Το λαβράκι του αιώνα: Ο Ολυμπιακός πήρε ρολίστα που παίζει λες και είναι ο Κέβιν Γκαρνέτ

Τον πήραν για συμπληρωματικό, παίζει σαν σούπερσταρ. Ο Εμπάι Εντιάι έκανε πράγματα και θαύματα στη Βαρκελώνη, κουβαλάει τον Ολυμπιακό που έχει ανάγκη και τους ρολίστες του και ενθουσιάζει με το potential του. Γράφει ο Χάρης Σταύρου.
Την εποχή που έπαιζε στη Βιλερμπάν, λέγαμε και γράφαμε ότι “αυτός είναι ο καλός ψηλός της“.
Στους αγώνες με τον Ολυμπιακό, εντός κι εκτός έδρας, έπαιζε λες και περνούσε οντισιόν. Σαν να ήθελε να πείσει ότι αξίζει μια ευκαιρία για να βρεθεί στο υψηλότερο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Όταν οι Πειραιώτες ανακοίνωσαν την απόκτησή του στις 13 του περασμένου Αυγούστου, πολύς κόσμος απογοητεύθηκε. Όχι όλος. Κάποιοι ήξεραν, κάποιοι τον έβλεπαν εδώ και χρόνια να έρχεται, κάποιοι δεν ένιωσαν ότι ρίσκαραν με την περίπτωσή του.
Για τον Εμπάι Εντζάι μιλάμε. Για το παιδί που μετά από έξι αγωνιστικές στην κανονική περίοδο της EuroLeague είναι μακράν το steal της χρονιάς, για τον Σενεγαλέζο ψηλό που σοκάρει με το potential του και έχει ήδη τεράστια συνεισφορά για το 5-1 της ομάδας του στη διοργάνωση.
Στο ματς με την Βίρτους έκανε ρεκόρ καριέρας με 23 πόντους. Είχε 10/11 δίποντα και 3/3 βολές. Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε στη Μπολόνια, όμως εκείνος έλαμψε.
Προηγουμένως, στον θρίαμβο στο Κάουνας, ήταν καθοριστικός με τα σκριν στον Φουρνιέ, για τα τρίποντα του Γάλλου απέναντι στην drop άμυνα του Βαλαντσιούνας.
Ακολούθησαν δύο καλές εμφανίσεις με Εφές (9 πόντοι, 7 ριμπάουντ, 2 ασίστ σε 18 λεπτά) και Βαλένθια (11 πόντοι, 3 ασίστ, 2 κλεψίματα σε 24 λεπτά) και το βράδυ της Παρασκευής ήρθε η απόλυτη εκτόξευση σε ένα επίπεδο που ελάχιστοι περίμεναν.
Στο μεγάλο διπλό στο Παλάου Μπλαουγκράνα, ο Εντζάι ήταν ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟΣ.
Ήταν παντού στην άμυνα, ήταν παντού και στην επίθεση. Έκοβε σουτ, έκλεβε μπάλες, τελείωνε τις φάσεις κοντά στο καλάθι, έπαιζε άμυνες χαμηλά, έβαλε το τρίποντο για το 95-95 στην παράταση και ήταν ο MVP των ερυθρόλευκων.
Ο ίδιος ο Βεζένκοβ (25 πόντοι από εννέα σουτ σε 31 λεπτά) κι ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ (17 πόντοι από επτά σουτ) θα του έδιναν το βραβείο, αν κατέληγε στα χέρια τους.
Υπήρχαν στιγμές που ο Εντζάι έπαιζε λες και ήταν ο κλώνος του Κέβιν Γκαρνέτ. Σε χαμηλότερο επίπεδο, σε μικρότερο γήπεδο, αλλά με την ίδια ένταση εμπρός και πίσω.
Στο τέλος της βραδιάς είχε 17 πόντους (4/4 δίποντα, 2/3 τρίποντα, 3/4 βολές), 7 ριμπάουντ, μία ασίστ, 2 κλεψίματα, 3 μπλοκ και 28 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης.
Έλεγαν ότι δεν έχει τρίποντο. Απάντησε. Έλεγαν ότι δεν βάζει βολές. Απάντησε. Έλεγαν ότι δεν βλέπει γήπεδο. Απάντησε.
Αυτή τη στιγμή, νωρίς στη σεζόν, αλλά με ικανό δείγμα αγώνων για να βγάλει κάποιος ασφαλές συμπέρασμα τουλάχιστον για την ποιότητα, τις ικανότητες και το potential του, ο Εντζάι έχει εξελιχθεί σε έναν ακραία πολύτιμο παίκτη που καλύπτει με την ίδια άνεση δύο θέσεις.
Πρέπει να ξεκουράσει τον Βεζένκοβ; Θα το κάνει εμπρός και πίσω. Πρέπει να κλείσει το ματς με τον Βεζένκοβ; Θα βοηθήσει εμπρός και πίσω.
Μετά από 6 αγωνιστικές, ο Εντζάι έχει:
- 12.2 πόντους (4ος στον Ολυμπιακό)
- 86.2% στο δίποντο (25/29)
- 66.7% στο τρίποντο (4/6)
- 78.6% στις βολές (11/14)
- 3.7 ριμπάουντ (1.8 αμυντικά – 1.8 επιθετικά)
- 1 ασίστ
- 1.3 κλεψίματα
- 1 μπλοκ
- 15.7 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης (3ος στον Ολυμπιακό)
Η λογική λέει ότι όσο θα περνάει η σεζόν, τόσο οι αριθμοί του (και τα ποσοστά του) θα πέφτουν, μέχρι να φτάσουν σε νορμάλ επίπεδα.
Η λογική επίσης λέει ότι σε κάποια στιγμή στη χρονιά θα πέσει στον τοίχο στον οποίο πέφτουν όλοι οι ρολίστες, θα κάνει μια “κοιλιά” που θα τον δυσκολέψει να σταθεί ξανά στα πόδια του.
Προς το παρόν, ο Εντζάι αντιλαμβάνεται ότι τα σωματικά του προσόντα μπορούν να κάνουν τη διαφορά, έχει εκπληκτική αντοχή, μπαίνει με χίλια σε κάθε φάση και στις δύο πλευρές του παρκέ και κυρίως, απολαμβάνει το παιχνίδι.
Ο Ολυμπιακός έχει σπουδαίους παίκτες. Έχει παιδιά που μπορούν να θεωρηθούν οι καλύτεροι στη θέση τους σε όλη την Ευρώπη (Μοντέρο, Φουρνιέ, Βεζένκοβ, Μιλουτίνοβ), όμως για να φτάσει και φέτος μέχρι το τέλος του δρόμου, χρειάζεται τους ρολίστες του σε υψηλό επίπεδο.
Ο Εντζάι είχε πέρυσι 7.7 πόντους (69.7% στο δίποντο, 18.1% στο τρίποντο, 55.2% στις βολές), 4.8 ριμπάουντ, 1.2 ασίστ, 1.4 μπλοκ, 10.2 PIR ανά 23:39 και φέτος, σε ένα καλύτερο σύνολο, λάμπει.
Για τον αγώνα στη Βαρκελώνη, δεν χρειάζεται να γράψουμε περισσότερα.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν είχε τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, δεν χρησιμοποίησε τον Νίκολα Μιλουτίνοβ (ενοχλήσεις στη μέση), πήγε συντηρητικά με τον Γιαν Μοντέρο (διάστρεμμα), είδε τον Εντζάι και τον Χολ να τραυματίζονται στον αστράγαλο και στο μάτι, είδε τον Εβάν Φουρνιέ σε κακή βραδιά, να αποβάλλεται με πέντε φάουλ.
Όλα έδειχναν εναντίον του Ολυμπιακού στη Βαρκελώνη, όμως και πάλι οι πρωταθλητές Ευρώπης και Ελλάδας τα κατάφεραν.
Και αυτή τη φορά τα κατάφεραν με τρόπο που ενθουσίασε τους μπασκετόφιλους, άγχωσε τους οπαδούς τους, προβλημάτισε τον προπονητή τους. Αλλά τα κατάφεραν κι αυτό έχει σημασία, καθώς το 5-1 με πέντε αγώνες μακριά από τηνμ Ελλάδα, μοιάζει με ονειρικό απολογισμό. Και με την ήττα να έρχεται με καλάθι στην εκπνοή ενώ όλα έδειχναν παράταση.
Η ζωή συνεχίζεται, η υπόθεση Ντόρσεϊ θα ξεκαθαρίσει μάλλον άμεσα κι ο Ολυμπιακός θα δώσει επτά από τους επόμενους εννέα αγώνες του στη SUNEL Arena.