος μέχρι το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας να ετοιμαστεί και τα πήγε περίφημα.
Οι Πειραιώτες τα έσπασαν από το τρίποντο (3/18 στο πρώτο μέρος, 8/29 στο φινάλε) απέναντι στην Εφές, όμως ο προπονητής τους δεν θα έχει αυτή τη φορά παράπονο γιατί όσοι πάτησαν παρκέ, πάλεψαν πολύ στην άμυνα, που ήταν το μεγάλο πρόβλημα στο ξεκίνημα της περιόδου.
Η αλήθεια είναι ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα προτιμούσε να δει κάποια εύκολα λάθη να αποφεύγονται, αυτά τα λάθη όμως ήταν κυρίως αποτέλεσμα της τρέλας που έπιασε τους παίκτες του στο δεύτερο μέρος, όταν το γήπεδο είχε αρχίσει να γέρνει για την Εφές.
Ο Ολυμπιακός έβαλε 26 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο, 27 στο τρίτο και 27 στο τέταρτο. Στο κακό του, το δεύτερο, έμενε στους εννέα. Κι αυτό το δεκάλεπτο ήταν τόσο κακό, που πολλοί φοβήθηκαν ότι θα δημιουργούσε προβλήματα στους Πειραιώτες.
Πώς αντέδρασαν; Ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ γύρισε στην έναρξη του β’ μέρους με τρομερή ορμή, βούτηξε στη ρακέτα της Εφές ξανά και ξανά και την ίδια στιγμή ο Φουρνιέ κι ο Γουορντ τα έδιναν όλα στην άμυνα.
Οι Τούρκοι, από την πλευρά τους, έβαλαν 16, 15, 18 και 17 πόντους ανά περίοδο και σίγουρα θα χρησιμοποιήσουν αυτό το σαραντάλεπτο ώστε να προετοιμαστούν για άμυνες σαν του Ολυμπιακού που πήρε δύναμη από τον κόσμο του κι ανέβηκε σε ένα επίπεδο που δεν είχε πλησιάσει φέτος.
Από τις οκτώ ασίστ για τα εννέα λάθη του πρώτου μέρους, στις 15 ασίστ για μόλις τέσσερα λάθη στο δεύτερο.
Ο Ολυμπιακός την έπνιξε την Εφές και την έπνιξε με έναν τρόπο που δείχνει ότι αρχίζει να ψάχνει και εναλλακτικούς τρόπους για να κερδίζει. Χωρίς να θέλει απλώς περισσότερο σκορ από τον αντίπαλό του, χωρίς να πρέπει να στηριχθεί σε δύο, τρεις ή τέσσερις παίκτες στην επίθεση.
Ο Κόντι έγραψε σχεδόν μισό triple-double (8/4/4) σε 13 λεπτά.
Ο Γουορντ τελείωσε φάσεις, με μεγάλη επιθετικότητα.
Ο Βεζένκοβ ήταν… ήσυχος, ο Εντζάι έκανε ξανά πολλή φασαρία συνδυάζοντας το θέαμα με την ουσία (9 πόντοι, ένα τρίποντο, επτά ριμπάουντ, δύο ασίστ σε 18 λεπτά).
Ο Μιλουτίνοβ κυριάρχησε στο ριμπάουντ, μάζεψε εννέα σε 14:35, από τα οποία τα έξι έδωσαν δεύτερες ευκαιρίες στον Ολυμπιακό.
Ο Τζόσεφ κι ο Ντάνστον έπαιξαν λίγο, ο Ταϊρίκ Τζόουνς ξεμπούκωσε (11 πόντοι, 6 ριμπάουντ, 2 ασίστ), ο Φουρνιέ είχε έξι τελικές πάσες σε 20 λεπτά.
Αν κάποιος υστέρησε, αυτός ήταν ο Τάιλερ Ντόρσεϊ.
Ο ομογενής γκαρντ είδε τον προπονητή του να τον βγάζει από την αρχική πεντάδα, έπαιξε 17 λεπτά, είχε 1/3 δίποντα, 0/4 τρίποντα και 2/3 βολές, όμως πάλεψε στην άμυνα, έψαξε τη δημιουργία κι αν ξεχάσει το εφιαλτικό του δεύτερο δεκάλεπτο, θα είναι ok.
Γενικώς, ο Τάιλερ δείχνει ότι ακόμη ψάχνει τον ρόλο του. Βλέπει ότι ο Γιαν Μοντέρο έχει έρθει με φόρα, είναι ένα παιδί που ξεχειλίζει ανυπομονησία, είναι όμως και σε μια φάση στην καριέρα του που πρέπει να διαχειρίζεται καλύτερα τα συναισθήματά του.
Ο Ολυμπιακός ήταν πολύ καλός απέναντι στην Εφές, όμως η ζωή συνεχίζεται. Στο ίδιο γήπεδο, το μεσημέρι της Κυριακής θα παλέψει με τον πάντα σκληρό και φιλόδοξο Κολοσσό και αμέσως μετά θα φύγει για την Ισπανία.
Η Βαλένθια τον περιμένει με 4/4 στο ξεκίνημα της EuroLeague. Θα ακολουθήσει η Βαρκελώνη και αυτά τα μίνιμουμ 80 λεπτά θα προσφέρουν πολλές αφορμές για συζητήσεις. Για τέμπο και κατοχές, για περιφερειακό σουτ, για αμυντικό ριμπάουντ, για ρόλους και βάθος στο ρόστερ.
Ο Ολυμπιακός δείχνει να έχει φέτος τα πάντα στο ρόστερ του. Όλα τα στοιχεία που χρειάζεται για να διεκδικήσει το back-to-back.
Κι όμως, συνεχίζει να είναι “ανήσυχος”, να ψάχνει και να ψάχνεται για να γίνει ακόμη καλύτερος. Και παρά το γεγονός ότι θα βρίσκεται μακριά από το γήπεδό του για αρκετούς ακόμα μήνες, η SUNEL Arena έδειξε ότι του ταιριάζει. Κι όσο περνάει ο καιρός, θα τον αγκαλιάζει όλο και περισσότερο.