Παναθηναϊκός: Νίκη, χαμόγελα και εικόνα που γεννά υποσχέσεις

Η εικόνα των πρασίνων στον πρώτο φιλικό αγώνα με αντίπαλο τη Χέλμοντ Σπορ ήταν καλή, κόντρα στον Άγιαξ όμως ήταν εμφανώς καλύτερη. Απέναντι σε σαφέστατα μια ποιοτική ομάδα, ο Παναθηναϊκός πήρε τη νίκη απόρροια όλων όσων δούλεψαν ο Τζέικομπ Νίστρουπ και οι ποδοσφαιριστές του,  τις πρώτες δεκαπέντε ημέρες της προετοιμασίας.

Το πρώτο αλάνθαστο ημίωρο, με βελτίωση σε έξι τομείς

Φέρνοντας ως πρώτο παράδειγμα το πρώτο τριαντάλεπτο της αναμέτρησης, το οποίο ήταν σίγουρα ένα διάστημα που άφησε απόλυτα ικανοποιημένο τον Δανό προπονητή. Η ομάδα έβγαλε θετικά στοιχεία στην ανάπτυξη από την άμυνα, στο κράτημα της μπάλας, στο διάβασμα της άμυνας του αντιπάλου, στην πίεση, στην αντιμετώπιση και την αμυντική λειτουργία αλλά και στις συνεργασίες που έβγαλαν οι ποδοσφαιριστές του.

Ένα από τα βασικά μειονεκτήματα στο τελευταίο κομμάτι της περσινής σεζόν, ήταν πως οι πράσινοι δεν “έμπαιναν” καθόλου καλά στα παιχνίδια, εν αντιθέσει με τα δύο έως τώρα φιλικά τους. Κόντρα στη σαφώς πιο αδύναμη Χέλμοντ Σπορ ο Παναθηναϊκός πέτυχε δύο γκολ μέσα από στατικές φάσεις, κόντρα στον Άγιαξ είχε δύο καλές ευκαιρίες και ένα γκολ μέχρι το πρώτο τέταρτο.

Γκολ που ήρθε από μια φάση που δούλεψαν οι παίκτες του τριφυλλιού κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Το πώς θα καταφέρουν να ξεπεράσουν την αντίπαλη πίεση με κράτημα της μπάλας (Γιάγκουσιτς), εσωτερική κίνηση του ακραίου μπακ (ο Τσάπρας που είχε μπει ως αναγκαστική αλλαγή αντί του Καλάμπρια) και κάθετη πάσα την ώρα που ο αντίπαλος έχει ανέβει μέτρα στο γήπεδο.

Ο “ανοιχτός χώρος” και το συντονισμένο pressing

Στον ανοιχτό χώρο ο Τεττέη είναι ασυναγώνιστος και το έδειξε τόσο στο γκολ που πέτυχε, όσο και στην ευκαιρία που έχασε στο 21, αλλά και στο 27’ όταν προσπάθησε να τροφοδοτήσει τον Αντίνο. Ο Παναθηναϊκός δημιούργησε κατάσταση για γκολ και στο 22’ μετά από συντονισμό pressing το οποίο είδαμε κόντρα στον Άγιαξ με μεγαλύτερη συχνότητα, καθώς μετά και από αλλαγή πλευράς με τον Ζαρουρί και τον Τσέριν στο 29’.

Με τη συμπλήρωση μισής ώρας παιχνιδιού οι πράσινοι “έκρυψαν” τη μπάλα μ’ ένα γκολ βγαλμένο από το manual του Νίστρουπ.  Ο Γιάγκοσιτς κράτησε στο ύψος της περιοχής, συνεργάστηκε με τον Ίνγκασον στο όριο του οφσάιντ και “σέρβιρε” στον Ζαρουρί που είχε… μυριστεί τη φάση και βρέθηκε στην άλλη πλευρά.

Σ’ αυτό το πρώτο μισάωρο λοιπόν, ο Παναθηναϊκός παρουσίασε το πρόσωπο που ήθελε ο προπονητής του, καθώς και στην αντίπερα όχθη λειτουργούσε με ψυχραιμία και σχέδιο, κρατώντας τους Ολλανδούς μακριά από την εστία του.

Το κακό τέταρτο και το σχεδόν αψεγάδιαστο δεύτερο ημίχρονο

Επειδή όμως δεν υπήρχαν μόνο θετικά σ’ αυτό το φιλικό, από εκείνο το σημείο και έπειτα έδωσε πολύ χώρο στον αντίπαλου, του επίτρεψε να απειλήσει στο 32’, το 33’ και το 39’, μέχρι τη φάση του 2-1, εκεί όπου σε στατική φάση Τουμπά και Καμαρά έχασαν τον Κοναντού που σκόραρε.

Στο δεύτερο ημίχρονο με τις φυσιολογικές αλλαγές που έγιναν, θα περίμενε κάποιος η εικόνα της αναμέτρησης να ήταν διαφορετική. Κι όμως… Ο Παναθηναϊκός με τον Κοντουρη τρίτο χαφ, τον Τσιριβέγια αντί του Τσέριν, τον Γιάγκουσιτς στην αρχή της επανάληψης στην άκρη, αλλά και την παρουσία των Ταμπόρδα (στη θέση του Αντίνο), Σιώπη (στου Καμαρά), Παντελίδη (αντί Γιάγκουσιτς), Ραστόντερ (στη θέση του Τεττέη), παρουσίασε ίδιο και ίσως καλύτερο πρόσωπο συγκριτικά με το πρώτο σε δύο βασικούς τομείς.

Την πίεση που ξεκινούσε από πολύ ψηλά στο γήπεδο και την κυκλοφορία της μπάλας. Δείχνοντας πως αρχίζει να διαμορφώνεται μια ομάδα η οποία μπορεί να αλλάζει παίκτες και ρόλους χωρίς να χάνει τη φυσιογνωμία της. Από πίεση ψηλά του Κοντούρη ο Ραστόντερ χάνει μεγάλη ευκαιρία να πετύχει το πρώτο του ανεπίσημο γκολ στο 66’, από επανάκτηση της μπάλας του Ταμπόρδα, ωραία κυκλοφορία, σέντρα από αριστερά και κεφαλιά του Αργεντινού ήρθε το 3-1 που έμελλε να είναι και το τελικό σκορ.

Ο Άγιαξ παρότι και πάλι άρχισε να ανεβάζει ρυθμούς προς το τέλος του δευτέρου ημιχρόνου, δεν προκάλεσε ουσιαστικά πολλά προβλήματα στον Παναθηναϊκό ο οποίος απειλήθηκε ουσιαστικά μόνο στο τέλος στο δοκάρι του Μόκιο. Η γενικότερη παρουσία των πρασίνων καθ’ όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης άφησε ικανοποιημένο τον Νίστρουπ, ενώ παράλληλα γέμισε με χαμόγελα και υποσχέσεις όλους όσους παρακολούθησαν τη συγκεκριμένη αναμέτρηση.

Η δουλειά που έγινε στην Ολλανδία άρχισε να βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική σε σύγκριση με το τέλος της περυσινής σεζόν και αυτό μόνο αισιοδοξία μπορεί να βγάζει σε όλους όσους ασχολούνται με την ομάδα.