ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

Παναθηναϊκός: Έγιναν όλα όσα σιχαίνεται ο Ζοτς

EUROKINISSI

Η Χάποελ έβγαλε τον Παναθηναϊκό από τη βολή και από τη ζώνη άνεσης του και ο Βασίλης Σκουντής καταγράφει τους λόγους που γέννησαν την πρώτη ήττα…

Όσο κλισέ κι αν είναι, δεν παύει να ισχύει διαχρονικά και αναπόδραστα η ρήση πως η κακή μέρα φαίνεται από το πρωί…

Αυτή η μέρα ανέτειλε άσχημα για τον Παναθηναϊκό και τού νύχτωσε ακόμη χειρότερα, με αποτέλεσμα να υποστεί την πρώτη ήττα του και να κατέβει από το συννεφάκι της ευφορίας που δικαίως τον διακατείχε έπειτα από τις πέντε διαδοχικές νίκες, όντας μέχρι πριν από λίγη ώρα η μοναδική άτρωτη ομάδα ση διοργάνωση…

Ήταν, δεν είναι πια…

Η μαχμουρλίδικη εκκίνηση φανέρωσε από την πρώτη στιγμή πως κάτι δεν (θα) πήγαινε καλά και αυτά τα κακά σημάδια επιβεβαιώθηκαν και εντέλει αποτυπώθηκαν στο φινάλε…

Οι 22 παραπάνω πόντοι στην άμυνα

Την κάκιστη αμυντική λειτουργία, εννοώ, καθώς οι Πράσινοι οι οποίοι στα πρώτα πέντε ματς δέχονταν κατά μέσο όρο 69.4 πόντους, απόψε «έφαγαν» 22 περισσότερους κι αυτή είναι το δίχως άλλο η γενεσιουργός αιτία της ήττα τους.

Ζεστάθηκαν λοιπόν από νωρίς και βρέθηκαν στη ζώνη άνεσης τους οι Ισραηλινοί, σκοράροντας 29 πόντους στην πρώτη περίοδο, 48 στο ημίχρονο (με το buzzer beater του άλλοτε παίκτη του Λαυρίου Τάι Οντιάσι που έκανε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς να εκραγεί) και 91 στη σούμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στις αρχές τις οποίες ου έχει θέσει και απαιτεί να τηρούνται απαρεγκλίτως ο Σέρβος προπονητής…

Αυτά που σιχαίνεται ο Ζοτς…

Γενικώς συνέβησαν και κατεγράφησαν κάμποσα γεγονότα που κατά παράδοση και από ιδεολογία σιχαίνεται ο Ζοτς και ιδού μερικά από δαύτα…

  • Πρώτον και κυριότερον, το παθητικό των 91 πόντων.
  • Δεύτερον, το κακό ratio με τις 16 ασίστ και τα 11 λάθη.
  • Τρίτον, το έλλειμμα στα ριμπάουντ (27 έναντι 34) που επέτρεψε στους Ισραηλινούς να ματσάρουν τις κατοχές.
  • Τέταρτον η ευάλωτη ρακέτα, με αποτέλεσμα η Χάποελ να κτυπήσει στο ψαχνό από την αρχή προεξάρχοντος του Νταν Οτούρου.
  • Πέμπτον, κάποια αχρείαστα φάουλ που έδωσαν εύκολους πόντους στους νικητές του προπέρσινου EuroCup.

Οι άστοχες αποφάσεις και το one-man show

  • Έκτον, αρκετές κτυπητά άστοχες αποφάσεις και αναποτελεσματικές επιλογές στην επίθεση.
  • Έβδομον, το one-man show στο οποίο επιδόθηκε σε κάποιες στιγμές ο Σιλβέν Φρανσίσκο, που πιστώθηκε κιόλας με τρία «and one» (ένα εκ των οποίων κατέληξε σε τετράποντο), αλλά την ίδια στιγμή κάποιοι συμπαίκτες του και δη ο φορμαρισμένος Νάιτζελ Χέιζ Ντέιβις έμοιαζαν υπνωτισμένοι.
  • Όγδοον, ο… φρικτός επίλογος στο ματς, καθώς μετά το 61-71, οι Πράσινοι δημιούργησαν momentum και αντέδρασαν «τρέχοντας» ένα σερί 11-0 για το 72-71, ωστόσο στα τελευταία τριάμισι και καθοριστικά λεπτά δέχθηκαν ένα επί μέρους σκορ 5-15 και είδαν την άλλη όψη του φεγγαριού.

Το μεγάλο σουτ του Μίτσιτς

Στο τέλος όλα έπαιξαν τον ρόλο τους και η πλάστιγγα έκλινε προς το μέρος της Χάποελ που άλωσε για δεύτερη φορά το Telekom Center Athens…

Ένα τρίποντο του Ελάιζα Μπράιαντ, ένα συνηθισμένο midrange σουτ του Ζακ ΛεΝτέι, ένα επιθετικό ριμπάουντ του Ις Γουέινράιτ, ένα challenge του Δημήτρη Ιτούδη για την κατοχή της μπάλας, το dagger του Βασίλιε Μίτσιτς από τα 6.75μ. μπροστά στον Χέιζ-Ντέιβις, ε, μ’ αυτά και μ΄ εκείνα η Χάποελ κράτησε τα μπόσικα, τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός προσπαθούσε να φέρει το ματς σε λογαριασμό, αλλά εις μάτην.

Ο Πιτίνο, το λίπασμα και το μελιτζανί χρώμα

Η ήττα είναι… ήττα, αλλά, ως γνωστόν, οι ήττες είναι διδακτικές: όπως έχει γράψει κιόλας σε ένα από τα βιβλία του, ο πρώην προπονητής του Παναθηναϊκού Ρικ Πιτίνο, «είναι σαν το λίπασμα, που βρομάει, αλλά κάνει καλό στα φυτά»!

Αυτή τη φορά και απέναντι σε μια ποιοτική και γεμάτη ομάδα οι Πράσινοι δεν κατάφεραν να εκτελέσουν το όρντινο και φανέρωσαν αδυναμίες τις οποίες εκμεταλλεύθηκε απολύτως η Χάποελ.

Προφανώς αυτή η ήττα δεν εκτροχιάζει τον Παναθηναϊκό, καθόσον είναι πολύ νωρίς, διάβολε, για να μπαίνει η ετικέτα «καθοριστική» σε μια ήττα ή ακόμη και σε μια νίκη: απομένουν άλλες 32 αγωνιστικές στις οποίες θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι!

Το βέβαιο είναι ότι όχι η ήττα αυτή καθ’ εαυτήν, αλλά οι γενεσιουργές αιτίες τους θα αποτελέσουν τροφή για σκέψη και αντίδραση στον Ομπράντοβιτς, που (επαναλαμβάνω ότι) είδε να συμβαίνουν πράγματα που δεν τού αρέσουν, αντίκεινται στη φιλοσοφία του και τον κάνουν να παίρνει το μελιτζανί χρώμα!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ