Την κλάση δεν τη διδάσκεις, απλώς αγοράζεις τον Ουναΐ

Υπάρχουν παιχνίδια που δεν τα κερδίζεις με την τακτική, αλλά με την ποιότητα ενός ποδοσφαιριστή. Αυτό συνέβη στη Λεωφόρο, στο παιχνίδι Superbet Κυπέλλου Ελλάδας με την Κηφισιά.

Ένα ματς που είχε κολλήσει για τα καλά. Μηδέν-μηδέν, χαμηλός ρυθμός, ο Παναθηναϊκός με ανούσια κατοχή αλλά χωρίς λύση, και μια ισοπαλία να… κραυγάζει από μακριά.

Τότε σηκώθηκε από τον πάγκο ο Αζεντίν Ουναΐ και όλα άλλαξαν. Ή έμοιαζαν θέμα χρόνου να αλλάξουν.

Ο Μαροκινός μπήκε στο 64′ και σε είκοσι πέντε λεπτά τελείωσε μόνος του τη δουλειά. Πέναλτι στο 76′, ψύχραιμη εκτέλεση, 0-1. Σουτ έξω από την περιοχή στο 89′, 0-2.

Δύο ουσιαστικές επαφές, δύο γκολ, ένα “2 στα 2” που κρατά το Τριφύλλι στο κυνήγι της απευθείας πρόκρισης. Ο 26χρονος μάγος δεν έκανε κάτι εντυπωσιακό στα χαρτιά. Έκανε το πιο δύσκολο: έκρινε ένα ματς που δεν έβγαινε.

Και εδώ είναι η ουσία. Ο Ουναΐ επέστρεψε ως η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του συλλόγου, και σε κάθε εμφάνιση εξηγεί το γιατί. Δεν είναι μόνο τα γκολ. Είναι ότι ανέβασε τον πήχη γύρω του.

Δίνει στον Τζέικομπ Νίστρουπ τη δημιουργία και την εκτέλεση, εκεί που δεν την έχουν οι υπόλοιποι. Δίνει ποιότητα στην τελική πάσα, ηρεμία στην κατοχή, και τη σιγουριά ότι όταν τα υπόλοιπα δεν λειτουργούν, κάποιος θα τα λύσει.

Ο Παναθηναϊκός έχει πλέον πολλούς που σκοράρουν — Ταμπόρδα, Λιβάι Γκαρσία, Κάνγκουα. Ο Ουναΐ όμως είναι άλλη κατηγορία.

Είναι ο παίκτης που, ακόμη κι από τον πάγκο, αλλάζει την εικόνα της ομάδας.

Τρία γκολ από την επιστροφή του, όλα σε στιγμές που η ομάδα τα χρειαζόταν. Δεν ήρθε για να γεμίσει το ρόστερ. Ήρθε για να κάνει τη διαφορά, και την κάνει από την πρώτη μέρα.

Οι υπόλοιποι νιώθουν ασφάλεια με τον Ουναΐ

Το σημαντικότερο ίσως δεν φαίνεται στο σκορ. Είναι το πώς αλλάζει η νοοτροπία μιας ομάδας όταν ξέρει ότι έχει τέτοιον παίκτη διαθέσιμο. Ο Παναθηναϊκός δεν αγχώνεται πια στα κλειστά ματς

Περιμένει, πιέζει, και ξέρει ότι κάπου θα εμφανιστεί ο Ουναΐ να ξεκλειδώσει το παιχνίδι. Αυτό δεν είναι απλώς μια πετυχημένη μεταγραφή. Είναι αναβάθμιση επιπέδου, από αυτές που αλλάζουν τους στόχους μιας ολόκληρης σεζόν.

Το ίδιο φάνηκε να αναγνωρίζει και ο προπονητής μετά το ματς, μιλώντας για τη λύση που δίνει ο Μαροκινός στην επίθεση.

“Είναι σημαντικό στο σχέδιο που έχουμε. Υπάρχει μία δομή, η οποία όμως δεν είναι τόσο αυστηρή.

Π.χ. ο Ταμπόρδα και ο Αντίνο που χρησιμοποιούμε ως εξτρέμ δίνει ο καθένας μοναδικά πράγματα. Δεν μπορώ να διδάξω τον Ουναΐ να στείλει τη μπάλα στο ”Γ” για δεύτερο σερί ματς, εγώ αυτό που έχω σαν στόχο είναι να τους βοηθήσω να βγάλουν τον καλύτερό τους εαυτό”.

Στο τέλος, οι μεγάλες μεταγραφές κρίνονται στις δύσκολες βραδιές, όχι στα εύκολα απογεύματα. Κι όταν βγαίνει ο Ουναΐ από τον πάγκο και σου καθαρίζει ένα ματς που δεν άνοιγε με τίποτα, καταλαβαίνεις πού πήγαν τα λεφτά. Άλλο πράγμα η κλάση και αξίζουν τα τόσα εκατομμύρια ευρώ που κόστισε η αγορά της…