Τ’ είχες Γιάννη, τ’ είχα πάντα, αγαπητή ΕΛΑΣ
Ο εξονυχιστικός έλεγχος της αστυνομίας στους δημοσιογράφους, η αδράνειά της μπροστά σε κακοποιά στοιχεία και η αντίδραση με... χρονοκαθυστέρηση. Η Αντωνία Μαραγούσια γράφει για όλα όσα έζησε στο κλειστό του Ελληνικού, για 6η συνεχόμενη χρονιά
Πάμε λοιπόν για άλλη μία φορά… Φτάνω στο κλειστό του Ελληνικού, τρεις άνθρωποι ελέγχουν τη διαπίστευσή μου με την κάρτα της ΕΣΗΕΑ και μία αστυνομικός ανοίγει την προσωπική μου τσάντα κι εκείνη του λαπ τοπ, ψάχνοντας αδιάκριτα μέσα.
Το έχω συνηθίσει τόσα χρόνια, δε λέω… Απλά, είναι ο εκνευρισμός που σου προκαλεί το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος σε θεωρεί ύποπτο, ενώ πας να κάνεις τη δουλειά σου.
Η αντίδρασή μου φαίνεται να ξαφνιάζει την ευγενική πάντως αστυνομικό… “Όταν μετά αρχίσουν τα παρατράγουδα, θα αναρωτιόμαστε όλοι πως μπήκαν μέσα οι κροτίδες”, μονολογώ.
Όχι, δεν είμαι μάντης (κακών), απλά γνωρίζω πρόσωπα και καταστάσεις. Τόσα χρόνια (6 συνεχόμενα) που οι δύο καλύτερες ομάδες της Ελλάδας συναντιούνται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, είναι το μοναδικό ματς της χρονιάς που οπαδοί και των δύο βρίσκονται ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.
Και τι σύμπτωση; Πάντα εκσφενδονίζουν κροτίδες εκατέρωθεν με τα γνωστά και μη εξαιρετέα στυλό. Κι άλλες φορές, πετούν κάθε είδους αντικείμενα, ξηλώνουν καρέκλες και τραυματίζουν παίκτες.
Τόσα χρόνια, δεν γνωρίζω κάποιον δημοσιογράφο που θα έβαζε κάτι μέσα στο γήπεδο, προκειμένου στη συνέχεια να το διοχευτεύσει στην εξέδρα. Ούτε κάποιον άνθρωπο από την ομοσπονδία (μπορεί να έχει άλλα κακά, αλλά όχι κι αυτό), ούτε προφανώς κάποιο μέλος από τις δύο ομάδες.
Συνεπώς, ρε παιδιά, μήπως κάθε χρόνο σ’ αυτόν τον τραγελαφικό τελικό που λαμβάνει χώρα στο κλειστό του Ελληνικού, με το ίδιο “γραφικό” πανό που έλεγε και ο Φιλέρης, ελέγχουμε τα λάθος άτομα ή μήπως ακόμα καλύτερα δεν κάνουμε αυτό που λέμε εξονυχιστικό έλεγχο στις στρατιές των οπαδών που δίνονται τα 1800 εισιτήρια;
Πως περνούν όλα αυτά μέσα στο γήπεδο; Κι άντε τα στυλό μπορεί να τα κρύβουν και μέσα στα εσώρουχα τους, όπως… παραδέχτηκε ξαφνιασμένος ο Παναγιώτης Τσαγκρώνης. Τις φαλτσέτες και τους σουγιάδες;
Άλλος, θα πει ότι πάνε τις προηγούμενες ημέρες και τα κρύβουν στις εξέδρες… Πιθανό κι αυτό, δεν λέω, αλλά αν ο έλεγχος στο γήπεδο την προηγούμενη και την ημέρα του τελικού ήταν καλύτερος, θα είχαμε αποφύγει πολλά από αυτά.
“Είναι δυνατόν να μη γίνεται ούτε μία σύλληψη;”
Πάμε σ’ άλλα λοιπόν… Μπαίνουν στο παρκέ κάποιοι ανεγκέφαλοι με φαλτσέτες, προκαλούν, περνούν δίπλα σου κι εσύ δεν κάνεις τίποτα. Γιατί ρε παιδιά; Ποια είναι η δουλειά σας; Είναι δυνατόν να μη γίνεται ούτε μία σύλληψη; Ούτε μία προσαγωγή;
Ή μήπως δεν ξέρατε που ερχόσασταν και δεν ήσασταν προετοιμασμένοι; Είναι τραγική όλη αυτή η κατάσταση… Δεν μπορεί να συμβαίνει. Για ποιο λόγο δηλαδή έρχεστε στο γήπεδο; Για να μας τιμήσετε με την παρουσία σας;
Απλά και μόνο για να έρθετε; Για να δώσει η αστυνομία το “παρούσα” ρε παιδί μου; Δεν μιλάω για τα ΜΑΤ, αλλά για τους αστυνομικούς που βρίσκονται στο γήπεδο και παρακολουθούν το παιχνίδι, όπως το παρακολουθώ εγώ που θέλω να γράψω ή όπως το παρακολουθεί ο Μπαρτζώκας από τον πάγκο του Ολυμπιακό.
Με τον ίδιο ζήλο δηλαδή… Χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ακούγεται από τα μεγάφωνα πως ο κόσμος πρέπει να εκκενώσει το γήπεδο, όλοι, κι εκείνοι που έχουν μπει με προσκλήσεις… Ανάθεμα λοιπόν, αν έφυγε κάποιος που είχε πρόσκληση.
Οι αστυνομικοί κάθονται δίπλα μου, συζητούν, ψιλοβαριούνται και δεν ελέγχουν κανέναν από τους δεκάδες όρθιους ανθρώπους που στέκονται γύρω τους ανέμελοι. Δεν είναι ούτε αυτή η δουλειά τους; Μάλιστα.
Ρητορικό το ερώτημα
Ωραία, το ερώτημα που ακολουθεί είναι ένα λοιπόν και μάλιστα ρητορικό… Οπότε δεν περιμένουμε και απάντηση. Γιατί κάθε χρόνο στις συσκέψεις που γίνονται βδομάδες πριν τον τελικό, η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών δηλώνει ότι μπορεί να διασφαλίσει την διεξαγωγή του αγώνα αυτού χωρίς επεισόδια;
Το γιατί η ΕΟΚ, κάθε χρόνο απευθύνεται στην αστυνομία και ότι οι δύο ΚΑΕ δίνουν τα εισιτήρια στους ίδιους σκληροπυρηνικούς είναι αλλουνού παπά Ευαγγέλιο. Όλοι γνωρίζουν για την ανικανότητα της πρώτης και την ανοχή των δεύτερων…
Τώρα αν θα πάρει… κεφάλια ή όχι η ΕΛ.ΑΣ. κατόπιν εορτής, μάλλον εγώ τα ακούω βερεσέ. Γιατί όταν έχεις κάποιον στο μισό μέτρο δεν τον αφήνεις για να τον αναγνωρίσεις μετά από φωτογραφίες και videos. Αυτά…