“Πίτμπουλ” Ρενάτο, Τεττέη όπως Λουκάκου, αλλά και λάθη όπως… Παναθηναϊκός

Τέσσερις μέρες μετά το μαρτύριο του παιχνιδιού με την ΑΕΛ και τα όσα ακολούθησαν, ο Παναθηναϊκός έβγαλε χαρακτήρα. Έβγαλε κάποια ποιότητα, κυρίως όμως έβγαλε πάθος και παρά το 2-2 με την Πλζεν έδειξε ότι διεκδικεί επί ίσοις όροις την είσοδο στις 16 καλύτερες ομάδες του Europa Legue.

Τα λάθη στοίχισαν, όπως στοιχίζουν σε κάθε παιχνίδι του. Και στο πρώτο γκολ, όταν Πάντοβιτς και Λαφόν έκαναν δώρο το 0-1 στον Βισίνσκι και στο 2-2 του 80’, όταν και πάλι ο Λαφόν δεν μπόρεσε να διώξει το πλασέ του Λάντρα.

Για πρώτη φορά μετά από καιρό, πάντως, ο Παναθηναϊκός έδειξε… ομάδα. Έδειξε ότι ήξερε τι ήθελε στον αγωνιστικό χώρο, ενώ παρότι το ματς στράβωσε νωρίς, είχε την ψυχραιμία να το διαχειριστεί και να το παλέψει στα ίσια.

Αλλά και πάλι φυσικά με χτυπητές αδυναμίες. Προβληματικό transition και, ως συνήθως, θέμα στην τελική επιλογή. Πάντως, με τα όσα είχαμε δει στα προηγούμενα παιχνίδια από τον Παναθηναϊκό, η εικόνα του ΟΑΚΑ ήταν αν μη τι άλλο βελτιωμένη.

Καθοριστικό ρόλο σ’ αυτή τη βελτίωση έπαιξαν δύο ποδοσφαιριστές. Ο εκπληκτικός Αντρέας Τεττέη με τα δύο οσκαρικά του γκολ, αλλά και ο Ρενάτο Σάντσες. Ο Πορτογάλος έκανε μακράν την καλύτερή του εμφάνιση με τον Παναθηναϊκό και έδειξε το πόσο λείπει από τους πράσινους ένα ποιοτικό οχτάρι στη μεσαία γραμμή.

Η 11άδα και το ξεκίνημα

Για μια ακόμη φορά ο Ράφα Μπενίτεθ εξέπληξε με τις επιλογές του. Όχι με την πεντάδα της άμυνας, αλλά με τη μεσοεπιθετική γραμμή. Ρενάτο Σάντσες και Μπακασέτας στη μεσαία γραμμή, Ταμπόρδα και Πάντοβιτς σε ελεύθερο ρόλο πίσω από τον Τεττέη. Πολλά βαριά κορμιά μαζεμένα, κάτι που πάντως ο Παναθηναϊκός δεν το πλήρωσε στο πρώτο μέρος. Όσον αφορά το αμυντικό κομμάτι, βέβαια, καθώς στο επιθετικό οι πράσινοι ήταν και πάλι χωρίς φαντασία, αλλά κυρίως χωρίς ενέργεια και ένταση.

Μέσα σ’ όλα ήρθαν και τα μαζεμένα λάθη που έφεραν το 0-1. Δεν ήταν μόνο αυτό του κακού γενικά Πάντοβιτς, που δεν μπόρεσε να δώσει σωστά μια πάσα 3 μέτρων, αλλά και του Λαφόν, ο οποίος σε ένα φαινομενικά εύκολο διώξιμο από μακρινό σουτ, έστειλε την μπάλα στο πέναλτι. Διώξιμο, που στις ακαδημίες διδάσκεται ότι απαγορεύεται να κάνει ο τερματοφύλακας.

Ο Παναθηναϊκός, πάντως, ευτύχησε να ισοφαρίσει στη μοναδική του καλή στιγμή στο α’ μέρος. Εξαιρετικό ένα-δύο από Κυριακόπουλο-Μπακασέτα, σέντρα του Έλληνα μπακ και φοβερή κεφαλιά του Τεττέη.

Το γκολ έδωσε πνοή

Το 1-1 έδωσε αυτοπεποίθηση και πνοή στον Παναθηναϊκό. Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τους πράσινους να προσπαθούν να απειλήσουν, αλλά η τελική πάσα ήταν πάντα προβληματική. Μέχρι το 61’ όταν ο Αντρέας Τεττέη, με κίνηση… Λουκάκου, έκανε ποδιά στον Σπάσιλ και με εξαιρετικό πλασέ έγραψε το 2-1.

Από κει και πέρα ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι ελέγχει το ματς, αλλά ούτε μπόρεσε να μετουσιώσει σε κάποια καλή φάση τις θετικές στιγμές που είχε, αλλά και προδόθηκε πάλι από τον Λαφόν για το 2-2.

Εν κατακλείδι

Ο Παναθηναϊκός έδειξε θετικό πρόσωπο μετά από καιρό, μετά από το Καραϊσκάκης. Έδειξε ότι έχει ταλέντο, ότι έχει δυνατότητες, ότι ο Ράφα Μπενίτεθ θα πρέπει να εμπιστευτεί ακόμη περισσότερο το ρόστερ του. Αλλά φανέρωσε για μια ακόμη φορά τις χτυπητές αδυναμίες του, τις αδυναμίες που φανερώνουν ότι είναι μια ομάδα στο… χτίσιμο.

Τώρα έχει μπροστά του τον “τελικό” με τον ΟΦΗ. Ένα ματς ειδικών συνθηκών, που αν δεν νικήσει καταστρέφεται η χρονιά του στα εγχώρια. Στο ματς με την Πλζεν, πάντως, έδειξε ότι διαθέτει τον χαρακτήρα για να το διαχειριστεί.