Το κοντράστ είναι η ΑΕΚ

Τα «βαφτίσια» είναι μια αγαπημένη συνήθεια στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Νέοι παίκτες που δεν το ήθελαν «βαφτίστηκαν» Μέσι και Ρονάλντο. Αποκτήσαμε τα «κλάσικο» της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Κρήτης, της Θράκης και ό,τι άλλο.

Προκύπτουν πράγματα έξω από τα μέτρα, που αλλοιώνουν και την όποια ομορφιά της πραγματικής εικόνας που υπάρχει.

Η έννοια «τελικός» για τον αγώνα του Άρη με τον Παναθηναϊκό, είναι άκρως παραπλανητική ως προς το δέντρο και το δάσος. Η γενική εικόνα των δύο ομάδων δεν αλλάζει από το αποτέλεσμα. Άλλο ματς θα βλέπαμε αν γινόταν γκολ το πέναλτι του Αγκάνθο, άλλο αν η μπάλα πήγαινε μέσα στο δοκάρι του Μαυρία. Όποια ομάδα έβαζε γκολ θα κέρδιζε και το κατάφερε ο Άρης σε σημείο που το παιχνίδι ήταν δύσκολο να γυρίσει.

Ούτε ο Άρης σώθηκε την Κυριακή, ούτε ο Παναθηναϊκός έχασε μαθηματικά τα πλέι οφ. Απλά οι γηπεδούχοι έχουν συνειδητοποιήσει πως παίζουν για κάτι με τη θηλιά στο λαιμό και έχουν βρει έναν δύο παίκτες να βασιστούν, ενώ ο Παναθηναϊκός δεν ξέρει γιατί παίζει.

Το δάσος για τους πράσινους είναι η μεγάλη εικόνα, που από θολή γίνεται θολότερη. Δεν έχει συνοχή, αλλά καταγράφει κακή συνέχεια από αγώνα σε αγώνα.

Αν θέλει κάποιος στην παρούσα φάση να φτιάξει ένα κοντράστ εικόνων σε αγωνιστική συμπεριφορά, για την περίπτωση του Παναθηναϊκού, δεν το κάνει με τον παραδοσιακό του αντίπαλο, τον Ολυμπιακό. Ακόμα κι αν δεν κατέβουν οι «ερυθρόλευκοι» να παίξουν στα 8 παιχνίδια που απομένουν, οι πράσινοι δεν γίνεται να τους φτάσουν κι’ ας κάνουν μόνο νίκες.

Ούτε με τον ΠΑΟΚ που έχει αποκτήσει προοπτική, ούτε με τον Αστέρα και τον Ατρόμητο, που είναι ομάδες πεντάδας, μπορεί να σταθεί σύγκριση.

Η άλλη μεγάλη ομάδα που ξεκίνησε κατεστραμμένη, αλλά βρήκε τρόπο να σταθεί στην πορεία, είναι η ΑΕΚ. Είναι αυτή που στο ένα τρίτο της σεζόν ήταν τελευταία, με τον Παναθηναϊκό μεταξύ 6ης και 7ης θέσης τότε, αλλά βρήκε τρόπο να τον φτάσει την 22 αγωνιστική.

Η διαφορά είναι πως η ΑΕΚ βρήκε μια ποδοσφαιρική λογική πίσω από τα τεράστια οικονομικά και διοικητικά της προβλήματα, ενώ ο Παναθηναϊκός την ψάχνει ακόμα, με το οικονομικό και το “άλλα λέω, άλλα κάνω κι άλλα εννοώ” να τον πλακώνουν.

Μια από τις διαφορές είναι πως στην ΑΕΚ άφησαν τον Λίνεν να δουλεύει και να αποτιμά την πραγματική εικόνα λέγοντας πως η ομάδα του έχει φτάσει σε επίπεδο να μπορεί να κοντράρει τον ΠΑΟΚ και ότι αν ξανακούσει για Ευρώπη θα… σκοτώσει όποιον το λέει, ενώ στον Παναθηναϊκό…

Φόρτωσαν τον αγώνα με τον Άρη, με τον χαρακτηρισμό του τελικού, χωρίς ουσιαστικό λόγο. Αν κερδίσει τα ματς που έχει στο ΟΑΚΑ, μπορεί να χτυπήσει την 5 θέση, αν και θα έχει τον ανταγωνισμό της ΑΕΚ, αν δεν της πάρει αποτέλεσμα στο ΟΑΚΑ.

Από την άλλη πλευρά όμως, παίκτες που ζουν με το άγχος της κατασκευής ενόχων σε κάθε άσχημο αποτέλεσμα και προπονητές αναλώσιμοι, δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα σε… τελικούς που μπορεί να τους προκύψουν ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Η θεωρία των πλέι οφ, είναι στην παρούσα φάση για το… ονόρε. Κανείς δεν ξέρει ακόμα αν ο Παναθηναϊκός ή έστω η ΑΕΚ θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν το ευρωπαϊκό εισιτήριο, αν φτάσουν βαθμολογικά να το αποκτήσουν. Τα θέματά τους για την αδειοδότηση υφίστανται.

Αυτή όμως είναι μια άλλη ιστορία που μπορεί να περιμένει, όπως και… άλλοι φαίνεται να την περιμένουν, για να κινηθούν αναλόγως.