ΠΑΟΚ: Ο Λίσι πάτησε στα χνάρια του Λέτο, έδειξε πού πονάει ο Ολυμπιακός και βγήκε “νικητής”

Ο Αλέσιο Λίσι επένδυσε στην πίεση και στις γρήγορες επιθέσεις, πήρε από τον ΠΑΟΚ μια εμφάνιση που ενισχύει τη θέση του και άφησε στον Ιμανόλ Αλγουαθίλ ένα σαφές μήνυμα για όσα χρειάζεται να διορθώσει. Γράφει ο Βασίλης Σαμπράκος.
Το ντέρμπι δεν είχε νικήτρια ομάδα. Είχε όμως νικητή προπονητή – αυτόν που βγαίνει ωφελημένος και ουσιαστικά ενισχυμένος, ισχυροποιημένος χάρη στην απόδοση της ομάδας του.
Ο Αλέσιο Λίσι δεν είναι μόνο ότι είδε την ομάδα του να βγαίνει αήττητη από το Καραϊσκάκη. Μέσα από την εκτέλεση του πλάνου που είχε εκπονήσει είδε τον ΠΑΟΚ να έχει περίπου ίδιας αξίας ευκαιρίες με τον Ολυμπιακό και έφυγε από τον Πειραιά με την αίσθηση ότι θα μπορούσε ακόμη και να φύγει νικητής αν είχε σταθεί ήταν πιο εύστοχος στις ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν.
Τι έκανε ο Λίσι για να βοηθήσει την ομάδα του; Ήταν σαν να πάτησε στα χνάρια της Κηφισιάς του Σεμπαστιάν Λέτο. Είχε δει την ομάδα του Λέτο να δυσκολεύει πολύ την επιθετική ανάπτυξη του Ολυμπιακού με την πίεση που είχε ασκήσει στο αντίπαλο μισό. Και επειδή αυτό το στοιχείο ήταν ήδη ενσωματωμένο στην δική του ομάδα, ο Ιταλός προπονητής επένδυσε πολλά σε αυτό. Χάρη σε αυτή την πίεση, προβλημάτισε πολύ τον Ολυμπιακό στο πρώτο ημίχρονο, και τελικώς περιόρισε την επιθετική δραστηριότητα των Ερυθρόλευκων και στο δεύτερο ημίχρονο.
Και ποια ήταν η ιδέα του για την επιθετική ανάπτυξη. Συνέχισε στον δρόμο των γρήγορων επιθέσεων κάθε φορά που ανακτούσε την μπάλα ψηλά στο γήπεδο – από το μεσαίο τρίτο και πιο μπροστά. Και όταν έπρεπε να ξεκινήσει επιθέσεις από το δικό του μισό επέλεγε είτε τα βαθιά γεμίσματα του τερματοφύλακα είτε το άμεσο παιχνίδι των αμυντικών προς την επίθεση προκειμένου να δώσει όσο το δυνατόν λιγότερες ευκαιρίες στον Ολυμπιακό να πιέσει και να προβληματίσει την ομάδα του.
Και όσες φορές έπαιξε με κάτω τη μπάλα και βγήκε από την πίεση, ο ΠΑΟΚ νοιάστηκε αμέσως να παίξει κάθετα, γρήγορα, για να εκμεταλλευτεί τους χώρους στην πλάτη της ανεβασμένης αμυντικής γραμμής του Ολυμπιακού. Όπως έκανε δηλαδή στην φάση του 30ου λεπτού με την μεγάλη ευκαιρία του Ζαφείρη.
Η οξυδέρκεια του Ζίβκοβιτς και οι αδυναμίες του Ολυμπιακού
Με άλλα λόγια, τόσο με την μπάλα όσο και χωρίς αυτή ο ΠΑΟΚ λειτουργούσε με πρώτο στόχο να μην επιτρέψει στον Ολυμπιακό να γίνει απειλητικός. Όλο αυτό βεβαίως δεν θα είχε αποδειχθεί αρκετό να δώσει βαθμούς στον ΠΑΟΚ διότι έχασε τις ευκαιρίες με τον Ζαφείρη, τον Ντιέγκο Κόστα και τον Χατζηδιάκο και κάπως έτσι θα έμενε χωρίς απάντηση στο γκολ του Γκονζάλες.
Είχε όμως τη λύση η οξυδέρκεια και η εκτελεστική ικανότητα του Αντρίγια Ζίβκοβιτς. Ο αρχηγός του ΠΑΟΚ διάβασε τη φάση, διάβασε και την τοποθέτηση του Ορτέγκα και έδωσε τον βαθμό της ισοπαλίας στην ομάδα του.
Ο Ολυμπιακός δεν έμαθε κάτι παραπάνω από όσα είχε μάθει στην προηγούμενη αγωνιστική – ότι απέναντι σε ομάδες που τον πιέζουν αποτελεσματικά στο δικό του μισό έχει ακόμη αδυναμίες κατά το πρώτο στάδιο της επιθετικής ανάπτυξης. Φυσιολογικό, για μια τόσο καινούργια ομάδα.
Σε συνέχεια του προηγούμενου, αυτό το ματς έδειξε στον Ιμανόλ Αλγουαθίλ πάνω σε ποιο κομμάτι χρειάζεται να δουλέψει προκειμένου να βοηθήσει την ομάδα του την επόμενη φορά που θα αντιμετωπίσει παρόμοια κατάσταση. Σε αυτό το ματς θα μπορούσε να έχει βγει και πάλι νικητής, δεδομένου ότι έφτιαξε περισσότερες ευκαιρίες. Το αποτέλεσμα όμως δεν θα άλλαζε την εικόνα μιας ομάδας που δυσκολεύτηκε να κυκλοφορήσει την μπάλα και να δημιουργήσει μέσα από οργανωμένες επιθέσεις.
Για τον Λίσι, αυτό είναι ένα ματς που μπορεί να αποδειχθεί σημείο καμπής. Διότι μπορεί η διαφορά από την κορυφή να μεγάλωσε, αλλά για μια νέα ομάδα το πρώτο ζητούμενο είναι η βελτίωση στην απόδοση και το κλίμα στο εσωτερικό της ομάδας. Και επειδή η απόδοση βελτιώνεται και οι ποδοσφαιριστές δείχνουν, όπως έκαναν στον πανηγυρισμό, πίστη προς την καθοδήγηση του προπονητή, ο Ιταλός κερδίζει χρόνο για να συνεχίσει να δουλεύει.