Το “σιρόπι” της νίκης για τον Άρη και η στιγμή που ο Μάικιτς αποφάσισε για το ποιος θα κερδίσει

Το ποδόσφαιρο είναι στιγμές. Μία τέτοια ήταν η διπλή απόκρουση του Μάικιτς στο 56ο λεπτό στα σουτ των Χουάνπι και Τζόκα, που κράτησε όρθιο τον Άρη και διατήρησε το μηδέν στην εστία του. Στα δικά μας μάτια εκεί κρίθηκε – κατά μεγάλο ποσοστό – και το παιχνίδι. Από εκεί και πέρα, οι “Κίτρινοι” χρειάστηκαν μόλις δύο λεπτά και 38 δευτερόλεπτα για να σκοράρουν δύο τέρματα με τους δύο κεντρικούς αμυντικούς (Άλβαρο και Φαμπιάνο οι σκόρερ) τους από ισάριθμες στημένες φάσεις και να κλειδώσουν το πρώτο τρίποντο της σεζόν. Αυτό άλλωστε ήταν και το μοναδικό διακύβευμα της πρεμιέρας: η νίκη. Και την πήραν.

Ο Μαρίνος Ουζουνίδης έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος από τη μία πλευρά, καθώς η ομάδα του πέτυχε τον στόχο της. Από την άλλη όμως δεν μπορεί να παραβλέψει πως υπάρχουν πολλά που χρήζουν βελτίωσης. Το παραδέχτηκε και ο ίδιος στις δηλώσεις του, αναφέροντας όμως και κάτι ακόμα… “η χρονιά ξεκίνησε με γκρίνια, αμφισβήτηση και μουρμούρα”, είπε. Προφανώς ως αντίκτυπος του πρόωρου και σοκαριστικού ευρωπαϊκού αποκλεισμού. Και πώς εξαλείφονται όλα αυτά; Με νίκες. Αυτό είναι το φάρμακο και ο Εβρίτης το γνωρίζει πολύ καλά.

Η εικόνα του Άρη στο χθεσινό παιχνίδι δεν ήταν εντυπωσιακή. Παρουσίασε αδυναμίες, κενά διαστήματα, ανομοιογένεια (επίσης κάτι λογικό, αφού 9 από τους 15 που έπαιξαν συνολικά ήταν νέα πρόσωπα), αλλά είχε και θετικά στοιχεία που προέκυψαν και από ομαδική δουλειά και από ατομικές εμπνεύσεις των ποδοσφαιριστών του. Η επιλογή του Ουζουνίδη να τοποθετήσει τον Γένσεν στη μεσαία γραμμή δίπλα στους Μόντσου και Ράτσιτς είχε λογική. Η ομάδα του Άρη πονάει στη θέση “6”, αφού ακόμη δεν έχει αποκτηθεί ο χαφ που θα κάνει όλη τη “βρώμικη” δουλειά και θα ξεκλειδώσει δημιουργικά το παιχνίδι των υπολοίπων, και έτσι ο Φινλανδός αποτέλεσε μια πιο ασφαλή λύση με αμυντικό προσανατολισμό σε σχέση με τους Μορουτσάν και Μισεουί που είναι αρκετά πιο επιθετικογενείς.

Η εικόνα του τον δικαίωσε, καθώς ήταν από τους κορυφαίους στο πρώτο μέρος. Καλή παρουσία είχε και ο Τεχέρο, που έδωσε ενέργεια και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Αντίθετα, υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ακόμα ψάχνονται. Ο Πέρεθ για παράδειγμα πήρε πολλές πρωτοβουλίες (ο Άρης φόρτωσε πολύ τη δεξιά πλευρά του), αλλά έδειξε ανούσιος και φλύαρος σε ροή αγώνα, ενώ η επιλογή στην αριστερή πτέρυγα με τους Μεντίλ και Ντιαντί δεν έχει αποδώσει, αφού οι δυο τους δεν έχουν βρει χημεία και αυτοματισμούς. Σαφώς βέβαια και οι αμυντικές μεταβάσεις παραμένουν ζήτημα προς άμεση επίλυση. Οι 11 τελικές που δέχτηκε ο Άρης στην έδρα του είναι πολλές και κάτι δείχνουν…

Όλα αυτά είναι κομμάτια που θα δουλευτούν στην πορεία. Το σπουδαιότερο για τον Άρη είναι πως η νίκη του δίνει τον απαραίτητο χρόνο και την ηρεμία για να συμβεί αυτό. Γιατί φέτος διαθέτει ποιοτικό και γεμάτο ρόστερ, περισσότερο από κάθε άλλη σεζόν τα τελευταία χρόνια. Το πρώτο δείγμα γραφής δεν ήταν τέλειο, αλλά το “σιρόπι” της νίκης είναι αρκετό για να απαλύνει τις πρώτες αμφιβολίες και να δημιουργήσει αισιοδοξία για τη συνέχεια.