Ολυμπιακός: Τον Ρέτσο δεν τον ένοιαζαν τα 9 ράμματα και το μπαταρισμένο χέρι, αλλά το περιβραχιόνιο στο μπράτσο
Ο Ηλίας Καλλονάς γράφει για τον Παναγιώτη Ρέτσο, τον αρχηγό του Ολυμπιακού που ηγείται με την αυταπάρνησή του, σεβόμενος το σήμα, τη φανέλα και κυρίως το περιβραχιόνιο που φοράει στο μπράτσο του.
Δεν εξελίχθηκε καλά η βραδιά για τον Ολυμπιακό. Η Λεβερκούζεν ήταν ανώτερη στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα και πήρε μία μεγάλη νίκη στο “Γ. Καραϊσκάκης”, εκμεταλλευόμενη την εκτελεστική δεινότητα του Πάτρικ Σικ, αλλά και αμυντικές ολιγωρίες των ερυθρολεύκων.
Το έργο της ομάδας του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έγινε πολύ δύσκολο ενόψει της ρεβάνς, αλλά αυτός ο Ολυμπιακός έχει (απο)δείξει -ειδικά τη διετία που κάθεται στον πάγκο του ο Βάσκος τεχνικός- ότι κανείς δεν θα πρέπει να τον ξεγράφει πριν το σφύριγμα της λήξης.
Η αυταπάρνηση του αρχηγού Ρέτσου
Ναι, η σφοδρή σύγκρουση των Ρέτσου – Πιρόλα λίγο πριν από τη συμπλήρωση 35 λεπτών έπαιξε το ρόλο της, αφού ο Ιταλός έγινε αναγκαστική αλλαγή και ο αρχηγός του Ολυμπιακού χρειάστηκε να κάνει 9(!) ράμματα για να συνεχίσει στην αναμέτρηση.
Αυτή η αυταπάρνηση, όμως, του Ρέτσου λέει και την ιστορία του. Την ιστορία ενός (πρωτ)αθλητή, ο οποίος δεν επέτρεψε στις κακοτοπιές να τον ρίξουν κάτω, να τον κάνουν ευάλωτο ή να του “γκρεμίσουν” το όνειρο. Και η αλήθεια είναι πως δεν συνάντησε και λίγες στο διάβα του, είτε στο εξωτερικό είτε στην Ελλάδα.
Ακόμα κι όταν οι ίδιοι οι φίλοι του Ολυμπιακού του άσκησαν σκληρή και -σε πολλές περιπτώσεις- άδικη κριτική, εκείνος δεν αντέδρασε. Προτίμησε να σκύψει το κεφάλι από σεβασμό στη φανέλα και να συνεχίσει να δουλεύει σκληρά. Κι η ποδοσφαιρική μοίρα τα έφερε έτσι ώστε να πανηγυρίσει ως πρωταγωνιστής την κατάκτηση του Conference League και να σηκώσει το περσινό νταμπλ ως αρχηγός της ομάδας.
Και τη φετινή σεζόν να συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε πέρυσι, αποτελώντας έναν απ’ τους βασικούς λόγους που ο Ολυμπιακός είναι στην ενδιάμεση φάση του Champions League. Κι απέναντι στη Λεβερκούζεν να ξεχωρίζει ξανά, ακόμα κι αν δεν έπιασε τα ίδια επίπεδα απόδοσης με τα προηγούμενα ματς.
Με 11(!) ανακτήσεις κατοχής, με 52/57 επιτυχημένες πάσες και 18/19 στο αντίπαλο μισό, με 65 ενέργειες με την μπάλα (πίσω μόνο από Ροντινέι και Ορτέγκα), με 2/4 κερδισμένες μονομαχίες και γενικότερα με μία γεμάτη παρουσία.
Ο πραγματικός ηγέτης
Ένα παιδί απ’ τα σπλάχνα του Ολυμπιακού ηγείται, λοιπόν, στη νέα εκατονταετία του συλλόγου. Βάζει πάνω απ’ όλα το καλό της ομάδας, παίζει με μπαταρισμένο χέρι, με ράμματα και τσιρότα στο πρόσωπο σαν να λέει “θα είμαι εδώ μέχρι να μην με κρατάνε τα πόδια μου”. Φτιάχνει το περιβραχιόνιο στο μπράτσο με καμάρι και δεν λυγίζει απ’ τις δύσκολες στιγμές, αλλά τις μετατρέπει σε κίνητρο γι’ ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες.
Πριν από λίγες ημέρες, με αφορμή τις αποδοκιμασίες που δέχθηκε ο Τάσος Μπακασέτας από φιλάθλους του Παναθηναϊκού, ο πρόεδρος του ΠΣΑΠΠ, Γιώργος Μπαντής σχολίασε στα social media πως “ηγέτες δεν είναι εκείνοι που δεν νιώθουν φόβο, αλλά εκείνοι που τον νικούν. Αληθινοί, πραγματικοί ηγέτες που παλεύουν σε αντίξοες συνθήκες, δεν απογοητεύονται, δεν κατηγορούν τους άλλους, αναλαμβάνουν την ευθύνη και μπαίνουν μπροστά για όλους”.
Ο Παναγιώτης Ρέτσος είναι μία τέτοια περίπτωση. Να θυμόμαστε, λοιπόν, τα βράδια που δεν πηγαίνουν καλά τα πράγματα, εκείνους που με αυταπάρνηση μάχονται μέχρι το τέλος, σεβόμενοι το σήμα, τη φανέλα και πάνω απ’ όλα τον εαυτό τους.
Οι μεγάλες ομάδες έχουν ανάγκη από “Ρέτσους” για να συνεχίσουν να χτίζουν το μύθο τους. Ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, τον… θρύλο τους.