“Πού πάτε ρε με Παπαδόπουλο και Κόντη;”
Ο Ηλίας Καλλονάς γράφει για τη δικαίωση των αδικημένων, Νίκου Παπαδόπουλου και Χρήστου Κόντη μέσα από την εξαιρετική πορεία του Λεβαδειακού και την σπουδαία πρόκριση του ΟΦΗ, αλλά και τη μεγάλη ευκαιρία που έχει το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Να, λοιπόν, που “βγήκε” η απόφαση της ΕΠΟ να πάει σε λογική League Phase και στη συνέχεια μονών νοκ άουτ αγώνων στο Κύπελλο Ελλάδας Betsson. Για δεύτερη σερί σεζόν, με διαφορετικό σύστημα αυτή τη φορά, έχουμε δύο επαρχιακές ομάδες στα ημιτελικά.
Πέρυσι ήταν ο ΟΦΗ και ο Αστέρας AKTOR, φέτος οι Κρητικοί παρέα με τον Λεβαδειακό. Δύο ομάδες που “έχτισαν” την πορεία τους χάρη στις μεγάλες νίκες που έκαναν απέναντι στους μεγάλους και συγκεκριμένα την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ αντίστοιχα. Ο ΟΦΗ στα προημιτελικά του θεσμού και ο Λεβαδειακός στη φάση του ομίλου.
Κοινός παρονομαστής οι Έλληνες προπονητές. Δύο εκ των κορυφαίων της γενιάς τους. Ο Νίκος Παπαδόπουλος και ο Χρήστος Κόντης.
Το “my way” του Κόντη μέχρι τη δικαίωση
Ο πρώτος, απ’ την περσινή σεζόν, μας έχει δείξει τα διαπιστευτήριά του. Φέτος, ωστόσο, απογείωσε το πρότζεκτ του Λεβαδειακού σε πρωτάθλημα και Κύπελλο, αποτελώντας την πιο ελκυστική ομάδα και εκείνη που έχει παρουσιάσει σταθερά το πιο όμορφο ποδόσφαιρο. Τα είχαμε παρουσιάσει στην αρχή του πρωταθλήματος.
Ο δεύτερος πέρασε από διάφορα στάδια τη φετινή σεζόν μέχρι να έρθει η δικαίωση. Αρχικά δοκίμασε τις δυνάμεις του στο υψηλότερο επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου, αναλαμβάνοντας τον Παναθηναϊκό μετά από την απόλυση του Ρουί Βιτόρια.
Στο διάστημα που κάθισε στον πράσινο πάγκο, πριν αναλάβει ο Ράφα Μπενίτεθ, έδειξε ένα μέρος της αγωνιστικης φιλοσοφίας του. Μπορεί οι μεγάλες μεταπτώσεις που παρουσιάσε ο Παναθηναϊκός, ειδικά στο πρώτο κομμάτι της σεζόν, να μην του επέτρεψαν να παρουσιάσει όλα όσα θα ήθελε, αλλά πλέον στον ΟΦΗ τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.
Απ’ τα μέσα Δεκεμβρίου και μετά από το 3-0 επί του Πανσερραϊκού, οι Κρητικοί βρίσκονται σε ανοδική πορεία. Κι ειδικά τον τελευταίο μήνα, είναι μεταξύ των πιο φορμαρισμένων ομάδων. Ένας εκ των βασικών λόγων είναι και η αλλαγή διάταξης, αφού ο Κόντης χρησιμοποιεί πλέον τριάδα στην άμυνα και παρατάσσει την ομάδα του σε 3-4-3.
Δυσκόλεψε την ΑΕΚ στο πρωτάθλημα, τον Ολυμπιακό στον τελικό του Betsson Super Cup, συνέχισε δυναμικά με δύο νίκες επί του Αστέρα AKTOR σε πρωτάθλημα και Κύπελλο και ήρθε η τεράστια πρόκριση επί της Ένωσης το απόγευμα της Τετάρτης (14/01).
Μία πρόκριση που αποτελεί ένα έξτρα “boost” και δίνει χρόνο στον Κόντη να εξελίξει ακόμη περισσότερο το πρότζεκτ που χτίζει στον ΟΦΗ. Κι αξίζει να σημειωθεί πως η περσινή πορεία των Κρητικών είναι διαφορετική σε σχέση με τη φετινή, αφού η πρόκριση ήρθε -θεωρητικά- από το εύκολο μονοπάτι, ενώ φέτος πέταξε εκτός μία απ’ τις μεγαλύτερες ομάδες στην Ελλάδα.
Η ανταμοιβή για την σκληρή δουλειά του Παπαδόπουλου
Την ίδια στιγμή, ο Νίκος Παπαδόπουλος τελειοποιεί τη φετινή σεζόν το πλάνο που άρχισε πέρυσι και η πορεία σε Κύπελλο και πρωτάθλημα είναι μία ανταμοιβή.
Οι Βοιωτοί όχι μόνο δεν χαμήλωσαν τις μηχανές, αλλά δείχνουν να έχουν ανέβει κι ένα επίπεδο, στηριζόμενοι σε καλούς Έλληνες ποδοσφαιριστές και ποιοτικούς ξένους με εμπειρία και γνώση απ’ το πρωτάθλημα.
Κι επειδή κάναμε αναφορά στους Έλληνες παίκτες, όπως έχουμε τονίσει και παλαιότερα, το σπουδαιότερο και σημαντικότερο επίτευγμα του Παπαδόπουλου είναι πως κατάφερε να μετατρέψει σε παίκτες επιπέδου Big-4 τους Τριαντάφυλλο Τσάπρα, Μάριο Βήχο, Παναγιώτη Λιάγκα και τον Κύπριο, Γιάννη Κωστή.
Τέσσερις ποδοσφαιριστές τους οποίους εμπιστεύτηκε απόλυτα και τους βοήθησε να δείξουν την πραγματική αξία τους, όντες πλέον ικανοί και έτοιμοι να σταθούν στο υψηλότερο επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Απόδειξη, το ενδιαφέρον που υπάρχει για εκείνους σε κάθε μεταγραφική περίοδο.
Πλέον, όμως, με τον στόχο τόσο της τετράδας όσο και της παρουσίας στον τελικό του Κυπέλλου να είναι ορθάνοικτος, το πιθανότερο είναι πως δεν θα υπάρξει αποχώρηση παίκτη τον Ιανουάριο, με τις εξελίξεις να μεταφέρονται για το καλοκαίρι.
Η μεγάλη ευκαιρία του Έλληνα προπονητή
Τώρα, λοιπόν, έρχεται η ώρα να κοντραριστούν Κόντης και Παπαδόπουλος σε δύο αναμετρήσεις που αποτελούν τη… δικαίωση των αδικημένων, αλλά και τη μεγάλη ευκαιρία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μεγάλη ευκαιρία διότι δείχνουμε πως είμαστε ικανοί, πέρα από καλούς παίκτες, να αναδείξουμε και καλούς Έλληνες προπονητές.
Βλέπουμε το παράδειγμα του Σωτήρη Συλαϊδόπουλου στη Ρίο Άβε, βλέπουμε τον Γιώργο Δώνη που έχει δημιουργήσει ένα εξαιρετικό όνομα στη Σαουδική Αραβία, βλέπουμε προπονητές όπως ο Άκης Μάντζιος, ο Μαρίνος Ουζουνίδης να έχουν μία συνέπεια, αλλά εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο.
Και σίγουρα θα θέλαμε τα επόμενα χρόνια να δούμε Έλληνες προπονητές αρχικά στις μεγάλες ομάδες της χώρας και στη συνέχεια σε καλές ομάδες του εξωτερικού.
Δεν είναι εύκολο. Χρειάζεται συνέπεια, εμπιστοσύνη των ομάδων προς τους προπονητές και στήριξη του πλάνου. Αλλά αν υπάρχουν success story και σε προπονητικό επίπεδο, τότε θα αλλάξει γενικότερα και το στάτους των Ελλήνων προπονητών.
Τα “πού πάτε ρε με Παπαδόπουλο και Κόντη” είναι παρελθόν. Ευτυχώς…