Πιστωτική κάρτα για δυο (+1) χρόνια

H Εθνική Ομάδα θα είναι, εν τέλει, παρούσα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του μπάσκετ, με οικοδέσποινα την Ισπανία από τις 30 Αυγούστου έως τις 14 Σεπτεμβρίου. Η περίφημη wild card δόθηκε από την FIBA στην Ελλάδα, που μαζί με Βραζιλία, Τουρκία και τη μεγάλη έκπληξη (Φινλανδία) συμπληρώνουν την 24άδα και μπαίνουν στην κλήρωση της Δευτέρας, που γίνεται στο Μέγαρο Μουσικής της Βαρκελώνης.

Πολύ μελάνι χύθηκε τις τελευταίες μέρες για την “κάρτα ελευθέρας” και ως συνήθως δεν έλειψαν οι υπερβολές. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να πούμε ότι η wild card δεν είναι … ντροπή. Την έχουν πάρει συνολικά 11 χώρες, από το 2006 όταν εφαρμόστηκε για πρώτη φορά. Η Τουρκία, μάλιστα, την παίρνει για δεύτερη φορά, καθώς από εκεί προέρχονται δυο ισχυροί σπόνσορες της διεθνούς ομοσπονδίας. Η πρώτη ήταν το 2006 στην Ιαπωνία.

Την έχουν, επίσης, χρησιμοποιήσει Π. Ρίκο, Σερβία, Ιταλία (το 2006), Γερμανία, Λίβανος, Λιθουανία και Ρωσία (το 2010). Η διεθνής ομοσπονδία δημιούργησε τον θεσμό της wild card όχι μόνο για να εισπράττει τις περίφημες δωρεές, αλλά επειδή ήθελε να διαφυλάξει την δυναμική του τουρνουά. Καθώς είχαν καταργηθεί τα προκριματικά, το εισιτήριο για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, δινόταν μέσω των πρωταθλημάτων των διαφόρων ζωνών της FIBA. Πολλές φορές, όμως, σε αυτές τις διοργανώσεις ισχυρά ονόματα αποτυγχάνουν να διακριθούν στη …δεδομένη χρονική στιγμή. Οι “κενές θέσεις’ που συμπληρώνονται με wild card, έμεναν ώστε να αποκαθίστανται κάποιες “ανισορροπίες”. Από την επόμενη διοργάνωση (το 2019) όλα αυτά δεν θα ισχύουν, καθώς επανέρχονται οι προκριματικοί αγώνες (αν, βέβαια, βρεθούν οι ημερομηνίες).

“Κάνεις πως δεν ξέρεις”

Αυτό που εκπλήσσει είναι η άγνοια, ή αν προτιμάτε η … εσκεμμένη αντίδραση Ιταλών και Γερμανών, που ενώ στο παρελθόν έχουν πάρει την wild card, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, για το ποσό που έπρεπε να πληρώσουν. Βγήκε, για παράδειγμα, ο πρόεδρος της γερμανικής ομοσπονδίας και δήλωσε ότι το ποσό των 800.000 ευρώ που ζητήθηκε είναι υπερβολικό. Μα μόλις πριν από τέσσερα χρόνια η γερμανική ομοσπονδία είχε δώσει 500 χιλιάρικα. Δε νομίζουμε ότι η διαφορά είναι τεράστια, ώστε να οδηγηθεί η γερμανική ομοσπονδία μπάσκετ σε χρεοκοπία. Ο Τζιάνι Πετρούσι, πρόεδρος της ιταλικής ομοσπονδίας είπε επίσης κάτι παρόμοιο. Μόνο, που 800.000 ευρώ κοστίζει ας πούμε το συμβόλαιο του ομοσπονδιακού τεχνικού της Ιταλίας, Σιμόνε Πιανιτζάνι!

Σίγουρα, εκπλήσσει και η συμπεριφορά της FIBA. Όπως έγραψε και ο Μάριο Αρτσέρι, ένας από τους πιο έμπειρους και έγκυρους Ιταλούς μπασκετικούς δημοσιογράφους “η απληστία της διεθνούς ομοσπονδίας είναι τεράστια, αν αναλογιστούμε ότι βρισκόμαστε σε παγκόσμια οικονομική ύφεση και χωρίς αιδώ απαιτεί χρήματα για συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο “. Η διαδικασία, μάλιστα, φέτος άλλαξε. Μέχρι πρότινος, η διεθνής ομοσπονδία προχωρούσε σταδιακά σε “κόψιμο” των υποψηφιοτήτων, δημιουργώντας διάφορες short list, φτάνοντας στο τέλος σε οκτώ, από τους οποίους διάλεγε τους τέσσερις. Φέτος, κράτησε το θέμα ανοιχτό ως το τέλος.

Short list, βέβαια, δημιουργήθηκε φέτος από μόνη της. Η Ιταλία αποχώρησε πρώτη. Ακολούθησε η Γερμανία. Οι Ρώσοι λόγω των … σχεδόν “μαφιόζικων” εκλογών της ομοσπονδίας, πήραν από νωρίς το μήνυμα, ότι δεν πρόκειται να πάρουν την wild card, ενώ η Κίνα αποφάσισε να μη συμμετέχει (ενώ ήταν σίγουρη ότι θα βρισκόταν στην τετράδα) γιατί υπήρξαν εσωτερικές διαφωνίες για τη δυναμική της Εθνικής ομάδας, μετά την παταγώδη αποτυχία της στο περσινό πανασιατικό πρωτάθλημα.

Και τα angry birds!

Κάπως έτσι φτάσαμε στην τελική επιλογή. Η Βραζιλία ήταν ακλόνητο φαβορί. Δεν έχει λείψει ποτέ από Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, διοργανώνει τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016 και ήταν σχεδόν απίθανο να απουσιάσει από το Παγκόσμιο της Ισπανίας. Οι Τούρκοι, επίσης επιλέχθηκαν. Σίγουροι, κι αυτοί λόγω της οικονομικής τους ισχύος. Η FIBA παρέβη και τους άτυπους κανονισμούς, που λένε ότι δεν μπορούν να πάρουν περισσότερες από δυο χώρες της ίδιας ζώνης, να πάρουν wild card, δίνοντας εκτός από την Ελλάδα και την Τουρκία (μέλη της FIBA Europe) μια θέση και στη Φινλανδία!

Έκπληξη; Ίσως. Όμως, οι “suomi” είναι λάτρεις του μπάσκετ. Η Φινλανδία που προκρίθηκε πέρσι στην δεύτερη φάση του Ευρωμπάσκετ (η ήττα μας στο παιχνίδι του Κόπερ μας ακολούθησε ως την Λιουμπλιάνα και τελικά στοίχισε τον αποκλεισμό μας από τους “8”), είναι μια χώρα που …χορεύει τα τελευταία χρόνια σε ρυθμούς πορτοκαλί μπάλας, η ομοσπονδία της χώρας έχει αναπτύξει μια σπουδαία πολιτική εξάπλωσης του αθλήματος, ενώ στη Σλοβενία έδωσαν το παρών περισσότεροι από 1.500 Φινλανδοί φίλαθλοι. Η FIBA δεν θα μπορούσε να αγνοήσει όλα αυτά, ενώ οι Φινλανδοί επιστράτευσαν ακόμη και τα περίφημα Angry Birds, το πιο δημοφιλές παιχνίδι των τελευταίων ετών, δημιούργημα της (φινλανδικής) εταιρείας Rovio, που συμμετείχε στην υποστήριξη της υποψηφιότητας για την …wild card

Γιατί την πήρε η Ελλάδα…

Μετά απ’ όλα αυτά, η Ελλάδα ήταν σχεδόν σίγουρο πως θα βρεθεί στην τελική τετράδα. Δεν μας έκανε κανείς τη χάρη. Μιλάμε για μια χώρα, που -παρά την κρίση- εξακολουθεί να βλέπει μπάσκετ, αλλά και να γεμίζει τα γήπεδα. Μόλις την Παρασκευή στον αγώνα Παναθηναϊκού-ΤΣΣΚΑ μαζεύτηκαν 18.000 φίλαθλοι. Μια μέρα νωρίτερα, άλλοι 10.000 είδαν στο ΣΕΦ, το Ολυμπιακός-Μάλαγα. Ο Ολυμπιακός δυο συνεχόμενες χρονιές είναι Πρωταθλητής Ευρώπης, ενώ ο αμέσως προηγούμενος ήταν.. ο Παναθηναϊκός.

Ναι, το ξέρουμε. Άλλο το μπάσκετ των συλλόγων, άλλο εκείνο σε εθνικό επίπεδο. Μόνο, που η Ελλάδα είναι νο 5 στην παγκόσμια κατάταξη (δε νομίζουμε ότι υπάρχει άλλο σπορ, με τόσο υψηλή κατάταξη, από ελληνικής πλευράς) κι αν μάλιστα δεν μετρούσε δυο συνεχόμενα στραπάτσα (σε Βενεζουέλα και Σλοβενία), θα ήταν ακόμη στο νο 4.

Η Ελλάδα, επίσης, παρουσίασε ένα ισχυρό τηλεοπτικό συμβόλαιο, το οποίο επίσης δεν πέρασε απαρατήρητο. Η κοινοπραξία του ΑΝΤ1 με τον ΟΤΕ TV, που εξασφάλισαν τα δικαιώματα, ήταν ένα μεγάλο ατού της ελληνικής υποψηφιότητας.

Δεν εκπλήσσει, λοιπόν, που η Εθνική επιλέχθηκε από την διεθνή ομοσπονδία για να παίξει στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ούτε είναι …έγκλημα το ότι η ΕΟΚ κατέβαλε 800.000 ευρώ, για να εκπληρώσει και το οικονομικό σκέλος της υποψηφιότητας. Θα έπρεπε, βεβαίως, να υπάρξει πιο έγκαιρη (και επίσημη) ενημέρωση, από που αντλήθηκαν τα χρήματα και σίγουρα θα συμφωνήσει κανείς ότι μια Εθνική που παίζει στο Παγκόσμιο Κύπελλο, μπορεί να προσελκύσει περισσότερες χορηγίες, αν και πολλές φορές η ομοσπονδία επιτίθεται κατά της …εμπορευματοποίησης.

Οι δρόμοι, άλλωστε, ευθύς εξ’ αρχής ήταν δύο. Ή συμμετέχουμε στο πανηγύρι, ή λέμε “χαίρετε, κάνουμε restart και πάμε από την αρχή”. Δηλαδή, πλήρης ανανέωση της ομάδας και ταλαιπωρία των προκριματικών για το Ευρωμπάσκετ 2015, αλλά δημιουργία βάσεων για μια καινούργια Εθνική, με βάθος δεκαετίας.

Τι κερδίζει πηγαίνοντας Ισπανία

Επιλέχθηκε ο πρώτος δρόμος, που δεν ήταν και τόσο δύσκολος, όπως αποδείχθηκε. Χωρίς Κίνα, Ρωσία, Ιταλία και Γερμανία, αν δεν ήμασταν στην τετράδα θα μιλάγαμε τώρα για … βλακεία της FIBA. Τι κερδίζει η Εθνική Ομάδα, που θα ταξιδέψει εν τέλει στην Ισπανία, αφού μάθει και τους αντιπάλους της στην κλήρωση της Δευτέρας;

Δίνεται μια ακόμη ευκαιρία στη γενιά που γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 80, να …πάρει το αίμα της πίσω . Σπανούλης, Ζήσης, Μπουρούσης, Φώτσης, έχουν χρωστούμενα από το Καράκας και τη Λιουμπλιάνα. Μαζί τους και οι λίγο νεότεροί τους, αλλά και τρεις NBAer που ενδεχομένως να αποτελέσουν και μια “ελληνική ατραξιόν” στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Το ΝΒΑ θαυμάζει, ήδη, τον Γιάννη Αντετοκούμπο, ο Κουφός δηλώνει έτοιμος να επιστρέψει στην Εθνική, ο Καλάθης το ίδιο. Βεβαίως και οι τρεις “κοστίζουν” λίγο παραπάνω, καθώς όλοι οι παίκτες του ΝΒΑ ασφαλίζονται όταν παίζουν με τις εθνικές τους ομάδες, όμως οι προοπτικές για την εμφάνιση μιας πραγματικά σπουδαίας ομάδας στα γήπεδα της Ισπανίας, είναι μεγάλες.

Η wild card, άλλωστε, για το Παγκόσμιο … ισχύει και για το Ευρωμπάσκετ 2015. Από τη στιγμή που η Ελλάδα θα πάει στην Ισπανία, παίρνει αυτόματα και το εισιτήριο για την Ουκρανία, καθώς παίζοντας στο Παγκόσμιο, δεν μπορεί να συμμετέχει στα προκριματικά του ευρωπαϊκού. Και επειδή το Ευρωμπάσκετ του 15, θα είναι κριτήριο και για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τότε μπορεί να πει κανείς ότι η wild card έχει ένα ορίζοντα τριετίας.

Αρκεί, βέβαια, να επιλεχθεί και ο κατάλληλος προπονητής (Κατσικάρης;) που θα αφεθεί ελεύθερος να σχεδιάσει, να δουλέψει και να πάρει απ’ όλους τους διεθνείς τα μέγιστα. Αν εκτιμηθούν τα λάθη του παρελθόντος και υπάρξει ο σχετικός προγραμματισμός, τότε ναι, η wild card μπορεί να αποδειχθεί και …χρυσάφι. Από μόνη της, πάντως, δεν φτάνει.