Τεράστια νίκη Παναθηναϊκού, πέμπτος τελικός και… προσδεθείτε
Ο Παναθηναϊκός έκανε μια τεράστια νίκη το 2-2 φέρνει τις δυο ομάδες σε πέμπτο τελικό και όλα θα κριθούν το Σάββατο. Το πάθος, η διάθεση και οι 37 πόντοι από τους “υποτιμημένους” του πράσινου πάγκου τα κλειδιά της ισοφάρισης, απέναντι στον Ολυμπιακό που είχε τη δική του ευκαιρία. Γράφει ο Γιάννης Φιλέρης
Μια από τις σημαντικότερες νίκες των τελευταίων ετών πήρε ο Παναθηναϊκός στο Game 4 και πιο δραματικό της φετινής σειράς των τελικών, καθώς χρειάστηκαν δυο παρατάσεις για να κριθεί και να βαφτεί στα “πράσινα”. Το 2-2 κρατάει όρθια την ομάδα του Αταμάν που πηγαίνει στο ΣΕΦ για μια τελευταία ζαριά στη μάχη του τίτλου. Ελπίζει να είναι… εξάρες, με τον Ολυμπιακό να ποντάρει στην έδρα και όπου είναι αήττητος εδώ και έξι μήνες!
Η τελευταία ήττα των “ερυθρολεύκων” σημειώθηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 2025, όταν τον είχε νικήσει η Βαλένθια. Από τότε μετράει μόνο νίκες, εντός και εκτός συνόρων. Με μια ακόμη στέφεται πρωταθλητής, αλλά το ίδιο ισχύει και για το τριφύλλι. Ο πέμπτος τελικός θα κρίνει τα πάντα!
Ο ΠΑΟ δεν λύγισε ούτε από το 2-1, με το οποίο προηγούταν ο Ολυμπιακός, ούτε από τις μεγάλες απουσίες (Όσμαν, Σλούκας, Ρογκαβόπουλος), ούτε από την έξοδο του Ναν με πέντε φάουλ. Βρήκε τις λύσεις, έπαιξε τρομερές άμυνες, με πολύ “μπασκετικό” ξύλο και ανέδειξε μυστικούς-φανερούς ήρωες αφού ο Αταμάν δεν είχε άλλη επιλογή από το να ανοίξει το ροτέισον.
Παίκτες που ο ίδιος ο προπονητής του Παναθηναϊκού αν δεν υποτιμούσε, έδειχνε να μην πολυυπολογίζει μέσα στη σεζόν, βγήκαν μπροστά και πήραν την ευθύνη. Ο Τι Τζέι Σορτς με τον Βασίλη Τολιόπουλο ήταν αυτοί που καθάρισαν την μπουγάδα στην παράταση, ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης είχε 11 πολύ παθιασμένα λεπτά συμμετοχής.
Φυσικά … δεν ήταν μόνο αυτοί. Ο Ναν έκανε ένα τρομερό πρώτο ημίχρονο (18π) έκανε όμως πάλι αχρείαστα φάουλ, με αποτέλεσμα να αποβληθεί, ο Χέιζ-Ντέιβις αποφάσισε σωστά στο τέλος, ενώ Λεσόρ και Μήτογλου βγήκαν για πρώτη φορά νικητές στις μάχες του αέρα.
Ο Παναθηναϊκός είχε χάσει όλα τα ριμπάουντ στους τρεις πρώτους τελικούς. Ο Ολυμπιακός έκανε διαρκώς δεύτερες επιθέσεις, αυξάνοντας τις κατοχές, κερδίζοντας και φάουλ.
Στον πέμπτο αγώνα ο ΠΑΟ επέστρεψε δυναμικά. Κυνήγησε με πάθος όλες τις διεκδικούμενες μπάλες πήρε 15 επιθετικά και συνολικά 9 περισσότερα ριμπάουντ από τον αντίπαλο της. Δεν είναι τυχαίο ότι οι “πράσινοι” εκτέλεσαν (επίσης για πρώτη φορά) περισσότερες βολές, αφού ανανέωσαν πολλές από τις επιθέσεις τους, ενώ πήγαν και σε πιο πολλές φάσεις με επαφές. Οι δυο ψηλοί πήραν μαζί 16 ριμπάουντ, ενώ ανάλογη ήταν η βοήθεια που πρόσφεραν και τα δυο τεσσάρια, Χέιζ-Ντέιβις και Ερνανγκόμεθ.
Πάνω απ’ όλα, ωστόσο, εμφανίστηκαν πολύ αποφασισμένοι να υπερασπίσουν την έδρα τους και γυρίζοντας το παιχνίδι από το -5, δυο λεπτά πριν το τέλος.
Εντάξει μια τέτοια διαφορά δεν λέει τίποτε στο σύγχρονο μπάσκετ, είναι σχεδόν αμελητέα, ωστόσο, ο Ολυμπιακός είχε το μομέντουμ, αφού μετά το τρίποντο του Βεζένκοβ έδειχνε έτοιμος να τελειώσει το ματς με νίκη. Με το +5 στα χέρια τους, οι πρωταθλητές είχαν την ευκαιρία να πάνε στο +7 και να βάλουν σε περιπέτειες τον ΠΑΟ.
Ο Φουρνιέ, όμως, έχασε τις δυο βολές κι ο Παναθηναϊκός βρήκε τον τρόπο να επιστρέψει και να ισοφαρίσει. Αυτό του έδωσε και το θάρρος να σταθεί στα πόδια του και στο δεύτερο έξτρα πεντάλεπτο να μοιάζει πιο φρέσκος και έτοιμος για να νικήσει.
Όλοι από λίγο, για το “πολύ” 2-2
Ο Σορτς έβαλε εφτά σερί πόντους, ο Τολιόπουλος ένα μεγάλο τρίποντο και ο Παναθηναϊκός μπαίνει στο πούλμαν για το ΣΕΦ, ώστε να διεκδικήσει τον τίτλο σε ένα πέμπτο τελικό. Όλο το “πράσινο” στρατόπεδο πανηγύριζε και στην άκρη των μυαλών όλων υπήρχε και η μορφή του Παύλου Γιαννακόπουλου, καθώς η νίκη συνέπεσε με την επέτειο του θανάτου του. Σημαδιακή μέρα, όπως και να το πάρει κανείς.
Είχε πολλά αποθέματα σε ψυχικές και σωματικές δυνάμεις ο Παναθηναϊκός. Του έλειψε το κλασικό τριάρι, έπαιξε με ψηλά και κοντά σχήματα, αλλά παρότι έπαιζε με απώλειες είχε πιο πολλές λύσεις από τον Ολυμπιακό.
Υπάρχει μια αριθμητική διαφορά που αναδεικνύει και το βασικό λόγο της επικράτησης του. Στους πόντους από τον πάγκο η στατιστική έγραψε Παναθηναϊκός 37, Ολυμπιακός 13.
Όλοι όσοι έμπαιναν από τον πάγκο του ΠΑΟ, έδωσαν κάτι. Αποδείχθηκαν, μάλιστα, κλειδιά για να έρθει το 2-2, σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό, που δεν είχε την ίδια δυναμική. Η θεωρία ότι οι φιλοξενούμενοι μετά το 2-1 και τις απουσίες του Παναθηναϊκού θα υπερτερούσαν σε εναλλακτικές επιλογές έμεινε στα λόγια. Η πράξη … έδειξε το αντίθετο.
Πως την πάτησε ο Ολυμπιακός
Πώς στήθηκε όλο αυτό το σκηνικό στο T-Center. Πρώτα, ο Παναθηναϊκός έβγαλε πολλή ενέργεια, πίεσε αφόρητα, δεν λογάριαζε τα φάουλ και κούρασε τον Ολυμπιακό στο έπακρο. Μπορεί ο Φουρνιέ να έκανε πάλι ένα τεράστιο ματς, σκοράροντας 29π (έχει πλέον μ.ο 22.4 στη σειρά) αλλά στο τέλος του ματς ήταν κατάκοπος (και δεν είναι τυχαίο ότι έχασε τις δυο κρίσιμες βολές). Το ίδιο κι ο Μιλουτίνοβ, που ζήτησε μόνος του αλλαγή, αφού δεν άντεχε τις τρομερές μάχες με τους σέντερ του ΠΑΟ.
Ο Μπαρτζώκας μίλησε για την σχεδόν μηδενική σε χρόνο, συμμετοχή του Τάιρικ Τζόουνς (έπαιξε με βία έξι λεπτά) που φόρτωσε το βαρύ κορμί του Σέρβου με 39:32΄΄ και αδυναμία στο τέλος να ακολουθήσει συμπαίκτες και αντιπάλους.
Κι ενώ ο Τόμας Γουόκαπ έκανε διαδοχικές υπερβάσεις με 19 πόντους (6/14 σουτ), 3 ασίστ και κυνηγητό στην άμυνα, ο Βεζένκοβ είχε κάποιες σημαντικές εξάρσεις, ο Παπανικολάου κάποιες καλές στιγμές αλλά οι υπόλοιποι … δεν.
Ο Πίτερς αναζητείται, ο Τζόζεφ “χάθηκε”, ο Ντόρσεϊ έλειπε δυο εβδομάδες και ο Γουόρντ έμοιαζε ένας άλλος σε σχέση με τον πρωταγωνιστή του Game 3. Προφανώς αν ο Ολυμπιακός είχε τη συγκέντρωση που απαιτούσαν οι κρίσιμες στιγμές στην παράταση, ενδεχομένως να μην έχανε το ματς.
Έχασε όμως. Και τώρα αναζητά τις δικές του υπερβάσεις και απαντήσεις μέσα στο σπίτι του. Πάμε για πέμπτο τελικό. Βάλτε ζώνη και … ετοιμαστείτε.