Στον Ολυμπιακό σημασία έχει το σύστημα

Η πρόοδος του ελληνικού μπάσκετ, έχει “φτιάξει” τους πάντες. Τις ίδιες τις ομάδες, τον κόσμο τους που γεμίζει τα γήπεδα σε όλη τη χώρα, φυσικά κι εμάς τους δημοσιογράφους που έχουμε υλικό για να αναλύουμε, για να συζητάμε, για να βοηθάμε το άθλημα να μεγαλώνει κάθε ημέρα, κάθε εβδομάδα.

Πόσα κείμενα, πόσες εκπομπές, πόσες συζητήσεις δημιούργησε ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας. Πόσες ώρες ασχολήθηκε ο κόσμος με το πριν και με το μετά.

Σάββατο βράδυ νίκησε στο Ηράκλειο ο Παναθηναϊκός, Τετάρτη βράδυ έπαιζε στο Κάουνας ο Ολυμπιακός και Πέμπτη βράδυ έπαιζαν στο ΟΑΚΑ οι πράσινοι. Και μία εβδομάδα μετά, αφού μεσολάβησαν και δύο αγώνες της Εθνικής, ήρθε το τέταρτο ντέρμπι αιωνίων της σεζόν.

Στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μπήκαν δύο πανάκριβες, αλλά και πληγωμένες ομάδες.

Ο μεν Ολυμπιακός έπρεπε να καλύψει την απουσία του βασικού του οργανωτή και του κορυφαίου παίκτη της Ευρώπης τη φετινή σεζόν.

Ο δε Παναθηναϊκός ερχόταν από τρεις σερί ήττες στη EuroLeague, με την ανάσα της Dubai BC να καίει τον σβέρκο του.

Στο τέλος της βραδιάς, νίκησε η ομάδα που στηρίζεται στο σύστημά της, που ζει και πεθαίνει με τη φιλοσοφία της. Ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει ότι δεν γονατίζει από απουσίες, όσο σπουδαίοι κι αν είναι αυτοί που λείπουν. Αυτό έκανε και το βράδυ της Παρασκευής (6/3).

Στο ματς που ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε ανάγκη από τουλάχιστον έναν άσο να βγει μπροστά, δύο έκαναν το βήμα.

Ο Φρανκ Νιλικίνα ήταν παντού στην άμυνα, έπαιξε 22 λεπτά στα κόκκινα και υπήρχαν στιγμές που έψαχνε οξυγόνο για να περπατήσει, για να κατέβει στην επίθεση, για να πάει στον πάγκο. Ο Γάλλος έκανε τη δουλειά, έβαλε και 10 πόντους, ήταν ο Νιλικίνα που έχει ανάγκη ο Ολυμπιακός για τον ρόλο του δεύτερου στο ροτέισον των άσων.

Ο Κόρι Τζόσεφ, από την άλλη, έζησε την εμπειρία στον υπερθετικό βαθμό. Πίεσε τον εαυτό του, έκανε trash-talking, το υποστήριξε, ήταν κι αυτός συμπαγής αμυντικά καθώς έμενε συνεχώς μπροστά από τον αντίπαλό του και έβαλε κι αυτός 10 πόντους. Πήγε στο επιθετικό ριμπάουντ, οργάνωσε καλύτερα από τον Νιλικίνα, είχε 14 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης, έκανε κι αυτός τη δουλειά και με το παραπάνω.

Ακόμη κι αν δεν ήταν αυτοί οι MVPs του Ολυμπιακού, ήταν σίγουρα οι game changers σε μια βραδιά που ο Ολυμπιακός είχε τεράστια ανάγκη το αποτέλεσμα.

Αυτή ήταν η 11η σερί νίκη των ερυθρόλευκων επί των πράσινων στη EuroLeague.

Δεν έχουν χάσει εντός ή εκτός έδρας από τον Φεβρουάριο του 2021. Δεν έχουν χάσει από τον αιώνιο αντίπαλό τους εδώ και πέντε χρόνια. Κι αν κάποιος πει ότι “EuroLeague δεν έχουν πάρει σε αυτό το διάστημα”, το να κερδίζεις 11 σερί φορές μια ομάδα αυτού του επιπέδου, είναι ένα εξωφρενικό επίτευγμα.

Για να επιτευχθεί η 19η νίκη σε 29 αγωνιστικές, χρειάστηκε να βάλουν πολλοί από ένα λιθαράκι.

Επτά παίκτες είχαν τουλάχιστον ένα κλέψιμο. Και οι 10 που έπαιξαν σκόραραν. Και οι 10 που έπαιξαν πήραν τουλάχιστον ένα ριμπάουντ. Οι εννέα από τους 10 είχαν τουλάχιστον μία ασίστ (μόνο ο Νιλικίνα δεν “έγραψε” τελική πάσα).

Κι αν οι αριθμοί δεν αρκούν, το μάτι δεν λέει ποτέ ψέματα.

Εκτός από τους Νιλικίνα – Τζόσεφ, βοήθησαν πραγματικά πολύ ο γερόλυκος Σακίλ ΜακΚίσικ (8 πόντοι, 2 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 2 κλεψίματα) με την ενέργεια και με τη δημιουργία του, ο Γουόρντ, ο Παπανικολάου, ο τραυματίας Μιλουτίνοβ. Κάλυψαν όλοι τον Γουόκαπ και τον Βεζένκοβ.

Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός μπορούσε να έχει μεγαλύτερο προβάδισμα στο ημίχρονο. Το +11 ίσως και να κολάκευε τον Παναθηναϊκό. Ήταν δεδομένο ότι στο δεύτερο οι πράσινοι θα έδειχναν αντίδραση. Το έκαναν, κάθε φορά όμως οι γηπεδούχοι έβρισκαν έναν τρόπο για να επιβιώσουν. Και στο τέλος την έκαναν τη δουλειά με έναν τρόπο απολύτως πειστικό, με έναν τρόπο που έστειλε ακόμη ένα μήνυμα σε όλη την Ευρώπη.

Πως στον Ολυμπιακό, σημασία έχει το σύστημα και όχι τα πρόσωπα.

Αυτή ήταν πάντα η φιλοσοφία του προπονητή, η φιλοσοφία του οργανισμού. Κι ακόμη κι αν δεν κατακτήθηκε η EuroLeague, στον Πειραιά δημιούργησαν μια ομάδα-νικήτρια, η οποία έχει μείνει στο ελίτ επίπεδο της Ευρώπης για πολλά χρόνια. Άλλες φορές με μικρά, άλλες φορές με μεγάλα μπάτζετ.

Η σεζόν συνεχίζεται. Οι ερυθρόλευκοι έχουν μπροστά τους έξι αγώνες σε 12 ημέρες, με Παρί και Μονακό εκτός την ερχόμενη εβδομάδα, με Φενέρμπαχτσε και Μπασκόνια εντός τη μεθεπόμενη εβδομάδα.

Η τετράδα πλησιάζει, αλλά η δουλειά δεν έχει γίνει. Και πλέον ο Ολυμπιακός ελπίζει ότι θα είναι περισσότερο υγιής, ώστε να μάθει κι αυτός ποιο είναι το πραγματικό του ταβάνι.