Τα ζόρια του Μίτσελ

Απρίλιος μήνας ήταν όταν κάποιος που μιλάει με τον Μαρινάκη, μου το είχε πει ξεκάθαρα: “ο Βαγγέλης θα τους διώξει (ή θα τους αλλάξει) όλους. Κάπου το σημείωσα, αλλά δεν το είχα λάβει σοβαρά υπόψη μου. Τελικά, όπως, αποδεικνύεται είχα κάνει λάθος. Μετά τον Τζεμπούρ και ο Αμπντούν και κατά συνέπεια το πουλόβερ του περσινού νταμπλούχου, πάει για ολοκληρωτικά ξήλωμα.

Αυτός που μένει είναι ο Μίτσελ κι έχει να τραβήξει μεγάλα ζόρια. Δεν μπορείς να ξέρεις αν ήταν 100/100 επιλογή του Μαρινάκη ή το έφεραν έτσι οι συγκυρίες, ώστε να μείνει τίποτα όρθιο από τον περσινό Ολυμπιακό: Τζεμπούρ και Αμπντούν ήταν οι βασικοί κινητήριοι άξονες της κατάκτησης του νταμπλ. Ομάδα, ωστόσο, που αποδοκιμάστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της σεζόν. Κι όχι μόνο από τον κόσμο, αφού κι ο πρόεδρος εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του. Και μετά τον πρόεδρο και ο Τύπος.

Δεν έχει να θυμάται πολλά πράματα ο οπαδός του Ολυμπιακού από την περυσινή ομάδα. Ειδικά από την αντικατάσταση του Ζαρντίμ και μετά, δεν βλεπόταν με τίποτα. Για αυτό ακριβώς λέμε ότι η δουλειά του Μίτσελ είναι εξαιρετικά δύσκολη. Οι προσδοκίες θα είναι αυξημένες. Ναι μεν θα έχει την ομάδα στα χέρια του από την προετοιμασία, αλλά μιλάμε πλέον για μια εντελώς καινούργια ομάδα. Με τρεις-τέσσερις ακόμη βασικούς ποδοσφαιριστές να μην έχουν αποκτηθεί και να μην έχουν ενσωματωθεί ακόμα.

Ήδη ο Ολυμπιακός μετράει τρεις μεταγραφές 11άδας: τον Σαλίνο της Μπράγκα για δεξί μπακ με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι δεν πρόκειται για κάτι εξαιρετικό. Τον Σλοβάκο Βάις για το δεξί άκρο της επίθεσης και τον Ντομίγκεζ ή “Τσόρι” για το κέντρο. Από ‘κει και πέρα η ονοματολογία είναι ακατάσχετη: Ο Αλγερινός Μετζανί της Μονακό για στόπερ, ο Γκανέζος Ραμπιού της Εβιάν για αμυντικό χαφ. Θα αποκτηθούν επίσης ένας κεντρικός φορ που θα μπορεί να παίζει και στα άκρα κι ένα δεκάρι. Ταυτόχρονα θα δώσουν τη δική τους μάχη μπας και χωθούν στην ενδεκάδα και οι εγχώριες μεταγραφές: Ντε Βινσέντι, Ολαϊτάν, Σάμαρης και ο Τάτος που επέστρεψε.

Για τις μεταγραφές θα είναι τουλάχιστον αφέλεια να μιλήσουμε από τώρα. Η αξία των ποδοσφαιριστών φαίνεται στο χορτάρι και όχι στα πρωτοσέλιδα. Αυτό που μπορούμε να ξαναπούμε, λοιπόν, είναι τα ζόρια που περιμένουν τον Μίτσελ. Άνθρωπο του ποδοσφαίρου, βέβαια, αλλά που το βιογραφικό του και η η εικόνα του (κοστούμι, άσπρο πουκάμισο, γραβάτα, πάντα ξυρισμένος και καλοχτενισμένος) δεν παραπέμπουν σε άνθρωπο της δουλειάς. Τον προπονητή, δηλαδή, που θα “ιδρώσει” μαζί με τους ποδοσφαιριστές του στην προπόνηση.

Το πρωτάθλημα αρχίζει στις 17 Αυγούστου κι ο Ολυμπιακός δεν πρόκειται να έχει πρόβλημα. Η διαφορά επιπέδου είναι τεράστια. Τα ζόρια για τον Μίτσελ έχουν να κάνουν με το Τσάμπιονς Λιγκ και τις ημερομηνίες να μην είναι τόσο πιεστικές, αλλά όχι και τόσο λάσκα: πρεμιέρα των ομίλων 17-18 Σεπτεμβρίου, το δεύτερο ματς στις 1-2 Οκτωβρίου και το τρίτο 22-23 Οκτωβρίου. Ο Ολυμπιακός μέχρι τότε οφείλει να είναι έτοιμος. Με την Καλλονή, τον Ατρόμητο, τον Λεβαδειακό, τη Σκόντα, τον Παναιτωλικό και τον Πανιώνιο που είναι κατά σειρά τα παιχνίδια στο πρωτάθλημα, η δουλειά θα είναι εύκολη.

Το θέμα για τον Μίτσελ θα είναι να προλάβει το Τσάμπιονς Λιγκ. Κι αν πέρυσι η κακή εικόνα του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα ήταν που έφαγε τον Ζαρντίμ, το στοίχημα για τον Μίτσελ προκειμένου να εξαντλήσει το συμβόλαιο του (σε μια έτσι ή αλλιώς δύσκολη ομάδα) θα είναι η Ευρώπη. Θα μου πείτε τώρα αν έχει ζόρια ο Μίτσελ, τι να πει ο Αναστασίου που πάει να φτιάξει ομάδα με υλικά β και γ διαλογής. Η απάντηση είναι μεγάλα καράβια, μεγάλες φορτούνες.