Παναθηναϊκός: Μια μεγάλη νίκη που είχε ανάγκη και τον γεμίζει πίστη και αυτοπεποίθηση

Είναι διαφορετικό πράγμα να παρακολουθείς έναν ποδοσφαιρικό αγώνα από το γήπεδο και εντελώς διαφορετικό να τον βλέπεις από την τηλεόραση. Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα, ακόμη κι αν ένα ντέρμπι παραδείγματος χάριν καλύπτεται από δώδεκα κάμερες, τα οποία παρατηρείς στον περίγυρο και μπορείς να βγάλεις περισσότερα συμπεράσματα.

Η γενικότερη εικόνα, η αίσθηση, οι διάλογοι, το βλέμμα, η αύρα, η πίστη, η αλληλοβοήθεια. Όλ’ αυτά λοιπόν όποιος τα παρατηρούσε χθες από κοντά στο ντέρμπι του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό, θα έβλεπε μια ομάδα που μπήκε στο γήπεδο με τον τίτλο του φαβορί και μια άλλη που έψαχνε αγωνιωδώς μια καλή εμφάνιση, ένα αποτέλεσμα για να… κρατηθεί στη ζωή, να πάρει δύναμη και να προχωρήσει ελπίζοντας σ’ ένα καλύτερο μέλλον.

Αυτό ακριβώς έκαναν χθες οι πράσινοι, οι οποίοι είχαν καταρρακωμένη ψυχολογία από την εντός έδρας ήττα στο Κύπελλο Ελλάδας Betsson από τον ΠΑΟΚ στον πρώτο ημιτελικό, έπαιζαν δύσκολο ντέρμπι με τον αιώνιο αντίπαλο και ας μη ξεχνάμε πως έχουν μπροστά τους άλλον έναν “τελικό” σε δύο ημέρες από τώρα στη Θεσσαλονίκη.

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια νίκη έχοντας πάρα πολλούς πρωταγωνιστές για τους οποίους έχουν γραφτεί ήδη… τόνοι από μελάνι, όμως έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία κάτι άλλο. Σ’ αυτό που θα πρέπει να σταθούμε περισσότερο, είναι το πώς κατάφερε να παρουσιάσει μια συνεπή ομάδα ενώ είχε τόσες πολλές ελλείψεις σε συγκεκριμένη γραμμή του γηπέδου.

Φανταστείτε για παράδειγμα τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ να έμπαινε σ’ ένα ντέρμπι έχοντας έξι σημαντικές απουσίες ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στον άξονα. Και για να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο, στις θέσεις των δύο κεντρικών μέσων σε διάταξη 3-4-2-1, όπως τοποθετήθηκε χθες το τριφύλλι.

Ο Ράφα Μπενίτεθ γνώριζε εδώ και καιρό πως δεν θα μπορούσε να υπολογίζει στους Τσιριβέγια, Σισσοκό, παραμονές του ντέρμπι έχασε τους Τσέριν – Σάντσες, ενώ λίγες ώρες πριν το ματς αποφάσισε να μην ρισκάρει τη συμμετοχή του Μπακασέτα που είχε μικροπρόβλημα τραυματισμού.

Το τριφύλλι έμεινε λοιπόν στα χαφ μόνο με τους Κοντούρη – Σιώπη, ενώ στον πάγκο είχε τον ανενεργό και εκτός πλάνων Τόνι Βιλένα. Ήξερε ουσιαστικά πως πολλές εναλλακτικές στον πάγκο δεν είχε και θα έπρεπε να προχωρήσει σε… αλχημείες για να βγει το παιχνίδι.

Όμως τελικά δεν χρειάστηκε με τους Σιώπη και Κοντούρη να πραγματοποιούν ένα συγκλονιστικό παιχνίδι (παρότι αγωνίστηκαν για πρώτη φορά μαζί) και να μένουν αρκετά αργά από δυνάμεις.

Για να συμβεί αυτό όμως, έπρεπε να εκτελεστεί άψογα και ολοκληρωμένα όλο το πλάνο αντιμετώπισης του Ολυμπιακού. Κακά τα ψέματα, στην κατάσταση που είναι αυτή την περίοδο ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορούσε να παίξει στα… ίσια τον Ολυμπιακό. Το έχει αντιληφθεί ο Μπενίτεθ από τότε που πήγε να το κάνει στη Νέα Φιλαδέλφεια, είδε το ένα λάθος να διαδέχεται το άλλο και γνώρισε βαριά ήττα.

Τι επέλεξε χθες λοιπόν; Το δοκιμασμένο 3-4-2-1 στην Ευρώπη που του έχει φέρει βαθμούς και αποτελέσματα. Το άμεσο ποδόσφαιρο σημαδεύοντας τον Τεττέη και τους κενούς χώρους στην πλάτη της άμυνας, που αφαίρεσε από τον Ολυμπιακό το μεγάλο πλεονέκτημα που έχει ως ομάδα.

Της πίεσης ψηλά που οδηγεί σε λάθη τον αντίπαλο. Μπορεί η εικόνα του Παναθηναϊκού να μην ήταν ωραία και να μην μπορεί να παίξει στα ντέρμπι μέχρι τώρα κυριαρχικό ποδόσφαιρο, όμως ο Ισπανός αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τα εργαλεία που είχε στα χέρια του.

Του έχει γίνει σωστά σκληρή κριτική για τις επιλογές του στα προηγούμενα παιχνίδια, όπου οι πράσινοι δεν τα κατάφεραν παρουσιάζοντας μια ομάδα ασύνδετη, φοβική χωρίς ρυθμό και λύσεις. Μετά το χθεσινό ματς όμως θα πρέπει να ειπωθεί ένας καλός λόγος για το πώς έστησε την ομάδα του, το πώς εξουδετέρωσε έναν αντίπαλο που βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση και με ποιο τρόπο κατάφερε να πάρει ένα αποτέλεσμα που μπορεί να βοηθήσει την ομάδα ποικιλοτρόπως.

Αρκεί να υπάρξει συνέχεια και συνέπεια. Και το τονίζουμε αυτό, γιατί ο Παναθηναϊκός είναι σαν τρενάκι του… λούνα παρκ. Μια καλή και μια κακή εμφάνιση, χωρίς καμία σταθερότητα.

Σταθερότητα που θα πρέπει να υπάρξει όχι μόνο σε αποτελέσματα, αλλά σε σχηματισμό, τακτική και πρόσωπα.

Μόνο έτσι οι πράσινοι θ’ αρχίσουν να βελτιώνονται, να βάζουν σταδιακά τους παίκτες που έχουν έρθει με μεταγραφή στην ομάδα χωρίς να τους “κάψουν” και θα μπορέσουν να κλείσουν τη χρονιά με τέτοιο τρόπο που να αφήνουν υποσχέσεις για την επόμενη.