Το 0-0 που έκανε τον Λουτσέσκου να χαμογελά: Γιατί ο ΠΑΟΚ έφυγε κερδισμένος από το Καραϊσκάκη κόντρα στον Ολυμπιακό

Πολύ συχνά στις πρώτες του στιγμές μετά την ολοκλήρωση ενός αγώνα ο Ραζβάν Λουτσέσκου είναι “ανοιχτό βιβλίο” – δηλαδή μπορείς καλά να καταλάβεις από το ύφος και τα λόγια του το αν έχει μείνει ή όχι ικανοποιημένος από την ομάδα του και από τα όσα είχε σχεδιάσει σε ένα παιχνίδι.

Στη λήξη του ντέρμπι στο Καραϊσκάκη ο Ρουμάνος προπονητής έδειχνε την ικανοποίηση του. Όχι τόσο για το αποτέλεσμα, αλλά για όσα “διάβασε” μέσα στην αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας του. Οι πολλές και πολύ σημαντικές απουσίες από το βασικό σχήμα και η κούραση που κουβαλούσε ο ΠΑΟΚ, που είχε και μεσοβδόμαδα αγώνα οδήγησαν τον Ρουμάνο προπονητή στην επιλογή να αλλάξει τον τρόπο του παιχνιδιού του στο Καραϊσκάκη. Και ο ΠΑΟΚ των πολλών αλλαγών του έδειξε ότι έχει ωριμάσει τόσο που να μπορεί να αποδίδει καλά με διαφορετικό πλάνο και μάλιστα στην έδρα του Ολυμπιακού. Διότι είναι τέτοιας ποιότητας η δουλειά που κάνει ο Λουτσέσκου.

Η ιδέα του Ρουμάνου προπονητή ήταν να αμυνθεί στο δικό του μισό και συχνά χαμηλά στο γήπεδο, και να μεταφέρει διαρκώς και αμέσως την μπάλα στο αντίπαλο μισό προκειμένου να μην επιτρέψει στον Ολυμπιακό να κάνει το παιχνίδι που του αρέσει – παιχνίδι που βασίζεται στην διεκδίκηση της “δεύτερης μπάλας”. Και η βάση της στρατηγικής του ήταν να μείνει “μέσα” στο ματς μέχρι να καταφέρει να φέρει στο γήπεδο τον Τάισον και τον Κωνσταντέλια για να κυνηγήσει τη νίκη.

Τα στατιστικά του αγώνα επιβεβαιώνουν την εικόνα που είχε το παιχνίδι. Ο Ολυμπιακός ήταν η ομάδα που είχε τον έλεγχο του χώρου και του ρυθμού. Με 60% κατοχή μπάλας, 445 πάσες έναντι 314 του ΠΑΟΚ, 70 διεισδύσεις στο τελευταίο τρίτο και 23 επαφές μέσα στην αντίπαλη περιοχή, κατάφερε να εγκατασταθεί για μεγάλα διαστήματα στο μισό του αντιπάλου. Αυτό αποτυπώνεται και στον αριθμό των τελικών προσπαθειών: 19 σουτ για τον Ολυμπιακό έναντι μόλις 5 του ΠΑΟΚ.

Ωστόσο, πίσω από αυτή την υπεροχή σε όγκο επιθέσεων κρύβεται και η βασική εξήγηση του 0-0. Παρά τις πολλές επιθετικές προσπάθειες, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να δημιουργήσει πραγματικά καθαρές συνθήκες εκτέλεσης, με εξαίρεση την στιγμή του Ελ Καμπί.

Οι τελικές του Ολυμπιακού ήταν κυρίως υπό πίεση, πολλές μπλοκαρίστηκαν ή κατέληξαν εκτός στόχου, με αποτέλεσμα να καταγράψει μόλις δύο σουτ στην εστία. Το συνολικό xG (1.22) για 19 τελικές δείχνει ακριβώς αυτό: αρκετές προσπάθειες, αλλά περιορισμένη ποιότητα ευκαιριών.

Από την άλλη πλευρά, ο ΠΑΟΚ επέλεξε μια εντελώς διαφορετική διαχείριση του αγώνα. Με χαμηλότερη κατοχή, λιγότερες πάσες και μικρότερο αριθμό επιθέσεων, έπαιξε κυρίως σε χαμηλό αμυντικό μπλοκ, προσπαθώντας να προστατεύσει την περιοχή του και να χτυπήσει σε μεταβάσεις. Το γεγονός ότι είχε 33 απομακρύνσεις, περισσότερα κοψίματα και υψηλό ποσοστό επιτυχημένων τάκλιν δείχνει μια ομάδα που πέρασε μεγάλο μέρος του παιχνιδιού αμυνόμενη βαθιά. Παρόλα αυτά, κατάφερε να δημιουργήσει δύο μεγάλες ευκαιρίες.

Έτσι προκύπτει και η ουσία του παιχνιδιού: ο Ολυμπιακός είχε τον έλεγχο του αγωνιστικού χώρου και την επιθετική πρωτοβουλία, ενώ ο ΠΑΟΚ, παρότι απείλησε λιγότερο, δημιούργησε πολύ καθαρές στιγμές. Το τελικό 0-0 είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα αυτής της ισορροπίας ανάμεσα στον όγκο επιθέσεων της μιας ομάδας και την αμυντική αντοχή και τις επιλεκτικές αντεπιθέσεις της άλλης.

Προφανώς όλοι μας θα θέλαμε να έχουμε δει αυτό το ντέρμπι με το ολοκληρωμένο ρόστερ και των δύο ομάδων. Το καταλάβαμε στο τελευταίο 20’λεπτο ότι θα ήταν ένα άλλο ντέρμπι, το οποίο ενδεχομένως να μας έμενε αξέχαστο. Αυτό που προκύπτει από τη βραδιά όμως είναι πως ο ωφελημένος ήταν ο ΠΑΟΚ. Όχι μόνο επειδή δεν έχασε, αλλά επειδή καταλαβαίνει ότι τώρα που το πρωτάθλημα πάει να κριθεί στα ντέρμπι εκείνος, που έχει αποδώσει καλύτερα από κάθε άλλη ομάδα σε αυτά τα ματς, φέρνει την υπόθεση του τίτλου “στο γήπεδό του”.

Και όταν ο Λουτσέσκου βλέπει την “μισή” ομάδα του να αλλάζει πλάνο και να το λειτουργεί αποτελεσματικά, προφανώς μπορεί να σκέφτεται ότι με μια πλήρη ομάδα μπορεί να κάνει πολύ καλά πράγματα στα playoffs.