Το τέλος του trial month για τον Παναθηναϊκό και μια υπόκλιση στον Κώστα Σλούκα

Όποιος έχει ασχοληθεί με τον αθλητισμό, ακόμη και σε ερασιτεχνικό επίπεδο, ξέρει πολύ καλά πώς είναι το συναίσθημα του να σε τραβάει προς τα κάτω ένας αντίπαλος μικρότερης δυναμικής.

Όποιος έχει ασχοληθεί με τον αθλητισμό καταλαβαίνει ότι είναι εντελώς διαφορετικό το κίνητρο όταν αγωνίζεσαι κόντρα σε μια ομάδα που βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας, σε σχέση με το κίνητρο που έχεις όταν αγωνίζεσαι απέναντι στην ουραγό.

Αυτά, όμως, δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για την εικόνα που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός AKTOR στη Γαλλία, κόντρα στη Βιλερμπάν, το βράδυ της Παρασκευής (30/1).

Από την πρώτη στιγμή φαινόταν πως η ομάδα ήταν νωχελική και έβλεπε το ματς ως αγγαρεία. Κάτι η κούραση, κάτι οι συνεχόμενες υποχρεώσεις, κάτι η δυναμική του αντιπάλου… Κατανοητά όλα αυτά. Όχι όμως αρκετά. Ειδικά όταν ο Παναθηναϊκός κατέληξε να κερδίσει το ματς με μόλις έναν πόντο διαφορά (78-79), από το +15 (54-69) που βρισκόταν στα 4’12” πριν τη λήξη. Ειδικα όταν η γηπεδούχος ομάδα σούταρε με μόλις 37.5% στο δίποντο (12/32 σουτ).

Ένας κακός Ιανουάριος, ένα trial month που έλαβε τέλος

Κάπως έτσι, ο Παναθηναϊκός έκλεισε τον Ιανουάριο με απολογισμό 4 ήττες και 3 (όχι ιδιαίτερα πειστικές) νίκες στην EuroLeague. Με ενεργητικό 80.1 πόντους κατά μέσο όρο και παθητικό 79.5 πόντους. Με κακές εμφανίσεις, τόσο εκτός, όσο και εντός έδρας.

Με νεύρα. Με γκρίνια. Με ερωτηματικά. Με απογοήτευση. Με βαρύγδουπες δηλώσεις. Με μη δηλώσεις. Με δοκιμαστικά σχήματα.

Η trial period, όμως, θα έπρεπε να έχει λήξει προ πολλού. Για αυτό μάλλον φάνηκε περίεργο ένα αρχικό σχήμα με Σορτς, Τολιόπουλο και Ρογκαβόπουλο, μαζί με τους συνήθεις Χουάντσο και Χολμς. Για αυτό και δεν πέρασε στα ψιλά η δήλωση του Εργκίν Αταμάν περί “ντροπιαστικής εμφάνισης” κάποιον παικτών.

Ας ήταν, λοιπόν, ο Ιανουάριος ο τελευταίος trial month για το τριφύλλι, που βρίσκεται στην 8η θέση -δηλαδή στη ζώνη του Play-In και όχι σε αυτή των playoffs- με ρεκόρ 15-10 (8-4 εντός και 7-6 εκτός έδρας).

Μια υπόκλιση στον Σλούκα

Από αυτές τις 15 νίκες, δεν είναι λίγες εκείνες που πιστώνονται στον Κώστα Σλούκα. Άλλες λιγότερο, άλλες περισσότερο.

Από την αρχή της σεζόν ο αρχηγός του τριφυλλιού βρωντοφωνάζει παρών σε κάθε στραβή, σε κάθε δυσκολία. Κάποιες φορές παλεύει μόνος του και δεν καταφέρνει να ανατρέψει την κατάσταση. Άλλες φορές βγαίνει μπροστά και δείχνει τον δρόμο.

Όπως έγινε, δηλαδή, και στο παιχνίδι με τη Βιλερμπάν. Εκεί όπου ο 36χρονος γκαρντ μέτρησε 26 πόντους (2/4 δίποντα, 4/5 τρίποντα, 10/10 βολές), 3 ριμπάουντ, 9 ασίστ, 1 κλέψιμο, 4 λάθη, 6 κερδισμένα φάουλ και 36 PIR, για να αναδειχθεί MVP της αγωνιστικής στην EuroLeague.

Συνολικά στη σεζόν έχει 10.3 πόντους (37.9% στο τρίποντο), 2.4 ριμπάουντ και 5.5 ασίστ ανά 21’15” σε 24 παιχνίδια, προσεγγίζοντας τα νούμερα που είχε την περίοδο 2023/24, όταν πρωτομετακόμισε στον Παναθηναϊκό και τον βοήθησε να βρεθεί ξανά στην κορυφή της Ευρώπης μετά από 12 χρόνια. Τότε είχε 12.7 πόντους (41.5% στο τρίποντο), 3.2 ριμπάουντ και 5.6 τελικές πάσες ανά 26’11” σε 34 παιχνίδια.

Παράλληλα, ο Σλούκας -που έφτασε στις 450 συμμετοχές στην EuroLeague και κυνηγάει μόνο τον Σέρχιο Γιουλ, ο οποίος έχει 468 παιχνίδια and counting- έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία της EuroLeague που έχει δώσει 500+ ασίστ με τη φανέλα τριών διαφορετικών ομάδων.

Για την ακρίβεια, στην καριέρα του έχει 819 ασίστ αγωνιζόμενος με τον Ολυμπιακό, 692 ασίστ αγωνιζόμενος με τη Φενέρμπαχτσε και 507 ασίστ αγωνιζόμενος με τον Παναθηναϊκό.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο διεθνής Έλληνας γκαρντ είχε γίνει ο μόλις δεύτερος -μετά τον Νάντο Ντε Κολό- που πετυχαίνει 1000+ πόντους με τρεις διαφορετικούς συλλόγους στην EuroLeague, αφού μετράει 1827 πόντους με τον Ολυμπιακό, 1438 πόντους με τη Φενέρ και 1035 πόντους με τον Παναθηναϊκό.

Το longevity του και η συνέπειά του είναι πραγματικά αξιοθαύμαστα, για αυτό του αξίζει μια υπόκλιση. Αλλά και περισσότερη υποστήριξη -αγωνιστικά- από τους συμπαίκτες του.