Ποιο Άρης-ΠΑΟΚ; Δύο παίζουν, ένας χάνει…

Για κάποιο λόγο, ολόκληρη η ποδοσφαιρική Θεσσαλονίκη προσπαθεί πείσει τον εαυτό της ότι το φετινό Άρης-ΠΑΟΚ είναι ένα ‘σημαδιακό / κομβικό’ παιχνίδι επειδή…”έτσι πρέπει να είναι”.

Παρά το γεγονός ότι αμφότερες οι ομάδες θα πετύχουν τον τελικό στόχο τους (σωτηρία και δεύτερη θέση, αντίστοιχα) ανεξαρτήτως αποτελέσματος, εντούτοις το κλίμα δυναμιτίζεται και η αναμέτρηση αποκτά αναίτια πολεμικό χαρακτήρα.

Στην πραγματικότητα, το φετινό ντέρμπι δεν κρίνει κάποιο τίτλο, ούτε κάποια πρόκριση. Δεν αποτελεί κάτι ξεχωριστό σε επίπεδο συμβολισμού, ούτε θα μείνει στην ιστορία. Είναι, επομένως, απορίας άξιο το γιατί πολώνεται εντέχνως το κλίμα…

Βγάζω το καπέλο

Υποκλίνομαι στον επικοινωνιακό μηχανισμό του δικέφαλου. Έσπευσε να θριαμβολογήσει για την αυτονόητη πρόκριση επί της Καλλιθέας, ροκάνισε την καρέκλα του Δώνη μετά την ήττα από την Ξάνθη και προετοιμάζει το έδαφος για το διπλό στο Χαριλάου. Στην προσπάθειά να φέρει το παιχνίδι «στα μέτρα του ΠΑΟΚ», αποσιωπά τα εσωτερικά προβλήματα που προκάλεσε η…ίωση του Γκαρσία, βάζει το μαχαίρι στο λαιμό του Δώνη και εκβιάζει συναισθηματικά τους ποδοσφαιριστές ώστε να τους μεταλλάξει σε φανατισμένους πολεμιστές.

Μάλιστα, έχει ήδη προαποφασίσει το περιεχόμενο της post-game προπαγάνδας.

• Ευρεία νίκη θα είναι συνώνυμο της κλοτσιάς για τη ΄Β Εθνική. Ως γνωστό, “Άρη…σε παίζουμε για πλάκα”.
• Νίκη ‘στο γκολ’ θα σαλπίσει το λάκτισμα ώστε να γκρεμιστούν τα τείχη για τους ήρωες που φρέναραν το “ερυθρόλευκο άρμα”.
• Ισοπαλία ή ήττα θα οφείλεται στη “ζούγκλα του Χαριλάου”, τη διαιτησία και την κακή διαχείριση του Δώνη, που θα είναι το εξιλαστήριο θύμα.

Οτιδήποτε κι αν συμβεί, η ασπρόμαυρη ασπίδα αποτρέπει τη δημιουργία ανεξέλεγκτων καταστάσεων που ζημιώνουν το σύλλογο. Είναι, άλλωστε, γνωστό ότι κερδίζει ο “ΠΑΟΚ του Σαββίδη” και χάνει ο “ΠΑΟΚ του Δώνη”. Τι συμβαίνει, την ίδια στιγμή, στο διπλανό μαχαλά;

Όταν σπέρνεις ανέμους, θα θερίσεις θύελλες

Με έκπληξη διαπιστώνω ότι οι opinion makers του Άρη «πατάνε τη μπανανόφλουδα» και συμμετέχουν στο γαϊτανάκι της πόλωσης. Γιατί, άραγε, λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές του λαϊκισμού που υπερθεματίζει τη σημασία της αναμέτρησης;

Οι ποδοσφαιριστές δεν έχουν δείξει δείγματα οκνηρίας ή μειωμένης απόδοσης. Συνεπώς, δεν κρίνεται σκόπιμο να πορωθούν για να αποδώσουν στο 100% των δυνατοτήτων τους. Οι φίλαθλοι δε χρειάζονται «σπρώξιμο» για να ασκήσουν “ηχητική βία” στον αντίπαλο. Στην πραγματικότητα, είναι αστείο να θεωρούμε ότι «ο κόσμος παίζει μπάλα». Αν ήταν έτσι, ο Άρης θα είχε πάρει έστω ένα κύπελλο σε 43 χρόνια…

Ποιος πιστεύει, λοιπόν, ότι επωφελείται ο Άρης, αν το παιχνίδι πάρει διαστάσεις «αγώνα ζωής ή θανάτου»; Έχει σκεφτεί κανένας ότι η αμετροέπεια ενδέχεται να προκαλέσει ανεξέλεγκτες αντιδράσεις, που θα γυρίσουν μπούμερανγκ σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος; Ποιος θα αναλάβει την ηθική ευθύνη της αυτοκαταστροφής, αν στραβώσει το παιχνίδι;

Μακριά από χρωματισμένες παρωπίδες, οφείλουμε να διαχωρίσουμε το συναίσθημα από την πραγματικότητα και να αξιολογήσουμε αντικειμενικά τις παραμέτρους του ντέρμπι.

Ο βρεγμένος δε φοβάται τη βροχή

Ειλικρινά, αδυνατώ να κατανοήσω γιατί κάποιοι κόπτονται να πείσουν τους οπαδούς του Άρη πως η ήττα είναι συνώνυμο της καταστροφής:

• θα καταδικάσει την ομάδα σε υποβιβασμό; Όχι. Υπάρχουν αρκετές αγωνιστικές για βαθμολογική αναρρίχηση. Ας μην κοροϊδευόμαστε, τα παιχνίδια απέναντι σε Πανθρακικό-Λεβαδειακό στο Χαριλάου και Πλατανιά-Βέροια-Γιάννενα-Ξάνθη εκτός έδρας θα κρίνουν την παραμονή στην κατηγορία. Με 12 βαθμούς σε αυτά τα παιχνίδια, ο Άρης σώζεται.
• θα ‘ξαφνιάσει’ κανέναν; Όχι. Οι εντός έδρας ήττες από Πλατανιά-Γιάννενα και οι ισοπαλίες με Ξάνθη-ΑΕΚ αποκάλυψαν τις περιορισμένες δυνατότητες του roster. Κανένας δε θα πέσει από τα σύννεφα αν η ομάδα χάσει από τον 3ο του πρωταθλήματος
• θα πληγώσει τον οπαδικό εγωισμό; Όχι. Η οικονομική κατάρρευση του συλλόγου πονάει τους φιλάθλους, όχι τα μεμονωμένα αποτελέσματα.
• θα εκνευρίσει τους διοικούντες; Όχι. Αφενός διότι (επί της ουσίας) δεν υπάρχει διοίκηση, αφετέρου γιατί οι ‘διαχειριστές πρωτοδικείου’ θα ασχοληθούν κυρίως με τα έσοδα του παιχνιδιού για να κλείσουν τρύπες.

Αντίθετα, η νίκη επί του «αιώνιου αντιπάλου» θα αποδειχτεί ευεργετική καθώς οι ποδοσφαιριστές θα αποδείξουν σε ολόκληρη τη φίλαθλη Ελλάδα ότι δεν είναι ξοφλημένοι και θα αποκτήσουν εξαιρετική ψυχολογία ενόψει Πλατανιά.

Παράλληλα, θα μεταφέρουν το βάρος της πίεσης για θετικά αποτελέσματα στους υπόλοιπους συνδιεκδικητές της παραμονής και θα προκαλέσουν τριγμούς στο στρατόπεδο του Σαββίδη. Με πιο απλά λόγια, ο Άρης δεν έχει να χάσει τίποτα αλλά μπορεί να αποκομίσει πολλά παράπλευρα οφέλη.

Καιρός να πέσουν οι μάσκες

Ο ΠΑΟΚ είναι υποχρεωμένος να δικαιώσει τον τίτλο του «απόλυτου φαβορί». Διαθέτει ισχυρή διοίκηση, οικονομικά τακτοποιημένους ποδοσφαιριστές και τον πιο φέρελπι Έλληνα προπονητή. Είναι, επομένως, ανεπίτρεπτο να ηττηθεί από την ομάδα με τη χειρότερη άμυνα του πρωταθλήματος και τον πιο προβλέψιμο τρόπο επιθετικής ανάπτυξης.

Τα πράγματα είναι απλά. Οι φιλοξενούμενοι έχουν το βάρος της πίεσης για το αποτέλεσμα, διότι οφείλουν να αποδείξουν τη θεωρητική ανωτερότητά τους. Οι γηπεδούχοι ελπίζουν μόνο σε ένα αγωνιστικό θαύμα. Πρέπει, λοιπόν, να αναρωτηθούμε γιατί κάποιοι επιμένουν να αποκρύπτουν επιμελώς την πραγματικότητα, προβάλλοντας «επικοινωνιακά μηνύματα» που στοχεύουν στο συναίσθημα και όχι στη λογική. Τι σημασία έχει αν ο δικέφαλος έχει κάνει «αγωνιστική κοιλιά»; Κανένα ντεφορμάρισμα δεν αρκεί για να εξισορροπήσει τη διαφορά σε ατομικό επίπεδο. Επομένως, δεν υπάρχουν δικαιολογίες για το στρατόπεδο του Δώνη.

Αντί επιλόγου…

Δεν υπάρχει τίποτα πιο επίφοβο, από ένα μπερδεμένο όχλο που τον κυριεύει η απροσδιόριστη οργή. Η αγανάκτηση που κρύβεται στο ηφαίστειο της κοινωνίας απαγορεύεται να μεταλλαχθεί σε κίτρινη λάβα, εξαιτίας πιθανών ασπρόμαυρων προκλήσεων. Κανένας δε νομιμοποιείται να διαλύσει το σύλλογο, επειδή ο Άρης ενδέχεται να χάσει από μία καλύτερη ομάδα. Δεν έχει σημασία το όνομα ή το χρώμα. Σημασία έχει η πραγματικότητα, η αγωνιστική εικόνα και ο βαθμολογικός πίνακας.

Οι ανεγκέφαλες αντιδράσεις είναι συνώνυμο της αυτοχειρίας και απειλούν τη βιωσιμότητα του Άρη. Ενός συλλόγου που δε γεννήθηκε εχθές, ούτε θα πεθάνει αύριο επειδή κάποιοι θέλουν να το παίξουν «Τσακ Νόρις» σε περίπτωση ήττας. Όποιος τρελαίνεται με τη νοσηρή κατάσταση, ας αναζητήσει τους υπεύθυνους της κατάντιας στους καπνούς του παρελθόντος. Δηλαδή, μακριά από το Κλεάνθης Βικελίδης…

O Γιάννης Ιωαννίδης συνεργάζεται με το Sport24.grκαι αρθρογραφεί στο overlap.gr