Τρελό πάρτι ετοίμασαν, αλλά το πήγαν σε “ξενέρωμα”

Στα καλά καθούμενα, κάπου στα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου του αγώνα με τη Βέροια, πολλοί οπαδοί του ΠΑΟΚ θυμήθηκαν τον… γάβρο και τον Πειραιά. “Τόριξαν” στα γνωστά τραγούδια, αρχίζοντας να χορεύουν στις κερκίδες. Δεν μου φάνηκε καθόλου παράξενο κι ας μην πλησιάζει κάποιο ματς με τον Ολυμπιακό. Αδικο είχαν οι άνθρωποι; Οχι βέβαια.

Κάτι έπρεπε να βρουν για να αποσπάσει την προσοχή τους. Κάτι ενδιαφέρον έπρεπε να βρουν για νάχουν να ασχοληθούν. Κάποιον τρόπο έπρεπε να βρουν για να μην ψοφήσουν από το κρύο. Η ομάδα τους είχε φροντίσει να τους “ξενερώσει” μετά το 13ο λεπτό, προσφέροντας ένα θέαμα αφόρητα βαρετό και κουραστικό.

Πρώτη φορά συνέβη φέτος το θαύμα, να προηγηθεί ο ΠΑΟΚ τόσο νωρίς με 3-0, αρχίζοντας να σκοράρει από το 26ο δευτερόλεπτο, πρώτη φορά η νίκη εξασφαλίστηκε με μηδέν άγχος, πρώτη φορά ο κόσμος “ψήθηκε” ότι θα δει ένα παιχνίδι που θα το γλεντήσει με την ψυχή του και όμως η ομάδα φρόντισε πάλι να τον εκνευρίσει με την απράδεκτη πέρα για πέρα αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών μετά την επίτευξη του τρίτου γκολ.

Δε λέω ότι έπρεπε σώνει και καλά να βάλει καμιά 10αριά γκολ ο ΠΑΟΚ, λέω ότι έπρεπε η ομάδα να μη σβήσει εντελώς τη μηχανή και να προσπαθήσει να παίξει ακόμη καλύτερο ποδόσφαιρο στη συνέχεια, καθώς ήταν απαλλαγμένη από κάθε άγχος και από την πίεση για την κατάκτηση των τριών βαθμών.

ΠΑΟΚ – Βέροια 4-1

Ας έπαιζαν για τον κόσμο, ας προσπαθούσαν να παρουσιάσουν ορισμένες όμορφες ποδοσφαιρικές στιγμές. Κάτι, τέλος πάντων, περισσότερο από αυτό το τεράστιο τίποτε που σερβίρισαν έως το τέλος με εξαίρεση το τέταρτο γκολ. Ούτε καν περισσότερες δυνάμεις θα ξόδευαν. Απλά θα έδειχαν περισσότερο σεβασμό στους φιλάθλους, που τους “έφτιαξαν” στο πρώτο δεκάλεπτο και τους νύσταξαν σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι.

Πάμε στα επιμέρους τώρα: Παρά το 4-1, δεν είδα έναν ΠΑΟΚ βελτιωμένο. Ούτε καν στα πρώτα 13 λεπτά. Το πρώτο γκολ έρχεται επειδή σταστίζουν οι αμυντικοί της Βέροιας. Το δεύτερο γιατί δεν μπορούν να διώξουν την μπάλα ενώ δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο. Το τρίτο και το τέταρτο έρχονται με καρμπόν από κομπίνα σε κόρνερ, με τους ίδιους ακριβώς πρωταγωνιστές (Λούκας, Κατσουράνης, Σαλπιγγίδης) πράγμα που αποδεικνύει είτε ότι οι αντίπαλοι ήταν εντελώς αδιάβαστοι, είτε ότι δεν πίστευαν καν πως μπορούσαν να κερδίσουν κάτι στην Τούμπα. Γι’ αυτό άλλωστε και ο προπονητής τους επέλεξε να εκτίσουν ποινές σ’ αυτό το ματς δύο βασικοί “κιτρινισμένοι” παίκτες του.

Παρά το 4-1, δεν είδα παίκτη του ΠΑΟΚ να εντυπωσιάζει με την απόδοσή του. Θετικός ο Κάτσε, καλός ο Μαντούρο, ωραίος σαν κεντρικός αμυντικός ο Σκόνδρας, ευδιάθετοι Κίτσιου και Σπυρόπουλος, αγωνιστικός (όπως πάντα) ο Κατσουράνης, με έξυπνες τοποθετήσεις ο Σαλπιγγίδης, με τσαγανό (όπως πάντα) ο Λούκας, δραστήριος στην αρχή ο Ολίσε. Ολα καλά, αλλά κανείς δεν μπορεί να βαθμολογηθεί με περισσότερο από 6 ή 7 αν ορίσουμε ως άριστα το 10. Κι αυτό σημαίνει ότι η ομάδα ποδόσφαιρο δεν έπαιξε.

Στέφενς: “Μπορεί να μην πάρουμε επιθετικό”

Απλά ευνοήθηκε από τις συγκυρίες και τις αδυναμίες του αντιπάλου, καθάρισε εύκολα το ματς νωρίς – νωρίς και μετά άραξε για να περάσει ή ώρα και να στρέψει την προσοχή της στον πρώτο αγώνα Κυπέλλου με τον Απόλλωνα. Αν γι’ αυτόν τον λόγο ήταν τόσο κουραστικός και βαρετός ο ΠΑΟΚ επί 80 λεπτά, χαλάλι. Αν κράτησαν δυνάμεις για να θεμελιώσουν την πρόκριση από το πρώτο ματς, έχει καλώς. Υποπτεύομαι, όμως, ότι θα χρειαστεί κι άλλη υπομονή μέχρι να δικαιωθεί η προσδοκία να παίξει ο ΠΑΟΚ πραγματικά καλό ποδόσφαιρο…