ΠΑΟΚ – ΑΕΚ: H νίκη έδωσε χρόνο στον Λίσι, η ήττα έβαλε σε “μπελάδες” τον Νίκολιτς

Αν θα έπρεπε να βάλεις μέσα σε μια πρόταση όλη την ουσία, ή και την ερμηνεία των όσων συνέβησαν το βράδυ της Τετάρτης στην Τούμπα, θα έλεγες ότι νικήτρια βγήκε η ομάδα που διαχειρίστηκε καλύτερα, ή τουλάχιστον δεν πλήρωσε ακριβά, τα διαστήματα κατά τα οποία είχε πτώση η απόδοση της. Ή, με διαφορετική διατύπωση, ότι έχασε η ομάδα που πλήρωσε ακριβότερα τις αδυναμίες που έδειξε σε αυτό το παιχνίδι.

Κάνοντας όμως ένα βήμα πίσω, στέκεσαι σε δύο διαπιστώσεις: ο Αλέσιο Λίσι πήρε το βράδυ της Τετάρτης ένα φιλί της ζωής, δηλαδή μια νίκη που μπορεί να επιμηκύνει το διάστημα της θητείας του και του δημιουργεί μια ευκαιρία για να παλέψει, στα αμέσως επόμενα παιχνίδια, να κρατήσει την θέση του. Και ο Μάρκο Νίκολιτς πήρε μια σειρά από ερεθίσματα που του δείχνουν σε ποιες προεκτιμήσεις έπεσε έξω, τόσο σε σχέση με την διαχείριση του συγκεκριμένου παιχνιδιού όσο και στον σχηματισμό του ρόστερ του.

Τι λέει η ιστορία των δεδομένων που δημιούργησαν ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ; Στο πρώτο ημίχρονο, με κατοχή μόλις 35%, ο ΠΑΟΚ δημιούργησε 1,25 xG έναντι 0,31 της ΑΕΚ, κατέγραψε τρεις μεγάλες ευκαιρίες έναντι καμίας και είχε 15 επαφές στην αντίπαλη περιοχή έναντι επτά. Δηλαδή, με λιγότερες από τις μισές πάσες του αντιπάλου του (157 έναντι 284), κατάφερε να δημιουργήσει τετραπλάσια ποιότητα ευκαιριών. Κυρίως επειδή εκμεταλλευόταν την αδυναμία της ΑΕΚ στην κυκλοφορία της μπάλας υπό πίεση στο δικό της μισό. Η ΑΕΚ κυκλοφορούσε την μπάλα με 86% ακρίβεια στις μεταβιβάσεις της, αλλά η κατοχή της δεν μεταφραζόταν σε αντίστοιχη απειλή. Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της εικόνας του πρώτου μέρους: ο ΠΑΟΚ δεν χρειαζόταν να έχει την μπάλα για να φτάνει σε επικίνδυνες καταστάσεις, ενώ η ΑΕΚ δεν κατάφερνε να αξιοποιήσει την υπεροχή της στην κατοχή για να προστατεύσει αποτελεσματικά την εστία της.

Στο δεύτερο ημίχρονο, όμως, η ιστορία άλλαξε. Η ΑΕΚ ανέβασε την επιθετική της παραγωγή από τα 0,31 στα 1,14 xG, πέτυχε γκολ, δημιούργησε τη μοναδική μεγάλη ευκαιρία της και έφτασε συνολικά τις 21 επαφές στην αντίπαλη περιοχή, από τις επτά του πρώτου μέρους. Την ίδια ώρα, ο ΠΑΟΚ υποχώρησε από τα 1,25 στα 0,40 xG, με μόλις έξι τελικές προσπάθειες και μία μεγάλη ευκαιρία. Κι όμως, σε αυτό ακριβώς το διάστημα, κατά το οποίο η ΑΕΚ βελτίωσε την επιθετική της παρουσία και ο ΠΑΟΚ έχασε μεγάλο μέρος της προηγούμενης παραγωγικότητάς του, διαμορφώθηκε το τελικό 3-1. Η συνολική εικόνα είναι αποκαλυπτική: 65% κατοχή και 16 τελικές για την ΑΕΚ, αλλά μόλις τέσσερις στον στόχο, έναντι πέντε του ΠΑΟΚ. Και, κυρίως, 0,78 xGOT για την ΑΕΚ έναντι 2,22 του ΠΑΟΚ, παρά τη μικρή διαφορά στα συνολικά xG (1,45 έναντι 1,65). Με άλλα λόγια, η ΑΕΚ βελτίωσε τη δημιουργία της, αλλά όχι την ποιότητα των εκτελέσεών της, ενώ ο ΠΑΟΚ κατάφερε να μετατρέψει τις λιγότερες ευκαιρίες του δεύτερου μέρους σε αποφασιστικό πλεονέκτημα. Τα δεδομένα δεν εξηγούν από μόνα τους τα τακτικά αίτια, δείχνουν όμως καθαρά την αντίφαση που έκρινε το παιχνίδι: η ομάδα που είχε περισσότερο την μπάλα και ανέβασε την παραγωγή της στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αυτή που τελικά δέχθηκε τα δύο γκολ και έχασε.

Και τι λέει το γυμνό μάτι; Ότι η ΑΕΚ πλήρωσε ακριβά στο πρώτο ημίχρονο την αδυναμία της κατά το πρώτο στάδιο της επιθετικής ανάπτυξης, δηλαδή όταν προσπαθούσε να κυκλοφορήσει την μπάλα στο δικό της μισό του τερέν υπό την πίεση του ΠΑΟΚ. Και πλήρωσε ακριβότερα την αδυναμία της να εξαργυρώσει τις ευκαιρίες που δημιούργησε μέχρι το γκολ του Σορετίρε και μια πολύ κακή αμυντική μετάβαση σε αυτή την επίθεση του ΠΑΟΚ για το 2-1. Με άλλα λόγια, πλήρωσε την επιλογή του Νίκολιτς να παίξει με τον Μπαλαμώτη αντί του Μπρινιόλι στο τέρμα, η οποία αποτελεί την βασική εξήγηση για την αδυναμία της στο πρώτο στάδιο του χτισίματος των επιθέσεων. Και την επιλογή του να παίξει με τον Μάγερ στον κεντρικό άξονα παρόλο που δεν έχει τα στοιχεία που απαιτεί η ανάγκη της ΑΕΚ να καλύπτει αυτόν τον χώρο του γηπέδου κατά την αμυντική μετάβαση, όπως αποδείχθηκε στην ουσιαστικά ανεμπόδιστη κούρσα του Σορετίρε επειδή ο Κροάτης δεν “πρόλαβε” ούτε να τον σταματήσει με ένα φάουλ τακτικής.

Για τον Νίκολιτς όμως τα προβλήματα δεν εξαντλούνται σε αυτό το παιχνίδι. Διότι αυτό ήταν ακόμη ένα σερί παιχνίδι στο οποίο “αναγκάστηκε” να χρησιμοποιήσει τους τρεις εκ των τεσσάρων βασικών της αμυντικής του γραμμής και ενώ ακολουθούν το εκτός έδρας ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό και η αναμέτρηση με την Ρεάλ σε διάστημα – οριακά – της μιας εβδομάδας. Ο Ρέλβας, ο Ρότα και ο Πήλιος θα πάνε σερί σε τρία τόσο απαιτητικά παιχνίδια, και ενώ έρχονταν από τα ματς με την Μάντσεστερ Σίτι και τον Παναιτωλικό. Και αυτό συμβαίνει επειδή, όπως οι επιλογές του προπονητή για αυτό το ματς έδειξαν, ο Νίκολιτς δεν εμπιστεύεται ακόμη αυτούς που λογάριαζε ως αντικαταστάτες των τριών τον καιρό που σχεδίαζε το σημερινό του ρόστερ.

Για τον Λίσι τα αγωνιστικά προβλήματα παραμένουν. Σε μια περίοδο που η ομάδα του προσπαθεί να βρει τον τρόπο να φτάνει στο γκολ με γρήγορες επιθέσεις κάθε φορά που καρποφορεί η πίεσή της στον αντίπαλο και ανακτά ψηλά την κατοχή της μπάλας, ο ΠΑΟΚ του Ιταλού προπονητή δείχνει σημαντικές αδυναμίες. Δεν προστατεύει αποτελεσματικά τον κεντρικό άξονα, δεν καταφέρνει να κερδίζει τις δεύτερες μπάλες στο δικό του μισό ώστε να βγάζει την πίεση από την περιοχή του, δεν βελτιώνει τις ομαδικές κινήσεις όταν αμύνεται, με συνέπεια να αφήνει πολύ χώρο ανάμεσα στις γραμμές για να τον εκμεταλλευτεί ο αντίπαλος. Αυτή η νίκη του δίνει χρόνο, αλλά τα ματς που ακολουθούν είναι απαιτητικά και άρα ο Λίσι τα παίζει όλα σε ένα διάστημα περίπου 10 ημερών, δεδομένου ότι αν η εικόνα της ομάδας του δεν είναι πιο ανταγωνιστική στο εκτός έδρας ντέρμπι απέναντι στον Ολυμπιακό στις 8 Νοεμβρίου δύσκολα θα κερδίσει περισσότερο χρόνο για να δουλέψει πάνω στην βελτίωση κατά την διάρκεια του διαλείμματος των εθνικών ομάδων.