Τα… πέντε γκολ που δεν μέτρησαν

Μία αναμέτρηση με υποδεέστερο αντίπαλο, που λήγει 5-1, δεν προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα, ωστόσο από τον αγώνα ρεβάνς Κυπέλλου με τον Ηρακλή προέκυψαν για τον ΠΑΟΚ κάποια ευχάριστα μηνύματα.

Πρώτα – πρώτα, η επάνοδος του Κάτσε στην αρχική ενδεκάδα και, μάλιστα, μέσα στην Τούμπα. Και ο ίδιος και ο κόσμος του ΠΑΟΚ πήραν άριστα. Ο νεαρός Αλβανός χαφ υπήρξε ο κορυφαίος σε απόδοση για την ομάδα του. Οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ όχι μόνο δεν τον αποδοκίμασαν, αλλά τον χειροκρότησαν σε όλες τις καλές ενέργειές του, που ήταν ουκ ολίγες. Επίδειξη ωριμότητας και από τις δύο πλευρές. Με το δίκιο του είπε μετά τη λήξη ο Στέφενς ότι χρειάζεται τον Κάτσε και τον επαίνεσε γιατί “διαχειρίστηκε σωστά μια δύσκολη κατάσταση”.

Ύστερα, η “αφύπνιση” του Στοχ. Ο Σλοβάκος πέτυχε δύο ωραία γκολ, μοίρασε ωραίες πάσες, ήταν κινητικός και, μετά από πολύ καιρό, είχε γενικά εξαιρετική απόδοση. Αν του έλειπε το ηθικό, ήταν η ευκαιρία για να το ξαναβρεί. Θα φανεί.

Από εκεί και πέρα, ο Γλύκος πιστοποίησε, για μία ακόμη φορά, ότι η ομάδα μπορεί να του έχει εμπιστοσύνη, ο Λούκας επιβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει παιχνίδι που να μην προσπαθεί να προσφέρει τον καλύτερο εαυτό του και ο Ολίσε στο σύντομο χρονικό διάστημα που έπαιξε πέτυχε το πιο ωραίο και έξυπνο γκολ, ενώ σέρβιρε το πέμπτο γκολ του ΠΑΟΚ στον Μάρτενς. Αν και το δικό του πρόβλημα είναι η τόνωση της αυτοπεποίθησης, αυτή η εμφάνιση ήταν ό,τι πρέπει για να ξαναπιστέψει στον εαυτό του.

Αφησα τελευταίους τους δύο νεοαπκτηθέντες, Μάρτενς και Μαντούροπου… δεν ήταν ιπτάμενοι στο ματς με τον Ηρακλή. Με πείθει ο Μαντούρο ότι δεν είναι κάποιος τυχαίος παίκτης, δεν μπορεί, όμως, να με πείσει ότι είναι ο τύπος του παίκτη που έλειπε από τον ΠΑΟΚ. Ένα ακόμη βαρύ κορμί στα χαφ ήταν αυτό που χρειαζόταν; Νομίζω πως όχι, γιατί από τέτοια ήταν ήδη γεμάτο το ρόστερ. Πιστεύω, όμως, ότι πρόθεση του Στέφενς είναι να μονιμοποιήσει ως κλασικό αμυντικό χαφ τον Κάτσε που είναι ένα ανεξάντλητο τρεχαντήρι, οπότε δεν τον ενδιαφέρει να “πάρει” ταχύτητα και από τον Μαντούρο, με δεδομένο μάλιστα ότι στα χαφ θα αγωνίζεται, καλώς εχόντων των πραγμάτων και ο Κατσουράνης.

Βέβαια, ο νέος τραυματισμός του Βιτόρ περιπλέκει πάλι την κατάσταση, αλλά ακριβώς αυτό το γεγονός είναι πιθανόν να αποδείξει τη διπλή χρησιμότητα του Μαντούρο. Θέλω να πω ότι καθόλου δεν αποκλείεται να τον δούμε κεντρικό αμυντικό μαζί με τον Τζαβέλλα, σε περίπτωση, φυσικά, που δεν προτιμήσει πάλι ο Στέφενς τη δοκιμασμένη λύση που λέγεται Κατσουράνης.

Ο Μάρτενς, από την πλευρά του, είναι άλλου είδους παίκτης. Είναι ο δεξιοτέχνης οργανωτής, που περισσότερο σκέφτεται παρά κινείται γρήγορα. Δεν μου γεμίζει το μάτι με την ταχύτητά του, ξέρει όμως μπάλα, βλέπει γήπεδο και είναι εύστροφος. Σίγουρα μπορεί να ανεβάσει επίπεδο τον ΠΑΟΚ, σίγουρα μπορεί να συμβάλει ώστε να αρχίσει να αναπτύσσεται πιο όμορφα η ομάδα, σίγουρα όμως επίσης θα χρειαστεί χρόνο για να προσαρμοστεί, όπως και ο Μαντούρο, που επί πολλούς μήνες δεν αγωνιζόταν καν.

Οι δύο “νέοι”ί δεν είναι δα και οι καλύτεροι παίκτες του κόσμου, αλλά δεν νομίζω ότι στο ρόστερ του ΠΑΟΚ υπήρχαν καλύτεροι στους ρόλους τους. Άλλωστε, στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου είναι πολύ δύσκολο να χτυπήσεις φλέβα χρυσού. Εκτός κι αν οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ ετοιμάζουν όντως το μεγάλο “μπαμ” με την απόκτηση ενός εξαιρετικού φορ, πράγμα για το οποίο πολύ αμφιβάλλω. Και αμφιβάλλω, όχι μόνο γιατί είναι δύσκολο να βρεθεί τέτοια εποχή ο διαθέσιμος παικταράς, όχι μόνο γιατί ο παικταράς δεν αποφασίζει εύκολα να παίξει ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, αλλά και γιατί οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ απέδειξαν ότι ούτε αυτή τη φορά είχαν φροντίσει να “ψαχτούν” εγκαίρως…