Τα υψωμένα χέρια του Γιακουμάκη στον ουρανό, η αποβολή του Ντέλια και ο ΠΑΟΚ που έστειλε μήνυμα

Το αγωνιστικό κομμάτι ήταν και παρέμεινε σε δεύτερη μοίρα για τον ΠΑΟΚ χθες στη Λιόν και αυτό που μένει είναι οι δυνατές εικόνες και συγκινήσεις αυτής της αναμέτρησης. Γράφει ο Θωμάς Μίχος
Ο ΠΑΟΚ εξαρχής ήταν αναγκασμένος να δώσει αυτό το παιχνίδι, από τη στιγμή που το αίτημα αναβολής δεν έγινε δεκτό.
Όλο αυτό το διάστημα, ακόμα και την ώρα του αγώνα όπως αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στις δηλώσεις του Γιώργου Γιακουμάκη, το μυαλό κανενός δεν ήταν στο ποδόσφαιρο και δεν θα μπορούσε να είναι.
Οι παίκτες του Ραζβάν Λουτσέσκου μπήκαν στο γήπεδο με έναν μεγάλο στόχο, να παλέψουν και να δώσουν τα πάντα για να φέρουν τη νίκη την οποία ήθελαν να αφιερώσουν στη μνήμη αυτών των παιδιών που τόσο άδικα έφυγαν από τη ζωή. Και φαινόταν στα μάτια τους, η επιθυμία που είχαν να βγουν από το γήπεδο νικητές.
Μιλώντας για τα πεζά, τα τετριμμένα που έχουν να κάνουν με το αγωνιστικό κομμάτι, θα μπορούσε να φύγει με αποτέλεσμα από τη Λιόν, όμως οι συνθήκες του αγώνα άλλαξαν εξαιτίας της αυστηρής αποβολής του Γιάννη Κωνσταντέλια και κάπως έτσι ο Δικέφαλος έχασε ένα μεγάλο πλεονέκτημα, παίζοντας για περισσότερο από ένα ημίχρονο με παίκτη λιγότερο απέναντι σε μία τόσο ποιοτική ομάδα όπως η Λιόν, η οποία τερμάτισε στην κορυφή της League Phase του Europa League.
Η ανάλυση του παιχνιδιού τη δεδομένη χρονική στιγμή και με βάση όλα όσα έχουν συμβεί είναι μάταιη και ανώφελη.
Αυτό που μένει από τη χθεσινή αναμέτρηση είναι οι δυνατές στιγμές και εικόνες που θα μείνουν για πάντα ανεξίτηλες. H συγκλονιστική στιγμή μετά το γκολ του Γιακουμάκη που σήκωσε τα χέρια του ψηλά στον ουρανό, το ίδιο και ο Μεϊτέ στην ισοφάριση του 2-2, η φανέλα με το νούμερο 12 που σηκώνουν οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ μετά τα γκολ θέλοντας να αφιερώσουν τη στιγμή στον κόσμο τους.
Η εικόνα στις κερκίδες του Groupama Stadium από τους ταξιδιώτες που βρέθηκαν στο γήπεδο και ο καθένας με όποιον τρόπο μπορούσε προσπαθούσε να στείλει κουράγιο στον άλλον.
Η ανθοδέσμη που κρατούσε μια κυρία μαζί με τον σύζυγό της και ήθελε απλώς να την δώσει στην ομάδα γιατί αυτό ένιωθε και είχε ανάγκη μέσα της, ακόμα η τρομερή στιγμή στο ενός λεπτού σιγή με τους οκτώ πυρσούς που άναψαν οι οργανωμένοι της Λιόν στη μνήμη των αδικοχαμένων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους και μέσα σε όλα το σύνθημα που δόνησε την ατμόσφαιρα και χειροκροτήθηκε από το γήπεδο, όταν οι φίλοι του Δικεφάλου φώναξαν «Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε».
Ο ΠΑΟΚ πλέον σε λίγες ώρες θα γνωρίζει τον αντίπαλό του για τα πλέι οφ της διοργάνωσης. Τόσο η Θέλτα, με την οποία ξαναέπαιξε, όσο και ο Ερυθρός Αστέρας είναι δύσκολοι αντίπαλοι, όμως στα φετινά ευρωπαϊκά παιχνίδια του έδειξε πως μπορεί να κοιτάει όλους τους αντιπάλους στα μάτια και να παλεύει, ανεξαρτήτου ονόματος.
Μέχρι τα επόμενα παιχνίδια, μεσολαβούν δύσκολες αναμετρήσεις σε πρωτάθλημα και κύπελλο και η Ευρώπη έχει χρόνο να περιμένει.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο ΠΑΟΚ και χθες έδειξε πως δεν φοβάται καμία αντίπαλο, μπορεί και θέλει και πλέον έχει έναν ακόμα λόγο να φτάσει όσο πιο μακριά μπορεί και να γράψει τη δική του ιστορία.