Παναθηναϊκός: Η διαφορετική προσαρμογή έχει οδηγηθεί σ’ ένα μεγάλο μπέρδεμα

Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται, παύει να είναι σύμπτωση. Είναι κάτι που μοιραία βλέπουμε να επαναλαμβάνεται χωρίς να υπάρχει ουσιαστική διαφορά. Κάπως έτσι είναι η εικόνα του Παναθηναϊκού στο ελληνικό πρωτάθλημα, ειδικά μετά από ευρωπαϊκούς αγώνες στους οποίους έχει προηγηθεί ένα θετικό αποτέλεσμα.

Την ώρα που πάει να φτιάξει λίγο την ψυχολογία του, έρχεται ένα άσχημο αποτέλεσμα που… προσγειώνει ανώμαλα όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα. Όπως χθες στο Περιστέρι, με τον Παναθηναϊκό να μην μπορεί να πάρει τη νίκη σε μια έδρα που τα τελευταία χρόνια είχε εξαιρετική παράδοση, χάνοντας την ευκαιρία να μειώσει τη διαφορά από την τέταρτη θέση.

Είναι ξεκάθαρο πως οι σκέψεις του Ράφα Μπενίτεθ αφορούν μια διαδικασία που έχει ξεκινήσει εδώ και τρεις μήνες με στόχο το “χτίσιμο” μιας νέας ομάδας με πολλούς νέους ποδοσφαιριστές, η οποία ενδεχομένως στο μέλλον θα μπορεί να ακολουθήσει ένα μοτίβο παιχνιδιού που έχει στο μυαλό του. Αυτό όμως που μέχρι στιγμής παγάζει από αυτή η διαδικασία ως αποτέλεσμα στον αγωνιστικό χώρο, είναι κάτι που δεν βοηθά την ομάδα να παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει.

Όσον αφορά το ματς με τον Ατρόμητο, προφανώς η διάθεση του ήταν να ξεκουράσει από τη μια παίκτες που αγωνίστηκαν την Πέμπτη και από την άλλη να δει την ομάδα του να βγάζει την ορμή και τον τρόπο παιχνιδιού που είχε στο ματς πρωταθλήματος με τον Πανσερραϊκό. Μπορεί ο σχηματισμός να ήταν ίδιος (4-4-2), όμως δεν υπήρχαν τα ίδια υλικά στο βασικό σχήμα (Σβιντέρσκι, Παντελίδης, Τσιριβέγια), ενώ παράλληλα ο Ατρόμητος είναι μια ομάδα καλύτερη – ειδικά με τον Κερκέζ στον πάγκο του – από τα “λιοντάρια”.

Στα πρώτα 45’ οι πράσινοι ήταν στατικοί, ασύνδετοι,  χωρίς δημιουργία και τρόπο ανάπτυξης, ο Ατρόμητος “διάβασε” νωρίς το πλεονέκτημα στη μεσαία γραμμή και αν δεν ήταν ο Λαφόν  – που απέκρουσε το πέναλτι του Μίχορλ – οι Περιστεριώτες θα είχαν πάει με το προβάδισμα στα αποδυτήρια.

Στο δεύτερο μέρος η είσοδος των Τσιριβέγια και Σάντσες στις θέσεις των Μπόκου και Πάντοβιτς, άλλαξαν τη μορφή του ματς. Τα χαφ ουσιαστικά έγιναν τέσσερα, ο Παναθηναϊκός απέκτησε μεγάλο πλεονέκτημα στη μεσαία γραμμή, αλλά ήταν και πάλι φανερό πως δυσκολευόταν να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για γκολ. Μπορεί να είχε κάποιες ευκαιρίες με τους Τεττέη, Σάντσες και Ζαρουρί, όμως σε καμία περίπτωση δεν έκανε τον Ατρόμητο να νιώσει το… πνίξιμο που πρέπει να βγάζει μια μεγάλη ομάδα.

Από τον Παναθηναϊκό αυτής της περιόδου λείπουν πολλά, ωστόσο, ίσως ο Ράφα Μπενίτεθ θα πρέπει να κατασταλάξει στον σχηματισμό που είναι πιο συμβατός με τα υλικά που έχει στα χέρια του, με ποιον η ομάδα αφενός μπορεί να νιώσει περισσότερο  ασφάλεια και πως αφετέρου θα γίνει πιο απειλητική μπροστά από την αντίπαλη εστία.

Το τριφύλλι στο Περιστέρι δοκίμασε τρίτη διαφορετική διάταξη μέσα σε μόλις μια εβδομάδα (4-2-3-1 με ΑΕΚ, 3-4-3 με Φερεντσβάρος, 4-4-2 με Ατρόμητο), γεγονός που περισσότερο μπερδεύει παρά βοηθά τους ποδοσφαιριστές.

Όντως ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε μια διαδικασία ανασύνταξης, διαφοροποίησης και αναδόμησης, όμως αυτή θα πρέπει να σιγά – σιγά να συνδυαστεί με μια σαφή αγωνιστική φιλοσοφία, ξεκάθαρη τακτική και να αρχίσει να δημιουργεί μια αγωνιστική ταυτότητα που θα βοηθήσει τόσο τον ίδιο τον Ράφα Μπενίτεθ, όσο και τους ποδοσφαιριστές (νέους και παλιούς) να λειτουργούν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά στον αγωνιστικό χώρο.

Διαφορετικά όλη η υπόλοιπη χρονιά θα είναι σαν ένα καρδιογράφημα, με καλές και κακές καμπύλες.