Παναθηναϊκός: Ο Χολμς ήταν της γερακίνας γιος
Ο Παναθηναϊκός εξόρυξε από τα βάθη της γης το αναγκαίο αμυντικό μέταλλο του και ο Βασίλης Σκουντής βάζει τον Αμερικανό σέντερ στο ρόλο του Χάμφρι Μπόγκαρτ!
Καλές είναι οι κατοστάρες, καλές είναι οι φλογισμένες επιθέσεις, αλλά στο μπάσκετ υπάρχει κάτι πολύ καλύτερο…
Εμφορούμενος από αυτή τη λογική, λοιπόν, ο Παναθηναϊκός άφησε οπίσω τους τις δυο… σαματατζίδικες ήττες (από τον Ολυμπιακό και την Αρμάνι Μιλάνο), άλλαξε το τσιπάκι του-όπως συνήθιζε να λέει σε τέτοιες περιπτώσεις ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς-φόρεσε άλλη λεοντή και έσαξε η δουλειά!
Έσαξε όμορφα, παστρικά και ακραιφνώς μπασκετικά, διότι όπως λένε και στην πατρίδα του Ρισόν Χολμς, “Defense is the name of the game”.
Ουδέν ακριβέστερον και αληθέστερον τούτου…
Η πανοπλία και ο άλλος χαρακτήρας
Αυτή η αμυντική πανοπλία με όλα τα συμπαρομαρτούντα της έγινε η ασφαλής πανοπλία και ο γερός πολιορκητικός κριός που οδήγησαν τους Πράσινους στη νίκη και ανέδειξαν έναν άλλο χαρακτήρα ο οποίος αποτελεί το εκ των ων ουκ άνευ προαπαιτούμενο για να ξαναβρεί την περπατησιά του.
Σε τι συνίσταται αυτός ο άλλος χαρακτήρας;
Μα φυσικά στα υλικά από τα οποία φτιάχτηκε η πανοπλία: τη λυσσασμένη άμυνα, τη σκληράδα, την μαχητικότητα, την αποφασιστικότητα, τη συσπείρωση, την αυτοσυγκέντρωση και τη στοχοπροσήλωση που κατέθεσαν και κεφαλαιοποίησαν στο τέλος της ημέρας.
Τα νομιστεράκια και τα “hustle plays”
Μολονότι η εικόνα του πρώτου ημιχρόνου παρέπεμπε σε εκείνη του προχθεσινού αγώνα με την Αρμάνι Μιλάνο, αυτή τη φορά ο Παναθηναϊκός δεν έπεσε στην ίδια παγίδα και δεν έδωσε θάρρος στον… χωριάτη να του ανέβει στο κρεβάτι!
Τεκμαίρεται τούτο και από μια απλή ανάγνωση των αριθμών, χωρίς επί πλέον βαθυστόχαστες αναλύσεις: απέναντι σε μια σκληρή ομάδα που αντλεί τη δύναμη της από τα…. νομιστεράκια της περιφερειακής γραμμής της (Έντουαρντς, Μόργκαν, Τέιλορ) έχει τον τρόπο να σε φέρνει στο αμήν, ο Παναθηναϊκός «έγραψε» 10 κλεψίματα, πέντε τάπες, 16 πόντους από επιθετικά ριμπάουντ, υπέπεσε σε έξι λιγότερα λάθη (10 έναντι 16), κράτησε τους αντιπάλους του στους 71 πόντους και μετά το 9-11 δεν ξαναβρέθηκε ποτέ πίσω στο σκορ.
Ζορίστηκε βεβαίως, όταν η Βίρτους πλησίασε στους δυο πόντους (39-37), αλλά τότε με μια εντυπωσιακή αλληλουχία από «hustle plays» (κλεψίματα, τάπες και deflections) που άνοιξαν κιόλας το γήπεδο στην αντίπερα όχθη, έτρεξε ένα σερί 9-0, ανέβασε τη διαφορά σε διψήφια νούμερα και καθάρισε την μπουγάδα χωρίς να τη δει να λεκιάζεται από εκεί και πέρα.
Ορθόδοξο και παλιομοδίτικο μπάσκετ
Σε μια σεζόν που ασφαλώς χαρακτηρίζεται από μεγάλα σκορ και επιθετικές υπερπαραγωγές, απόψε ο Παναθηναϊκός προσέγγισε το ματς με τον παλαιοκομματικό και ορθόδοξο τρόπο: από την πρώτη στιγμή ήταν φως φανάρι πως ήθελε, στόχευε και εντέλει κατάφερε να χαλάσει το παιχνίδι των πρωταθλητών Ιταλίας.
Οι Πράσινοι ακολούθησαν πιστά και με θρησκευτική ευλάβεια αυτόν τον κατευθυντήριο άξονα, χωρίς να παρεκκλίνουν ούτε στιγμή, με αποτέλεσμα να αναπληρώσουν από άλλη πηγή το μάγκωμα και τη… δυσκοιλιότητα (SIC) στην επίθεση τους στο πρώτο ημίχρονο και την υπολειτουργία των τεσσάρων γκαρντ, οι οποίοι μέχρι τότε έκαναν σούμα 14 πόντους με 4/15 σουτ.
Το ξεμπούκωμα του Ναν και το “μη περαιτέρω”
Άλλαξαν, ωστόσο τα κόζα στο δεύτερο ημίχρονο, όταν ξεμπούκωσε ο Κέντρικ Ναν, που σκόραρε έξι μαζεμένους πόντους στα πρώτα λεπτά, αντλώντας δύναμη από την αμυντική έξαρση του Παναθηναϊκού στην οποία συμμετείχε ασμένως και ο ίδιος, αποδεικνύοντας πως δεν είναι κηφήνας, ούτε γουστάρει να τρώει από τα έτοιμα!
Το μήνυμα προφανώς είχε ληφθεί και αποκωδικοποιήθηκε εύκολα κι απλά: με όλα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες (δυο ήττες στην Ευρωλίγκα, μια ζορισμένη νίκη στο Πρωτάθλημα ομιλία Γιαννακόπουλου, ξεσπάσματα Αταμάν, μεταγραφολογία) οι επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης δεν είχαν άλλη επιλογή από το να διαχειρισθούν αυτό το κομβικό ματς με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και του «μη περαιτέρω».
Τον απαραίτητο τόνο τον έδωσαν από την αρχή ο Τσέντι Όσμαν και ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και προϊόντος του χρόνου μπήκαν και οι υπόλοιποι σύντροφοι τους σε αυτό το πνεύμα, συμπεριλαμβανομένου και του Νίκου Ρογκαβόπουλου που υπήρξε εξόχως οικονομικός και πολλαπλά ωφέλιμος.
Ρισόν Χολμς, της γερακίνας γιος!
Άφησα επίτηδες για το τέλος τον αδιαμφισβήτητο πρωτοστάτη και πανθομολογούμενο MVP της αναμέτρησης που ήταν της γερακίνας γιός!
Ο Ρισόν Χολμς έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ από το 2012 έως το 2015 στους Falcons του Μπόουλινγκ Γκριν και απόψε επιβεβαίωσε απολύτως το προσωνύμιο τους…
Ήταν σκέτο γεράκι, ένα αρπακτικό πτηνό που μούνταρε στους αντιπάλους του, τελείωσε το ματς με 16 πόντους και εννέα ριμπάουντ, έμεινε όρθιος στον προμαχώνα του επί 26 λεπτά (χωρίς αυτή τη φορά να υποκύψει, όπως προχθές απέναντι στον Τζος Νίμπο) και σφράγισε με εμφατικό τρόπο την μη επιδεχόμενη αναστολής νίκη του Παναθηναϊκού.
Ο μπαμπάς, το κάρφωμα και ο Χάμφρι Μπόγκαρτ!
Αγωνιζόμενος υπό το βλέμμα του πατέρα του, ο Χολμς που απουσίασε σε 10 διαδοχικά ματς και έμεινε παρκαρισμένος από τον Εργκίν Αταμάν στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, δεν παράτησε καμιά διεκδικούμενη μπάλα και δεν άφησε τίποτε να πέσει κάτω, ό,τι κι αν ήταν αυτό: ριμπάουντ, κλεψίματα, τάπες, καλάθια (5/8), ελεύθερες βολές (6/7), όλα με περίσσια δύναμη και εστίαση και με αποκορύφωμα, δίκην highlight της βραδιάς, το κάρφωμα του για το 42-37 μετά την τάπα του Ερνανγκόμεθ και το αστραπιαίο άνοιγμα της επίθεσης…
Τούτου δοθέντος υποκύπτω στον πειρασμό να του διανείμω τον ρόλο του Χάμφρι Μπόγκαρτ στο remake μιας από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών που γυρίστηκε το μακρινό 1941…
Εννοώ το φιλμ, νουάρ “Το Γεράκι της Μάλτας”, στη μεταμοντέρνα μπασκετική εκδοχή του οποίου ο Χολμς που ανατράφηκε στη φωλιά των Falcons, έγινε το “Γεράκι του Αμαρουσίου”!