ΠΑΟΚ: Μια χαμένη ευκαιρία στο τετράγωνο

Εξ αρχής, ο ΠΑΟΚ γνώριζε πως το σημερινό παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό ήταν must win. Μετά τη γκέλα στον Βόλο και το γεγονός ότι η διαφορά από την πρωτοπόρο ΑΕΚ πήγε στους τρεις βαθμούς, ο Δικέφαλος έπαιζε ουσιαστικά για ένα αποτέλεσμα.

Οπότε, το γεγονός ότι δεν κατάφερε να κερδίσει, είναι στην πραγματικότητα ένα αποτέλεσμα που τον κρατάει πίσω στη μάχη του τίτλου και αφήνει μια έντονη αίσθηση χαμένης (βαθμολογικά) ευκαιρίας.

Γιατί αν δει κανείς την εικόνα του αγώνα, ο τίτλος περιγράφει απόλυτα όσα έγιναν στο γήπεδο. Ο ΠΑΟΚ στη μία και μοναδική on target στιγμή του στο παιχνίδι, στο 47ο λεπτό, δεν μπόρεσε να βρει… δίχτυα με τον Λαφόν να λέει μεγαλοπρεπές “όχι” στον Γερεμέγεφ. Το γεγονός πως ο ΠΑΟΚ δημιούργησε μόλις πέντε τελικές στα 90 λεπτά του αγώνα και μία εξ’ αυτών στην εστία είναι ένα στοιχείο που από μόνο του αποτυπώνει την αδυναμία του να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις και να βάλει πραγματική πίεση στους Πράσινους.

Οι δύο ομάδες επί της ουσίας αλληλοεξουδετερώθηκαν σε ένα παιχνίδι που δεν είχε το παραμικρό για να το θυμάται κανείς, όμως αυτό προφανώς δεν ενδιέφερε τον Παναθηναϊκό, που έκανε τη δουλειά του και μάλιστα είχε και τη δική του στιγμή με τον Ζαρούρι για να κλέψει ακόμη και τη νίκη.

Για τον ΠΑΟΚ όμως, το παιχνίδι αυτό ήταν μια τεράστια χαμένη ευκαιρία. Απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν διεκδικεί το πρωτάθλημα, είχε την ευκαιρία να ξεκινήσει τα playoffs με νίκη και να μπει για τα καλά στη διεκδίκηση του τίτλου. Αντί γι’ αυτό, έμεινε σε ένα “στείρο” αποτέλεσμα που δεν του προσφέρει τίποτα και τον φέρνει πλέον με την πλάτη στον τοίχο, να αναζητά υπερβάσεις στα πέντε παιχνίδια που απομένουν.

Η εικόνα του Δικεφάλου εξηγείται σε μεγάλο βαθμό και από τα προβλήματα που έχει αντιμετωπίσει το τελευταίο διάστημα. Οι απουσίες ήταν ξανά κομβικές και φάνηκαν στο χορτάρι. Η δεξιά πλευρά, που αποτελεί ένα από τα βασικά “όπλα” της ομάδας, δεν λειτούργησε ποτέ χωρίς τους Τζόντζο Κένι και Αντρίγια Ζίβκοβιτς, ενώ και η απουσία του Μειτέ δυσαναπλήρβτη.

Η επιλογή της επιστράτευσης του Ζόαν Σάστρε μετά από μεγάλο διάστημα λόγω ανάγκης δεν βγήκε, ενώ ο Χατσίδης αν και ήταν από τους πιο δραστήριους παίκτες, δεν μπόρεσε να δώσει ουσία στο επιθετικό κομμάτι σε ό,τι αφορά τη δημιουργία φάσεων. Επίσης, ο Δικέφαλος ούτε με τις αλλαγές στη δεξιά πλευρά του και τις επιλογές των Σάντσες και Πέλκα, κατάφερε να δημιουργήσει ρήγματα και να γίνει πιο απειλητικός.

Την ίδια ώρα, δεν πήρε (πολλά) πράγματα ούτε από τους κομβικούς του ποδοσφαιριστές. Ο Τάισον είχε κάποιες μεμονωμένες εκλάμψεις, ενώ ο Γιάννης Κωνσταντέλιας περιορίστηκε αισθητά από την άμυνα του Παναθηναϊκού, που είχε ξεκάθαρο πλάνο να του κλείσει όλους τους χώρους. Στο καλό του εικοσάλεπτο ήταν ουσιαστικά εκείνος που δημιούργησε μόνος του τη μεγάλη ευκαιρία του αγώνα. Κάπως έτσι, ο ΠΑΟΚ έμεινε χωρίς δημιουργία, χωρίς ένταση, χωρίς ατομικές ενέργειες και κυρίως χωρίς παρουσία μέσα στην περιοχή, εκεί όπου θα μπορούσαν να απειλήσουν οι επιθετικοί του (σ.σ. και ο Γιακουμάκης δεν φανηκε).

Η αλήθεια είναι πως με βάση την εικόνα του, δεν μπορεί να πει κανείς ότι άξιζε κάτι περισσότερο από αυτό που τελικά πήρε. Πλέον καλείται να κυνηγήσει υπερβάσεις, σε μια περίοδο όπου πολλά δείχνουν να έχουν στραβώσει, τόσο αγωνιστικά όσο και εξωαγωνιστικά, με τελευταίο παράδειγμα το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο πατέρας του Ραζβάν Λουτσέσκου, Μιρτσέα, που ανάγκασε τον προπονητή του ΠΑΟΚ μετά τη λήξη του αγώνα να αναχωρήσει εσπευσμένα για το Βουκουρέστι.

Με πέντε παιχνίδια να απομένουν κανείς δεν μπορεί να πει πως τα πάντα έχουν τελειώσει για τον Δικέφαλο. Και όποιος το πει, μπορεί να εκτεθεί. Όμως, στη φάση που βρίσκονται τώρα οι Ασπρόμαυροι, δεν θυμίζουν την ομάδα που μέσα στη σεζόν έπαιρνε τα ντέρμπι και έβγαζε χαρακτήρα πρωταθλητή. Και γι’ αυτό, το αποψινό αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια απώλεια βαθμών. Είναι μια χαμένη ευκαιρία στο τετράγωνο.

Συνεπώς το παιχνίδι με την ΑΕΚ μετά τη διακοπή του Πάσχα θα είναι το πιο κρίσιμο συνολικά της χρονιάς και εκεί θα φανεί αν υπάρχει άμμος στη κλεψύδρα για τη μεγάλη ανατροπή όπως την έκανε και πριν δύο χρόνια, όταν με τέσσερις νίκες στο φινάλε έγινε πρωταθλητής.