Παναθηναϊκός: Ο Νίστρουπ κατάλαβε τι δυσκόλεψε όλους τους προηγούμενους

Πριν καν αρχίσει να αλλάζει τον Παναθηναϊκό στο γήπεδο, ο Τζέικομπ Νίστρουπ ξεκίνησε να αντιμετωπίζει την πολυφωνία που δυσκόλεψε όλους τους προκατόχους του μετά τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Προτού καν ξεκινήσει να δίνει τη μάχη του για να αλλάξει αγωνιστικά τον Παναθηναϊκό, ο Τζέικομπ Νίστρουπ ξεκίνησε να δίνει μια άλλη μάχη, την οποία αντιλαμβάνεται το ίδιο κρίσιμη: την διαδικασία της οργάνωσης της συνεργασίας του με την διοίκηση του Παναθηναϊκού.
Στην πρώτη του συνέντευξη φορώντας τη φόρμα του Παναθηναϊκού, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Κορωπί για λογαριασμό του καναλιού “Copenhagen Sundays”, περίπου δύο ώρες πριν από την επίσημη παρουσίασή του, ο Νίστρουπ δεν έκρυψε τον πρώτο προβληματισμό του.
Αναφερόμενος στη δομή της διοίκησης, παραδέχθηκε ότι διαπίστωσε την παρουσία πολλών προσώπων πάνω από τον προπονητή στην ιεραρχία. Ταυτόχρονα όμως έσπευσε να διευκρινίσει ότι στην καθημερινότητά του συνομιλεί κυρίως με δύο ανθρώπους: τον Στέφανο Κοτσόλη και τον Γιάννη Αλαφούζο.
Η παρατήρηση ίσως πέρασε απαρατήρητη. Στην πραγματικότητα όμως φανερώνει έναν προπονητή που προσπαθεί από την πρώτη στιγμή να ορίσει τις γραμμές επικοινωνίας του και να δημιουργήσει ένα λειτουργικό περιβάλλον εργασίας.
Η επιλογή του Κάρλος Ζέκα ως μέλους του τεχνικού επιτελείου κινείται στην ίδια κατεύθυνση. Μια εβδομάδα προτού έρθει στην Ελλάδα για να πιάσει δουλειά συνάντησε τον Ζέκα στην Κοπεγχάγη και του πρότεινε να ενταχθεί στο επιτελείο του, ως βοηθός προπονητή. Με αυτή του την επιλογή ο Δανός προπονητής πέτυχε πολλά: καταρχάς βρήκε τον τρόπο να εκμεταλλευτεί την παρουσία ενός ανθρώπου που γνωρίζει καλά από τη συνεργασία τους στην Κοπεγχάγη προκειμένου να τον μυήσει στην ελληνική κουλτούρα και ειδικά την κουλτούρα του Παναθηναϊκού.
Συγχρόνως εξασφάλισε την υποστήριξη ενός insider – δηλαδή κάποιου που ζούσε και πέρσι εντός Παναθηναϊκού και γνωρίζει καλά κάθε ένα από τα μέλη της κλειστής κοινωνίας του συλλόγου. Και επιπροσθέτως έβαλε έναν πρώην “διοικητικό” να λειτουργεί πλέον με την υπευθυνότητα ενός μέλους του τεχνικού επιτελείου και να υποστηρίζει με αυτή τη νοοτροπία την δουλειά της ομάδας του Νίστρουπ.
Με αυτή την πολύ έξυπνη κίνηση ο 38χρονος προπονητής έκοψε δρόμο αφενός στην προσαρμογή του στην Ελλάδα και αφετέρου στην κατανόηση της φύσης της ομάδας που ανέλαβε.
Ανάλογη δείχνει να είναι και η προσέγγισή του στη συνεργασία με τον Στέφανο Κοτσόλη. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Κοπεγχάγη, ο Νίστρουπ είχε μάθει να συνεργάζεται στενά με έναν βασικό συνομιλητή από τη διοικητική πλευρά, τον αθλητικό διευθυντή της ομάδας. Στον Παναθηναϊκό φαίνεται να επενδύει σημαντικό χρόνο στην ανάπτυξη μιας αντίστοιχης σχέσης εμπιστοσύνης με τον σημερινό τεχνικό διευθυντή.
Ο Ρενέ Χένρικσεν είχε μιλήσει με πολύ θετικά λόγια στον Νίστρουπ για τον χαρακτήρα και τη νοοτροπία του Κοτσόλη. Οι πρώτες προσωπικές επαφές των δύο ανδρών φαίνεται ότι επιβεβαίωσαν αυτή την εικόνα και δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για μια στενότερη συνεργασία.
Η συνολική εικόνα που δίνει μέχρι σήμερα ο Δανός είναι ότι επιδιώκει να περιορίσει τα σημεία επαφής του με τη διοίκηση και να χτίσει σχέσεις εμπιστοσύνης με συγκεκριμένους ανθρώπους. Να δημιουργήσει, δηλαδή, ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο θα μπορεί να αφοσιωθεί στη δουλειά του χωρίς διαρκείς περισπασμούς.
Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρώτη του συνέντευξη προς τους συμπατριώτες του έδειξε να γνωρίζει αρκετά καλά την ιστορία του Παναθηναϊκού των τελευταίων ετών. Η απάντησή του στην ερώτηση για το αν ανησυχεί που έρχεται σε ένα πρωτάθλημα γνωστό για τις ιδιαιτερότητες των ιδιοκτητών και των διοικήσεων (“πας να δουλέψεις σε ένα ποδόσφαιρο γεμάτο από τρελούς προέδρους”) έδωσε την εντύπωση ενός ανθρώπου που έχει προετοιμαστεί για όσα θα συναντήσει.
Γι’ αυτό και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο των πρώτων ημερών του ίσως δεν βρίσκεται ακόμη στο γήπεδο.
Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να οργανώσει το περιβάλλον γύρω του.
Στις πρώτες του ημέρες, ο Τζέικομπ Νίστρουπ γίνεται ο πρώτος προπονητής των τελευταίων 2,5 ετών, που προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που δημιουργεί στον Παναθηναϊκό η πολυφωνία. Οι τέσσερις που ακολούθησαν μετά τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς είτε δεν το αντιλήφθηκαν ως πρόβλημα, είτε εγκατέλειψαν γρήγορα την προσπάθεια, είτε – για τους δικούς τους λόγους – δεν το επιχείρησαν καν. Ο τελευταίος που κατάφερε να δουλέψει χωρίς περισπασμούς, σε ένα σχετικά προστατευμένο περιβάλλον για ένα μεγάλο διάστημα ήταν ο Γιοβάνοβιτς.
Ο Νίστρουπ δείχνει να έχει καταλάβει ότι, αν θέλει να πετύχει στον Παναθηναϊκό, η πρώτη νίκη που χρειάζεται δεν είναι τακτική.
Είναι οργανωτική.