Τα μικρά πράγματα έκαναν τη μεγάλη διαφορά για τον Παναθηναϊκό AKTOR στο Game 1 και άλλαξαν τις ισορροπίες

Τα playoffs δεν είναι one and done. Αλλά ο Παναθηναϊκός AKTOR μπορεί να πει πως “one step is done” και πλέον έχει άλλα δύο για να ξεπεράσει οριστικά το εμπόδιο της Βαλένθια και να πάρει την πολυπόθητη πρόκριση στο Final Four της EuroLeague για τρίτη διαδοχική χρονιά.

Αυτή η πρώτη νίκη των πρασίνων, αυτό το break στην πανέμορφη Roig Arena, δεν

σημαίνει βέβαια κάτι. Η δουλειά του Εργκίν Αταμάν και τον παικτών του δεν έχει τελειώσει. Όμως ένα σημαντικό βάρος έφυγε από τους ώμους των πρασίνων κι αυτό φάνηκε από τον τρόπο με τον οποίο έτρεξε ο Τούρκος τεχνικός προς τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο για να πανηγυρίσουν στο φινάλε του αγώνα. Σαν ένα τεράστιο και ηχηρό “ουφ” να ακούστηκε από τα χείλη.

Ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν αυτή την ένεση στην ψυχολογία του, ειδικά μετά το σοκ του τραυματισμού του Κώστα Σλούκα και με δεδομένο ότι είχε 0/2 κόντρα στο σύνολο του Πέδρο Μαρτίνεθ φέτος.

 

Τα μικρά πράγματα έκαναν τη μεγάλη διαφορά

Για να σπάσει αυτό το σερί κα να βγουν νικητές οι πράσινοι χρειάστηκαν πολλά μικρά πράγματα. Τα οποία στο τέλος της βραδιάς έκαναν τη μεγάλη διαφορά για το τριφύλλι.

Κάτι το κάκιστο ποσοστό ευστοχίας της Βαλένθια στο πρώτο μέρος (5/26 τρίποντα, 19.2% ευστοχία). Κάτι που δεν της επέτρεψε να εκμεταλλευτεί τα επιθετικά ριμπάουντ (11 πόντοι δεύτερης ευκαιρίας για τους πορτοκαλί), κάτι που κατέβασε πολύ τον ρυθμό πηγαίνοντας κατά βάση -με εξαίρεση κάποιες επιλογές Τι Τζέι Σορτς- σε μεγάλες επιθέσεις, δηλαδή με τα 16″.

Κάτι που ο κόουτς Αταμάν έβαλε τον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις να μαρκάρει τα αντίπαλα πεντάρια και τον Ματίας Λεσόρ απέναντι στα τεσσάρια. Κάτι που την κράτησε σχεδόν 24 πόντους κάτω από τον φετινό μέσο όρο της (90.9 πόντοι στην regular season).

Όλα αυτά τα κάτι έφεραν το break των πρασίνων στην Ισπανία και το πλεονέκτημα στα δικά τους χέρια. Αυτά, οι 1/2 βολές του Ναν στα 2.1″ και η καθοριστική άμυνα του Χέιζ-Ντέιβις στην εκπνοή.

Η εμπειρία και οι προσαρμογές

Όπως λέει και το κλισέ “η μπάλα είναι πιο βαριά” στα playoffs, όταν το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο. Κι αυτό έγινε κάτι παραπάνω από εμφανές στην Roig Arena το βράδυ της Τρίτης (28/4). Οι άπειροι σε τέτοιες καταστάσεις παίκτες της Βαλένθια έμειναν πολύ μακριά από τα στάνταρ τους στα μακρινά σουτ. Σαν να μην μπορούσαν να διαχεριστούν το βάρος της αναμέτρησης. Επί 20′ αγωνιστικά λεπτά σούταραν ακατάπαυστα τρίποντα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Μετά την ανάπαυλα προσπάθησαν να προσαρμοστούν σε ένα παιχνίδι πιο κοντά στο καλάθι. Και το κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό. Όμως σε κανένα σημείο δεν κατάφεραν να περάσουν μπροστά.

Ο Παναθηναϊκός από τη δική του πλευρά ήξερε εξαρχής ότι πρέπει να προσαρμόσει το αγωνιστικό πλάνο πάνω στις αδυναμίες του αντιπάλου του. Δεν πήγε να κάνει απλά το παιχνίδι του. Ήξερε ότι πρέπει να μπει στη φωτιά, να παλέψει κορμί με κορμί και να πάρει τις μονομαχίες. Ήξερε ότι πρέπει να παίξει αλλαγές. Ότι πρέπει να ακουμπήσει την μπάλα πάνω στον Κέντρικ Ναν και τον Ματίας Λεσόρ, δίνοντας παράλληλα χώρο και στον Τι Τζέι Σορτς.

Ενώ ο Εργκίν Αταμάν έβγαλε κι έναν άσο από το μανίκι, που άκουγε στο όνομα Μάριους Γκριγκόνις. Έναν παίκτη που σχεδόν σίγουρα δεν είναι υπολογίσει το αντίπαλο scouting, μιας και ο Λιθουανός περιφερειακός είχε φέτος μέσο όρο 5’23” συμμετοχής και 0.8 πόντους σε 15 παιχνίδια. Κι ο Γκριγκόνις τον δικαίωσε, αφού έβαλε 7 πόντους και κορμί τους στις μάχες 11’35” που αγωνίστηκε απέναντι στην Βαλένθια στο Game 1.

Οι παίκτες είναι αυτοί που κερδίζουν ή χάνουν τα ματς στο τέλος της ημέρας, όμως η μάχη των πάγκων είναι εξίσου σημαντική. Κι ο κόουτς Αταμάν πήρε την πρώτη παρτίδα σκάκι κόντρα στον Μαρτίνεθ.

Πλέον οι ισορροπίες έχουν αλλάξει, αλλά ο Παναθηναϊκός έχει ακόμα δρόμο να διανύσει αν θέλει να είναι εκείνος που θα χαμογελάσει στο φινάλε.