Πρώτη φορά αριστερό Άγιον Φως

Πάσχα με τον Κατρούγκαλο. Όποιος νομίζει ότι Πάσχα είναι το αρνί, το κοκορέτσι, τα κόκκινα αβγά και οι στρακαστρούκες που ενίοτε σκάνε πριν την ώρα τους και κόβουν από δάχτυλα μέχρι χέρια από τον αγκώνα είναι βαθιά νυχτωμένος.

Κατ’ αρχήν μιλάμε για το πρώτο Αριστερό Πάσχα. Το πρώτο Αριστερό Άγιο Φως. Δεν ήταν ένα συνηθισμένο Πάσχα αυτό που πέρασε. Ούτε το ίδιο Άγιον Φως. Ξαναλέμε ότι ήταν το πρώτο Αριστερό Πάσχα. Ο Τσίπρας ο πρώτος Αριστερός Πρωθυπουργός, που σαν καλός Χριστιανός πήρε τη συμβία του και πήγε τη Μεγάλη Παρασκευή στον Επιτάφιο. Και φωνάξανε μάλιστα και τα κανάλια για να τον δείξουνε και να πιστέψουνε και οι άπιστοι Θωμάδες.

Έτσι πάει. Όπως ο Τσίπρας έχει στην κυβέρνηση εκ των δεξιών του, τον Πάνο Καμμένο και εξ αριστερών του τον άλλον Παναγιώτη, τον Λαφαζάνη, έτσι έχει διαμοιράσει και την κοσμοθεωρία του: ο μισός Τσίπρας είναι με τον Μπελογιάννη και ο άλλος με την Ορθοδοξία. Κανένα πρόβλημα. Και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα. Κανένα πρόβλημα και για την Αριστερή Κυβέρνηση να υποδεχτεί με τιμές αρχηγού κράτους το Άγιον Φως. Το αριστερό Άγιον Φως για να μην ξεχνιόμαστε. Με τον Πάνο Καμμένα να δουλεύει διπλοβάρδια: Σάββατο βράδυ με κουστούμι και γραβάτα να υποδέχεται σε στάση προσοχής στο αεροδρόμιο το Άγιον Φως και την Κυριακή από το πρωί με στολή εκστρατείας να ψήνει αρνιά για τους φτωχούς, στο πάρκο του Στρατού στο Γουδί.

Έτσι πάει. Ενώ για όλους τους κοινούς θνητούς το Άγιον Πάσχα εορτάζεται με τριήμερη αργία, ο φόρτος εργασίας των πολιτικών δεν περιγράφεται. Και δεν είναι μόνο ο Τσίπρας που θέλοντας και μη πήρε την Περιστέρα αγκαζέ κι έπαιξε το ρόλο του καλού Χριστιανού. Οι αποκαλούμενοι δεξιοί έχουν χτίσει απάνω στη θρησκεία και στην εκκλησία τις καριέρες τους. Μεγάλη Παρασκευή ο Σαμαράς ήταν στην Πύλο κι όχι μόνο κράταγε το αναμμένο κερί, αλλά έψελνε κι από πάνω. Σάββατο βράδυ για την Ανάσταση πήγε στο Ναύπλιο. Όπως δηλαδή γίνεται και στα μπαρ. Έτσι κι είναι να βγεις δύο ημέρες συνεχόμενες, πας σε διαφορετικά μαγαζιά. Δεν πας στο ίδιο. Δεν αλλάζεις ποτό, αλλά αλλάζεις τουλάχιστον περιβάλλον και μπάρμαν.

Έτσι και με τις εκκλησίες. Άλλος παπάς σου ψέλνει στον επιτάφιο κι άλλος την Ανάσταση. Κι όπως είπαμε όλοι φωνάζουν τα κανάλια για να τους τραβήξουν πλάνα προκειμένου να διαφημίσουν την πίστη τους και την ευλάβεια τους στο θείον. Όπως όμως είχε πει ο Διονύσιος Σολωμός: “αν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ”. Αν είσαι δηλαδή πρωθυπουργός ή αρχηγός κόμματος, ΟΚ. Τρέχουνε τα κανάλια από πίσω σου. Αν είσαι, όμως, Υπουργός, ή ακόμα χειρότερα ένας απλός βουλευτής και διεκδικείς το μερίδιο που σου αναλογεί στη δημοσιότητα; Και ειδικά τέτοιες μέρες μάλιστα. Αν κάτσεις με σταυρωμένα τα χέρια σε έχει φάει η μαρμάγκα. Όπως έχει τραγουδήσει ο -ορίτζιναλ αριστερός μάλιστα- Γιώργος Νταλάρας, που κατά δήλωση του, δεν έχει καταψηφίσει ποτέ ΠΑΣΟΚ “όταν κοιμάσαι, ο άλλος γράφει ιστορία”.

Που να κοιμηθεί ο Τραγάκης; Μεγάλη Παρασκευή πρώτο πλάνο στην τηλεόραση. Μεγάλο Σάββατο επίσης πρώτο πλάνο στον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Μεγάλη η χάρη του που άναψε το πράσινο φως για να χτίσει η ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια την Αγια Σοφιά. Ο Τραγάκης μπορεί να είναι βουλευτής Πειραιά, αλλά έχει κατοχυρώσει το δικαίωμα το Πάσχα κτλ να παρίσταται στις μεγάλες εκκλησίες της Αθήνας. Κάτι σαν ετεροδημότης δηλαδή. Κυριακές και εορτές εκκλησιάζεται στους ναούς της εκλογικής του περιφέρειας. Στις μεγάλες γιορτές εμφανίζεται σε πανελλαδική σύνδεση. Κι έτσι φτάνουμε στον Κατρούγκαλο. Μεγάλο Σάββατο φάτσα κάρτα στην εκκλησία, δίπλα στον Τραγάκη. Για να ζητήσει συγγνώμη και να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του; Ίσως.

Για τους σκηνοθέτες της ΕΡΤ, ωστόσο, οι πολιτικοί είναι μέρος του θεάματος. Μέρος της παράστασης. Κάθε λίγο και λιγάκι ο σκηνοθέτης έκανε ένα κοντινό. Είτε στον Τραγάκη, είτε στον Κατρούγκαλο. Παρών και ο Βασίλης Κικίλιας, που χάρις στο ύψος του ήταν μέσα σε όλα τα πλάνα. Ενώ στον Τραγάκη, αντίθετα που μειονεκτεί, είχε παραχωρηθεί τιμητικά η πρώτη θέση. Έτσι πάει. Αν πας τέτοιες μέρες στην εκκλησία της γειτονιάς σου, πόσοι θα είναι αυτοί που θα σε δούνε; Εκατό, διακόσιοι νοματαίοι; Όταν πας στην εκκλησία που θα πει το “Χριστός Ανέστη” ο αρχιεπίσκοπος σε ζωντανή σύνδεση σε βλέπει όλη η Ελλάδα.

Κι επειδή μάλιστα κάποιοι μπορεί να είναι αφηρημένοι τους το υπενθυμίζει ο σπήκερ που κάνει την μετάδοση. Όπως στην τηλεοπτική αναμετάδοση του Επιταφίου, με την εκφωνήτρια να λέει έντονα φορτισμένη από συγκίνηση: “Σήμερα κορυφώνεται το θείο δράμα” και στη συνέχεια να διαβάζει το χαρτάκι που της είχανε δώσει: “Την Κυβέρνηση εκπροσώπησε ο κύριος τάδε, την αξιωματική αντιπολίτευση ο κύριος δείνα όπως και το ίδιο για τον Δήμο της Αθήνας και την Περιφέρεια Αττικής. Δεν μπορεί να πάει όποιος κι όποιος πολιτικός στα σκαλιά της εκκλησίας, δίπλα στον Ιερώνυμο.

Τίποτε στην τύχη

Οι θέσεις των VIP σε Επιτάφιο και Ανάσταση είναι κατοχυρωμένες. Αυτά τα πράγματα δεν αφήνονται στην τύχη. Τακτοποιούνται. Υπάρχει πρωτόκολλο. Σκεφτόσαστε δηλαδή, πέντε-έξι υπουργοί στην Ανάσταση και να σπρώχνονται ποιος θα βρεθεί πιο κοντά στον Αρχιεπίσκοπο; Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που πρωτοτύπησαν. Όπως ο Θεοδωράκης. Και δεν θα ήταν δυνατόν άλλωστε ο Σταύρος που εκφράζει το νέο και το διαφορετικό να πάρει μια λαμπάδα και να στηθεί ανάμεσα από Κατρούγκαλο και Τραγάκη. Έφτασε λοιπόν μέχρι τη Λαμία. Σε ορφανοτροφείο κοριτσιών που τους έκανε τη μεγάλη τιμή, να τον δουν από κοντά, να τον γνωρίσουν, να του σφίξουν το χέρι και να φωτογραφηθούν μαζί του. Ξέρεις τι είναι όταν θα μεγαλώσουν να έχουν μια φωτογραφία με τον Σταύρο Θεοδωράκη;

Τα άλλα κορίτσια τι θα έχουν να δείξουν; Τον Πρετεντέρη και τον Χατζηνικολάου; Εύκολο είναι; Που να τους βρούνε; Το καλοκαίρι στη Μύκονο; Και μιας και φτάσαμε στους (με οποιαδήποτε ιδιότητα) σελέμπριτις, κλείνουμε με ποιον άλλον, με τον Αντώνη Ρέμο. Που άλλου θα μπορούσε να έχει πάει για Πάσχα ο λαοφιλής και κοσμαγάπητος Αντώνης; Στη Μύκονο και στην Ψαρού. Και εδώ θα πρέπει να τονίσουμε το μέγεθος της κρίσης. Και να βουλώσουν τα στόματα τους όσοι μιλάνε για κραιπάλη, για σπατάλη και άλλα συναφή στο νησί των ανέμων.

Ανοιχτό ήταν το Νάμος το βράδυ της Ανάστασης με μαγειρίτσα κλπ. Όπως και την Κυριακή το Πάσχα το μεσημέρι με αρνί στη σούβλα. Πόσο ήταν το ταμπλ ντοτ το άτομο; Τσάμπα. Στην κυριολεξία τσάμπα και δεν πρόκειται για πλάκα.: ένα πενηντάρι. Ένα πενηντάρι το καλοκαίρι για δύο ξαπλώστρες, ομπρέλα, έναν εσπρέσο και μια μπύρα δεν φτάνει. Λόγω Πάσχα όμως το ταμπλ ντοτ έπεσε στα πενήντα φράγκα. Για να έχουν το δικαίωμα και οι φτωχοί να λένε, έκανα Ανάσταση στην Ψαρού.

Δεν θα πω και του χρόνου γιατί σε δεκαπέντε μέρες έρχεται η άλλη μεγάλη γιορτή: η Πρωτομαγιά. Που πέφτει μάλιστα και Παρασκευή. Κι όσο χριστιανοί είναι αυτοί που μοστράρονται στις εκκλησίες το Πάσχα και κάνουν τον σταυρό τους, άλλο τόσο επαναστάτες είναι αυτοί που σηκώνουν κατ’ έθιμον τις γροθιές τους την Πρωτομαγιά.

Με τον Τσίπρα μετά το θρησκευτικό του καθήκον, να επιτελεί και επαναστατικό. Να καταθέτει στεφάνι για τους διακόσιους κομμουνιστές στην Καισαριανή. Έτσι πάει. Όσο Χριστιανός ήταν τη Μεγάλη Παρασκευή, άλλο τόσο επαναστάτης θα είναι την Πρωτομαγιά. Και κλείνουμε με το αυτονόητο: αν όλα αυτά ήταν αυθόρμητα και ειλικρινά ΟΚ. Η υποκρισία, όμως, όχι μόνο είναι εμφανής, φωνάζει.

(Όπως ακριβώς τον παρουσιάζουν: ο βασιλιάς της φυσαρμόνικας Σόνι Μπόι Ουίλιαμσον – Keep it to yourself)