Ποδοσφαιρικός Όμιλος Κρήτης
Όχι μία, αλλά τρεις ομάδες θα έχει η Super League. Δίπλα στον παλιό ΟΦΗ και τον νέο Πλατανιά, προστέθηκε και ο "ενδιάμεσος" Εργοτέλης. Ο συνάδελφος Μάνος Σουργιάς, από το Ηράκλειο, αναλύει την πρωτόγνωρη για το νησί κατάσταση, που έχει άλλες δυο ομάδες στην Footbal League!
Πράγματι, δεν σηκώνει η Κρήτη 2 ομάδες στη Super League…
…σηκώνει περισσότερες! Και αυτό θα το διαπιστώσουμε στο νέο πρωτάθλημα της μεγάλης κατηγορίας, εκεί όπου για πρώτη φορά στα ποδοσφαιρικά χρονικά η μεγαλόνησος θα εκπροσωπηθεί με τρεις ομάδες. Τον «παλιό» ΟΦΗ, τον «σταθερό» (με εξαίρεση την αγωνιστική χρονικά που μόλις τελείωσε) Εργοτέλη και τον… «νέο» Πλατανιά.
ΟΦΗ και Πλατανιάς κατάφεραν να ανανεώσουν την παρουσία τους στη μεγάλη κατηγορία, δύσκολα και την τελευταία αγωνιστική ο πρώτος, σχετικά ευκολότερα η ομάδα των Χανίων. Ο Εργοτέλης από την άλλη έκανε κάτι που σχεδόν κανείς δεν περίμενε στην έναρξη του πρωταθλήματος της Football League. Να είναι περαστικός από το δεύτερο τη τάξη εθνικό πρωτάθλημα και να επιστρέψει άμεσα στην πρώτη κατηγορία.
Για τον ΟΦΗ οι «συστάσεις» και τα διαπιστευτήρια είναι περιττές. Ήταν από τις ομάδες που είχαν αδιάλειπτη παρουσία στην Α’ Εθνική, μέχρι που έκανε το… διετές «αγροτικό του», επέστρεψε και βρίσκεται πλέον σε μια προσπάθεια ανασύνταξης και προσαρμογής στις σημερινές συνθήκες και τη σκληρή πραγματικότητα, στην οποία βρισκόταν ουσιαστικά από την εποχή που έχασε τον ηγέτη του Θόδωρα Βαρδινογιάννη.
Τα μεγάλα χρέη και η (ουσιαστικά) ανεπιτυχής προσπάθεια για λαϊκή ιδιοκτησιακή βάση, οδήγησαν τον Όμιλο σε μια διαφορετική διοικητική πραγματικότητα. Άνθρωποι και πρόεδρος που δεν είναι μεγαλομέτοχοι, αλλά δείχνουν να έχουν το “know how” και δείχνοντας ότι έχουν μάθει από λάθη του παρελθόντος οδηγούν το σύλλογο αρχικά στην οικονομική του εξυγίανση που είναι το πρώτο ζητούμενο και παράλληλα τη δημιουργία μιας ομάδας που δεν θα χρειάζεται το 95 λεπτό της τελευταίας αγωνιστικής για να παραμείνει στην κατηγορία.
Βέβαια για να μπορέσει ξανά ο ΟΦΗ να γίνει η δύναμη του Ελληνικού ποδοσφαίρου που θα κερδίζει ευρωπαϊκά εισιτήρια και να διεκδικεί τίτλους, θέλει δουλειά πολλή… Υπάρχει όμως δυναμική, ιστορία και βαριά φανέλα που έχουν αποτρέψει το σύλλογο από πολλούς ατραπούς και δείχνουν ικανά να τον φέρουν σε βάθος χρόνου και πάλι στα πρώτα… σκαλοπάτια του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο Εργοτέλης είναι η τρίτη φορά που παίρνει το εισιτήριο για τη μεγάλη κατηγορία. Το 2004 μετά το μπαράζ με τον Ακράτητο πήρε το βάπτισμα του πυρός, με την παρουσία του όμως να περιορίζεται στην παρθενική του χρονιά, καθώς άμεσα πήρε το τρένο της επιστροφής. Τότε οι ιδιοκτήτες του (Σουλτάτος-Τζώρτζογλου) είχαν πει «θα επιστρέψουμε σοφότεροι» και το έκαναν πράξη. Ο Εργοτέλης επέστρεψε το 2006 και έμεινε για έξι συνεχόμενα χρόνια.
Ενδιάμεσα άλλαξε και ιδιοκτησία, όταν τον Ιανουάριο του 2008 μπήκε στη ζωή του ο Απόστολος Παπουτσάκης. Όσο αθόρυβα βρέθηκε στο ποδοσφαιρικό στερέωμα ο αείμνηστος Παπουτσάκης, τόσο δυναμική έκανε την παρουσία του, φτάνοντας να ηγηθεί και του συνεταιρισμού της Super League και κάνοντας μεγαλόπνοα σχέδια για τον Εργοτέλη.
Όταν όμως ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θεός γελά και έτσι τον Ιούλιο του 2012 τον πήρε μαζί του, αφήνοντας τον Εργοτέλη στην κυριολεξία ορφανό. Όχι άδικα αρκετοί προέβλεψαν τον αφανισμό του Εργοτέλη από τον ποδοσφαιρικό χάρτη, αλλά λογάριαζαν χωρίς τις υποδομές που είχαν δημιουργήσει οι Σουλτάτος-Τζώρτζογλου και στήριξε με κάθε τρόπο ο Παπουτσάκης.
Αυτά τα «μωρά» έγιναν (ήθελαν δεν ήθελαν) άντρες και πλαισιωμένοι από κάποιους έμπειρους έφεραν και πάλι τον Εργοτέλη στην… «Εδέμ» του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Τα διοικητικά θέματα όμως είναι ακόμα ανοικτά, αν και φαίνεται πως όπως στον ΟΦΗ, έτσι και στον Εργοτέλη υπάρχει σχέδιο για το διοικητικό μέλλον, ακόμα και αν δεν γίνουν πραγματικότητα τα σενάρια για ξένους «επενδυτές».
Ο Εργοτέλης δεν έχει τη δυναμική του ΟΦΗ, έδειξε όμως στα χρόνια του Παπουτσάκη, πως αν υπάρχει σωστό κουμάντο, μπορεί να υπάρχει και επιβίωση. Χρειάζονται όμως και άλλα τα οποία οι νυν διοικούντες, παρόλες τις καλές τους προθέσεις και προσπάθειες, δείχνουν να αμελούν. Όσο νωρίτερα τα κάνουν πράξη, τόσο μεγαλύτερη μπορεί να γίνει η ελπίδα ότι ο Εργοτέλης θα μείνει για πολλά χρόνια στην πρώτη κατηγορία. «Όπλο» του η… πιτσιρικαρία που έρχεται από το Μαρτινέγκο και η οποία δείχνει να απολαμβάνει της εκτίμησης και της εμπιστοσύνης όλων.
Σε ότι έχει να κάνει με τον Πλατανιά, έγινε το κραυγαλέο παράδειγμα του ότι για να φτάσεις ψηλά δεν χρειάζεσαι ντε και καλά τον εύπορο ιδιοκτήτη, τη μεγάλη πόλη, ή τον τεράστιο λαό. Λογικά και αθόρυβα βήματα χρειάζονται, ώστε ένα χωριό λίγων χιλιάδων κατοίκων να έχει την τύχη να βλέπει την ομάδα του στη «βιτρίνα» του ποδοσφαίρου. Το στοίχημα για τους Χανιώτες είναι να κρατήσουν ζεστό τον κόσμο, ο οποίος στα περισσότερα παιχνίδια φέτος γέμισε το γήπεδο των Περιβολίων.
Παράλληλα να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές, ώστε να μην χρειάζεται διψήφιος αριθμός μετεγγραφών κάθε χρονιά για να κερδηθεί η μάχη της παραμονής και όλα αυτά γνωρίζοντας ποιες είναι οι δυνατότητές και οι προοπτικές του…
ΥΓ. Οι τρεις ομάδες δεν είναι δεδομένο ότι θα μείνουν εσαεί στη μεγάλη κατηγορία. Οι τρεις συγκεκριμένες, ο αριθμός όμως μην κάνει εντύπωση να είναι ο ίδιος ή ακόμα και… μεγαλύτερος, καθώς έρχονται με… φόρα ο ΑΟΧανιά, η «δύναμη» της πόλης, αλλά και η Επισκοπή ομάδα της γενέτειρας της οικογένειας Βαρδινογιάννη, οι οποίες πήραν την άνοδο για τη Football League…