Παναθηναϊκός, όπως λέμε ΠΑΣΟΚ

ΝΤΕΡΜΠΙ την Κυριακή το βράδυ στο Καραϊσκάκης. Με τον άσο του Ολυμπιακού να είναι στο 1,35. Παραπάνω δηλαδή από το 1,15 που έδινε κόντρα στην ΑΕΚ.

Ο Παναθηναϊκός του Γιάννη Αλαφούζου, θυμίζει το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου. Από κόμμα εξουσίας, στην τέταρτη θέση της κατάταξης στην πολιτική βαθμολογία. Μετά από Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή με μονοψήφιο ποσοστό. Και αν στην πολιτική ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ συγκυβερνούν, στο ποδόσφαιρο εδώ και τρία χρόνια έχει επιβληθεί η δικτατορία – Β. Μαρινάκη. Μόνος του παίζει σε όλα τα ταμπλό, χωρίς αντίπαλο. Και μέσα στα γήπεδα αλλά πολύ περισσότερο έξω από αυτά. Στο χορτάρι ο Ολυμπιακός, έχει μία ήττα από τον Ατρόμητο στο Καραϊσκάκης και κάποιες ισοπαλίες. Σε Σουπερλιγκ, ΕΠΟ, και Διαιτησία, είναι αήττητος. Όλοι τον προσκυνάνε. Ολοι θέλουν να τα έχουν καλά μαζί του και όλοι τρέμουν την οργή του. Πλην Ιβάν Σαββίδη.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες θα γίνει αυτό το πρωτόγνωρο ντέρμπι. Με τον Ολυμπιακό, κερδίζοντας, αυτό το ματς, να φτάνει την μεταξύ τους διαφορά στους +40 βαθμούς. Για τριάντα χρόνια στην πολιτική από το 1980 και εντεύθεν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, έδιναν μάχη για την εξουσία. Άλλο, αν όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, δεν είχαν καμία διαφορά μεταξύ τους. Πέρα από τα συνθήματα. Η Ελλάδα ήταν χωρισμένη στα μπλε και στα πράσινα καφενεία. Μέχρι που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και οι ιδεολογίες κατέρρευσαν. Το δεξιός και αριστερός να μην εκφράζει απολύτως τίποτα. Και την οικονομική χρεοκοπία με το Μνημόνιο να σαρώνει τα πάντα. Η χώρα έσκασε στα χέρια του Γιώργου Παπανδρέου, που διάλεξε την εύκολη λύση της άνευ όρων παράδοσης στο δίδυμο Μέρκελ, Σόιμπλε. Η «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» όπως αρέσκεται να αυτοαποκαλείται το «ΠΑΣΟΚ», είχε αρχίσει να μετράει ανάποδα. Το κόμμα που κυριάρχησε στη Μεταπολίτευση, βλέπει πλέον την πλάτη της Χρυσής Αυγής, και τους ξυρισμένους σβέρκους των γυμνασμένων νεαρών, που συνοδεύουν τον Μιχαλολιάκο.

Κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός, βλέπει πλέον όχι την πλάτη του Ολυμπιακού, αλλά την πλάτη του ΠΑΣ Γιάννενα. Που έχει βέβαια μια χαρά ομάδα και δίκαια ετοιμάζεται να γιορτάσει την πρώτη Ευρωπαϊκή του έξοδο. Αν στο ΠΑΣΟΚ, και γενικότερα στην πολιτική σκηνή κυριάρχησε η μορφή του Ανδρέα Παπανδρέου. Στον Παναθηναϊκό και στο ποδόσφαιρο αντίστοιχα, ήταν από το 1980 και εντεύθεν ο Γιώργος Βαρδινογιάννης. Σαφώς και δεν μιλάμε για ίδια μεγέθη. Ο Παναθηναϊκός μπορεί με τον Γ. Βαρδινογιάννη να μην γνώρισε τόσο μεγάλες δόξες, όσες το ΠΑΣΟΚ με τον Α. Παπανδρέου, αλλά αν δεν ήταν πρώτος, ήταν δεύτερος. Δεν αντιμετώπισε ποτέ οικονομικό πρόβλημα, δεν δημιούργησε χρέη. Αγωνιστικά μπορεί να μην μονοπώλησε τους τίτλους αλλά επιτυχίες είχε και εντός και εκτός των συνόρων.

Η αντίστροφη μέτρηση για την οικογένεια Βαρδινογιάννη στον Παναθηναϊκό, ειδικότερα και στο ποδόσφαιρο γενικότερα, άρχισε με την εμφάνιση του Σωκράτη Κόκκαλη. Από το 1996 που πήρε φόρα, ισοπέδωσε τα πάντα. Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης, σαν αρχηγός της οικογένειας, έριξε λευκή πετσέτα. Όταν ο Κόκκαλης αγόραζε Τζώρτζεβιτς, Τζιοβάνι κλπ, ο Παναθηναϊκός την έβγαζε με Σιμπιεφσκι, και Κιάσο. Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης υποχρεώθηκε να φύγει. Στο ξεκίνημα της διάδοχης κατάστασης με Τζίγγερ αφεντικό και τον Φιλιππίδη, πρόεδρο, έπεσαν τα λεφτά. Οι μεταγραφές τύπου… Κωνσταντίνου και τύπου… Σόουζα, ήταν ιδιαίτερα δαπανηρές. Ο Κόκκαλης όμως, πλην του πρωταθλήματος του 2004, ήταν ανίκητος. Εύλογα ο κόσμος του Παναθηναϊκού, άρχισε να εκφράζει τη δυσφορία του. όταν έβλεπε μάλιστα την ομάδα να παίζει με κάποιους Ράγκουελ, Μίτου, Ζουτάουτας και Ρομέρο. Αρχισαν τα συλλαλητήρια και προέκυψε η πολυμετοχικότητα. “Μέρες κρασιού και λουλουδιών” με το σλόγκαν να μιλάει για τον πακτωλό των εκατομμυρίων ευρώ, των πράσινων Αμπράμοβιτς. Ηρθε ο Σισέ, ήρθε το νταμπλ, του 2010 και αυτό ήταν όλο.

Το κραχ της ελληνικής οικονομίας, παρέσυρε και τους σωτήρες του Παναθηναϊκού. Ο πανίσχυρος Βγενόπουλος, που απαιτούσε από τον Βαρδινογιάννη να αγοράσει τον Παναθηναϊκό, δεν τον έπαιρνε πλέον ούτε τζάμπα. Ο Τζίγγερ έκανε οριστικά και αμετάκλητα στην άκρη, παίρνοντας μ αυτόν τον τρόπο την εκδίκησή του. το τεράστιο ποδοσφαιρικό μέγεθος του Παναθηναϊκού, άρχισε να μικραίνει. Ο Αλαφούζος πίστεψε στο παραμύθι της λαϊκής συμμετοχής που ξεφούσκωσε όμως πολύ σύντομα. Ο Μαρινάκης από την αντίθετη πλευρά επέκτεινε ανενόχλητος της κυριαρχία του. Μετά την Σουπερλιγκ, πήρε πανηγυρικά και τις εκλογές της ΕΠΟ. Οι μικρές ομάδες που πάντα είναι με τον εκάστοτε ισχυρό, τρέχουν από μόνες τους, για να βρουν την άκρη και να τα έχουν καλά μαζί του. Τον Ιανουάριο όταν προέκυψε θέμα μεταγραφής του Ντε Βινσέντι και του Ολάιταν, ΠΑΣ Γιάννενα και Βέροια, έκαναν τα πάντα για να αποτρέψουν την μετακίνησή τους στον Παναθηναϊκό, κι άνοιξαν το δρόμο για να πάνε στον Ολυμπιακό.

Στην πολιτική, η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, είχε σαν αποτέλεσμα την κατακόρυφη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Από κόμμα διαμαρτυρίας του 3% με 4% που πάλευε να μπει στη Βουλή, έχει μεταβληθεί σε κόμμα εξουσίας και τη μάχη με την Νέα Δημοκρατία για την πρωτιά, να είναι στο 50-50. Στο ποδόσφαιρο αντίθετα, μπορεί να ισχυροποιηθεί σε επίπεδο πρωταθλητισμού ο Ιβάν Σαββίδης. Ο Ολυμπιακός παίζει μόνος του. Και ο Παναθηναϊκός, από την πλευρά του, δεν παίζει πουθενά. Το ότι έχασε την Ευρώπη, και ότι κατά πάσα πιθανότητα θα τερματίσει 7ος πίσω από τη Σκόντα Ξάνθη, είναι το λιγότερο. Το χειρότερο, είναι ότι δεν υπάρχει καμία προοπτική. Από τη στιγμή δηλαδή, που κανείς δεν βάζει το χέρι στην τσέπη για να καλυφθεί το άνοιγμα των 28 εκατομμυρίων. Το ρεπορτάζ λέει ότι στο τέλος της σεζόν θα εγκαταλείψει τον Παναθηναϊκό, τουλάχιστον μια ενδεκάδα από ποδοσφαιριστές. Και όχι μόνο τα παλτά τύπου Φορναρόλι, Κάιπερ, Καζιγιάμα, Εσπάρθα, Μπαρμπαρούση κλπ.

Φεύγουν και οι Μπουμσόνγκ με τον Κουίνσι, επειδή έχουν μεγάλα συμβόλαια. Θα φύγουν και ο Βίτολο με τον Τότσε, αν δεν δεχθούν γενναία μείωση στις αποδοχές τους. Δύσκολο να μείνει και ο Σισοκό, αφού δεν μπορούν να καλυφθούν οι απαιτήσεις της Βόλφσμπουργκ. Με ποιους θα παίξει ο Παναθηναϊκός του χρόνου; Μ αυτους που θα μείνουν. Με προσθήκες από τις Ακαδημίες και τα ονόματα που αναφέρει σαν μεταγραφικούς στόχους το ρεπορτάζ. Τον Κόρμπο του Λεβαδειακού, τον Μονιάκη του ΟΦΗ και τον Σαρρή του Εργοτέλη. Τα οικονομικά δεδομένα δεν επιτρέπουν ακριβώτερους στόχους. Η αναμενόμενη ήττα για τον Παναθηναϊκό στο ντέρμπι της Κυριακής δεν φέρνει την καταστροφή. Η «καταστροφή» είναι ήδη γεγονός. Και κάτω από «κανονικές» συνθήκες ο Παναθηναϊκός έχει γνωρίζει στο παρελθόν ήττες και συντριβές από τον Ολυμπιακό. Η καταστροφή για τον Παναθηναϊκό είναι ότι η επόμενη σεζόν θα είναι ακόμα πιο δύσκολη από αυτή που τελειώνει. Ακόμα μεγαλύτερο ψαλίδι στα μπάτζετ, ακόμα πιο μικρά συμβόλαια, ακόμα πιο φτηνές μεταγραφές.