Σωφρονισμός

Όπως έχει λεχθεί ότι η τουαλέτα δείχνει κατά πόσο καλή είναι η νοικοκυρά, η γυναίκα του σπιτιού, έτσι για την κοινωνία λένε ότι ο καθρέφτης της είναι οι φυλακές. Στις φυλακές δεν υπάρχουν μόνο καθώς πρέπει κύριοι, που ατύχησαν και δεν πλήρωσαν τα χρέη τους προς του Δημόσιο, όπως ο Γιαννίκος. Ή πρώην Υπουργοί σαν τον Άκη Τσοχατζόπουλο.

Στις φυλακές υπάρχουν και καθάρματα. Αποβράσματα. Σκληροί κακοποιοί. Ληστές, δολοφόνοι. Μια τέτοια περίπτωση ήταν κι ο Αλβανός Καρέλι, που έσφαξε τον υπαρχιφύλακα σαν κοτόπουλο, κόβοντας του την καρωτίδα. Εξίσου σοκαριστικά όμως ήταν τα αντίποινα των συναδέλφων του υπαρχιφύλακα. Κι ακόμα χειρότερα μάλιστα όταν βασανίζεις κάποιον μέχρι θανάτου. Τα ρεπορτάζ πέρα από το θανατηφόρο χτύπημα με γκλοπ στο στέρνο, για χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και πιθανό ηλεκτροσόκ.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι η σχετική “διαδικασία” κράτησε 2 1/2 ώρες. Και τον 42χρονο Αλβανό, όπως προκύπτει από τις φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο να είναι από σωματική διάπλαση θηρίο. Ήθελε “προσπάθεια”, δηλαδή, για να τον καθαρίσουν. Καταγγελίες κρατουμένων που δεν επιβεβαιώνονται χαρακτηρίζουν τον νεκρό υπαρχιφύλακα σαν βασανιστή. Δεν μπορούμε να το ξέρουμε.

Σίγουρα, όμως, μπορούμε να πούμε αυτό: για να βασανίσεις μ’ αυτόν τον τρόπο έναν ανυπεράσπιστο άνθρωπο, πάει να πει ότι το έχεις ξανακάνει. Πάντα υπάρχει η πρώτη φορά ως ατομικό επίπεδο. Ο ομαδικός βασανισμός, όμως, δείχνει ότι πρόκειται για συνήθεια. Για θεσμό. Για μέσο “σωφρονισμού”. Για παραδειγματισμό. Όχι μόνο για εκδίκηση όπως στην προκειμένη περίπτωση.

Για να κλείσουν οι έξι-επτά κατ’ όνομα σωφρονιστικοί στο δωμάτιο τον Καρέλι και να τον κοπανάνε, πάει να πει ότι το έχουν ξανακάνει. Δεν είναι και τόσο εύκολο να σπας πλευρά, ή να χτυπάς με σιδερένιο γκλοπ έναν αλυσοδεμένο άνθρωπο. στο στήθος σε βαθμό που να του σπάσεις το στέρνο. Όλα αυτά δείχνουν ότι οι δράστες έχουν εξοικιωθεί μ’ αυτή τη διαδικασία.

Λέγαμε τις προάλλες και με διαφορετικού είδους αφορμές ότι η Ελλάδα τύποις και μόνο ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επί της ουσίας πρόκειται για την Κολομβία της Ευρώπηυς. Ιδού μια ακόμα απόδειξη: είναι ποτέ δυνατόν να συμβεί τέτοιο περιστατικό στις φυλακές της Αυστρίας ή του Βελγίου; Ούτε καν της Τουρκίας. Οι γείτονες που είναι μετρ του είδους, επειδή θέλουν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι προσεκτικοί. Δεν φτάνουν στα άκρα. Με πιθανότερο μάλιστα να είναι καλά εκπαιδευμένοι, ώστε να κάνουν αυτή τη δουλειά, αλλά χωρίς να ξεπερνάνε τα όρια. Οι δικοί μας πέρα από όλα τα άλλα, είναι και τσαπατσούληδες.

Περί Κολομβίας, λοιπόν, πρόκειται. Μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες μπορείς να συναντήσεις τέτοια φαινόμενα. Ότι ο άνθρωπος είναι χειρότερος από τα ζώα είναι γνωστό. Το ζώο θα σκοτώσει μόνο για να φάει. Αν το λιοντάρι είναι χορτάτο, είναι ακίνδυνο. Και δίπλα του να περάσεις δεν σε πειράζει. Ο άνθρωπος είναι πολύ χειρότερος. Για πλάκα θα κάνει το έγκλημα. Για αυτό ακριβώς υπάρχει ο Νόμος. Ο φόβος της ποινής. Πέρα από όλα αυτά, όμως, υπάρχουν οι σταθερές της κάθε κοινωνίας. Ο πολιτισμός της. Με την Ελλάδα και λόγω της κρίσης να δείχνει ότι κάνει βήματα προς τα πίσω.

Θα μπορεί να πει κάποιος ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, που δεν χαρακτηρίζει τη γενικότερη δομή του σωφρονιστικού συστήματος. Δεν δείχνει, όμως, να είναι έτσι. Δεν το δείχνει αυτό η γενικότερη εικόνα των φυλακών. Το αλισβερίσι είναι δεδομένο. Όποιος έχει λεφτά, έχει τα πάντα. όχι μόνο τρώει αστακό και σολωμό, αλλά να έχει τα σέα του και τα μέα του: κινητό τηλέφωνο, ναρκωτικά κτλ Ο Αλβανός πχ επειδή δεν είχε άκρες είχε να δεχτεί τη μάνα του σε επισκεπτήριο οκτώ χρόνια.

Όλα αυτά που βλέπουμε για βιασμούς κτλ δεν εντάσσονται στη σφαίρα της φαντασίας του σκηνοθέτη. Είναι η πραγματικότητα. Πραγματικότητα, που στις ελληνικές φυλακές ξεπερνάει κάθε όριο. Να πούμε, όμως και κάτι θετικό: ότι οι διαδικασίες για διερεύνηση της υπόθεσης δείχνουν να είναι και ταχείς και αποτελεσματικές.