Το διαρκές σκωτσέζικο ντους του Παναθηναϊκού AKTOR και το κυνήγι του “ακατόρθωτου”
Ο Παναθηναϊκός AKTOR συνεχίζει το σκωτσέζικο ντους και πλέον βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Κυνηγώντας κάτι που δεν έχει συμβεί ξανά στην EuroLeague. Κάτι ιστορικό. Γράφει η Βασιλική Καραμούζα μετά την ήττα των πρασίνων από τη Βαλένθια στο Game 4.
“Κάθε φορά που ο Παναθηναϊκός AKTOR δείχνει σημάδια πρόοδου, κάθε φορά που κάνει μια μεγάλη ή πειστική νίκη, κάνοντας τον κόσμο να ελπίζει ότι μπορεί να αποτελέσει turning point για τη σεζόν, έρχεται κι ένα μικρό ή μεγαλύτερο πισωγύρισμα. Αυτό το πράσινο ταγκό, αυτό το μπρος-πίσω-πλάι, κάποιες φορές έχει εξήγηση κι άλλες φορές μοιάζει εντελώς παράλογο”.
Αυτός ο πρόλογος είχε γραφτεί σε τούτη εδώ τη γωνιά στις 6 Φεβρουαρίου μετά την εκτός έδρας ήττα των πρασίνων από την -τότε- διαλυμένη Παρτίζαν. Τέσσερις μήνες μετά και δεν έχουν αλλάξει πολλά στο πράσινο στρατόπεδο. Δηλαδή, το σκωτσέζικο ντους καλά κρατεί.
Οι επτά φορές πρωταθλητές Ευρώπης έπαιξαν Play-In, μπήκαν στα playoffs από την έβδομη θέση, έκαναν δύο τεράστια διπλά στην Roig Arena, φέρνοντας τούμπα τη σειρά με τη Βαλένθια, αλλά τελικά έχασαν δύο match ball στο Telekom Center Athens. Κάπως έτσι, θα χρειαστεί να μπουν ξανά στο αεροπλάνο με προορισμό την Ισπανία, για να κάνουν το “ακατόρθωτο”.
Κι όταν λέμε “ακατόρθωτο” δεν εννοούμε το break. Εννοούμε το τρίτο break μιας ομάδας στην ίδια σειρά playoffs στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Κάτι που δεν έχει συμβεί δηλαδή, ΠΟΤΕ, στις προηγούμενες 67 best-of-five σειρές που έχουν διεξαχθεί στην EuroLeague από τη σεζόν 2008/09, όταν και η πρόκριση στο Final Four άρχισε να κρίνεται στις τρεις αντί για τις δύο νίκες.
Για την ακρίβεια, οι μόνες ομάδες που έχουν καταφέρει να κερδίσουν μακριά από την έδρα τους σε Game 5 είναι η Φενέρμπαχτσε, που είχε περάσει από την έδρα της Μονακό με νικητήριο τρίποντο του Νικ Καλάθη στα 19.4″ πριν το τέλος της παράτασης (79-80) στις 8 Μαΐου του 2024 και ο Ολυμπιακός, που είχε περάσει από την έδρα της Μπαρτσελόνα (59-63) μία ημέρα αργότερα.
Τα νούμερα και οι πρωταγωνιστές
Πριν φτάσει όμως ξανά στο παρκέ της Roig Arena, ο Παναθηναϊκός πρέπει να βάλει κάτω τα όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ στο Game 3 και το Game 4 για να δει τι πήγε λάθος.
Όπως παραδείγματος χάρη οι 52 (27+25) πόντοι που δέχθηκε σε κατάσταση αιφνιδιασμού στο γήπεδό του σε αυτά τα δύο ματς. Ή οι 45 πόντοι μαζί με τις 16 ασίστ που επέτρεψε στον 22χρονο Γιαν Μοντέρο, τον φετινό Rising Star της EuroLeague που παίζει σαν είναι ο MVP.
Κι όλα αυτά την ώρα που το τριφύλλι είχε 17/59 τρίποντα, δηλαδή ευστοχία 28.8% πίσω από τα 6.75μ., ενώ άλλαξε την αμυντική φιλοσοφία που του χάρισε τις δυο εκτός έδρας νίκες και επέστρεψε σε ένα πλάνο δεν οδηγεί πουθενά.
Το do or die
Πλέον, ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του ένα ματς do-or-die. Ένα ματς που θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό αν η φετινή του χρονιά θα είναι επιτυχημένη ή αποτυχημένη. Γιατί κακά τα ψέματα ο Παναθηναϊκός χτίστηκε με στόχο να είναι στο Final Four -το οποίο θα διεξαχθεί, μάλιστα, στο σπίτι του- και να διεκδικήσει την 8η ευρωπαϊκή κούπα της ιστορίας του.
Η τελευταία επίσκεψή του στην ιβηρική χερσόνησο είναι αρκετή για να του δείξει τον δρόμο. Για να του δώσει τα κλειδιά της νίκης απέναντι στη Βαλένθια.
Η πίεση θα πρέπει να γίνει σύμμαχος και όχι εχθρός του. Ένας κινητήριος μοχλός. Και η εμπειρία του σε τέτοιου είδους καταστάσεις μπορεί να είναι μια ειδοποιός διαφορά.
Πάνω από όλα όμως θα πρέπει να τον οδηγήσει η “πείνα” και η “δίψα” του. Θα πρέπει το μάτι όλων να γυαλίζει και το focus του καθενός να είναι στο 150%. Με πρώτο και κύριο τον ιθύνοντα νου. Τον Εργκίν Αταμάν.