Παναθηναϊκός AKTOR: Στο σταθμό του Μονάχου με πέταξε άχου

O τιμιότατος Τζέριαν Γκραντ που χθες υπερέβαλε εαυτόν (κατά 11 πόντους, εάν αυτό έχει κάποια σημασία) δεν είναι Ναν, μα ούτε περνιέται για τέτοιος, ένα το κρατούμενο…

Ο αποκτηθείς εν χορδαίς και οργάνω, μετά τα όργια που διέπραξε στην περυσινή σεζόν με την Παρί, Τι Τζέι Σορτς επίσης δεν είναι Ναν και δεν φαντάζομαι ότι κι ελόγου του κοιτάζεται στον καθρέφτη όπως η βασίλισσα στο παραμύθι της Χιονάτης, δύο τα κρατούμενα…

Υπάρχει και ένα τρίτο γεγονός που είναι πιο ανησυχητικό: χωρίς τον λεγάμενο, ούτε ο Παναθηναϊκός είναι… Παναθηναϊκός!

Η απεξάρτηση από τον Ναν, τα γενέθλια και το ορόσημο του Σλούκα

Σε αυτές τις τρεις σεζόν, τις λιγοστές φορές που ο Αμερικανός σούπερ σταρ είτε απουσίασε, είτε δεν έπαιξε στα υψηλότατα επίπεδα του, οι Πράσινοι την ανάγκην (ελέω του ελλείμματος) φιλοτιμίαν ποιούμενοι, προσπάθησαν να απεξαρτηθούν και να απογαλακτισθούν από δαύτον….

Κάποιες φορές τα κατάφεραν, κάποιες άλλες όχι και η χθεσινή ανήκει στη δεύτερη κατηγορία…

Ακριβώς πριν από τρεις μήνες (15 Οκτωβρίου 2015), την ημέρα του αγώνα με τη Βιλερμπάν είχε τα γενέθλια του ο Ρισόν Χολμς και τίναξε την μπάνκα στον αέρα με 24 πόντους (11/12 σουτ) και 10 ριμπάουντ…

Χθες που είχε τα δικά του (36α) γενέθλια ο Κώστας Σλούκας, χώρια το ορόσημο των 2000 ασίστ, τα άστρα γύρισαν την πλάτη στον Παναθηναϊκό που με τη σειρά του είδε την πλάτη των Βαυαρών σε μια ήττα που είναι όντως κακή…

Δεν ξέρω εάν θα ήταν χειρότερη μια ήττα από ευθέως ανταγωνιστικό (προς τον Παναθηναϊκό) αντίπαλο, απλώς σε μια τέτοια περίπτωση θα υπήρχαν κάποιες περισσότερες δικαιολογίες…

Για τη χθεσινή ήττα από τη 16η ομάδα της κατάταξης (η οποία πριν από το τρέχον 3-1 είχε υποστεί εννέα απανωτές ήττες, αλλά επί ημερών Σβέτισλαβ Πέσιτς μεταμορφώθηκε από ασχημόπαπο σε κύκνο)) δεν υπάρχει καμία δικαιολογία κι αυτό δεν το βγάζω από το μυαλό μου, αλλά το άκουσα από το στόμα του Γκραντ, που κάτι παραπάνω ξέρει και κάτι παραπάνω δικαιούται να πει…

Είναι πολλώ λογιώ κακή αυτή ή ήττα και της ταιριάζει κιόλας (με μια δόση υπερβολής, το παραδέχομαι εκ προοιμίου) ο στίχος του τραγουδιού του Στράτου Διονυσίου…

“Στο σταθμό του Μονάχου με πέταξε άχου η μαύρη μοίρα μου”!

Έχουμε και λέμε, λοιπόν…

• Υπήρξε η πρώτη που υπέστη από τους Βαυαρούς έπειτα από έξι διαδοχικές νίκες από τις 5 Ιανουαρίου του 2023, όταν είχε ηττηθεί στο Μόναχο με 84-68.

• Είναι η τρίτη στα τελευταία τέσσερα ματς έπειτα από εκείνες από τον Ολυμπιακό και την Αρμάνι Μιλάνο που τις… λούστηκε στο σπίτι του.

Τα χτυπητά ερωτηματικά

• Προκάλεσε κάμποσα χτυπητά ερωτηματικά για την αγωνιστική λειτουργία, τη συνέπεια και την ισορροπία του καθόσον με εξαίρεση τον Όσμαν και τον Γκραντ κανείς άλλος παίκτης του δεν φρόντισε ώστε να αναπληρωθεί η απουσία του Ναν, δεν επένδυσε στο έστω ισχνό προβάδισμα του, «ξεφούσκωσε» στην τελευταία περίοδο (σκορ 14-27) και επέτρεψε στον Ομπστ που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ελεγχόμενος, να τον εκτελέσει εν ψυχρώ με δυο θανατηφόρα τρίποντα.

• Τον βάζει σε μια διαδικασία αρνητικών vibes, διαχείρισης κρίσης και εσωστρέφειας καθόσον τον κατέβασε στην όγδοη θέση με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο σαφάρι μιας θέσης στην τετράδα και του παρελκόμενου πλεονεκτήματος έδρας στα playoffs και συνάμα τη δεδομένη χρονική στιγμή καθιστά επισφαλή και τη θέση του στην εξάδα που εξασφαλίζει την απ’ ευθείας πρόκριση του στην προημιτελική φάση.

Το μη απυρόβλητο του Αταμάν

• Ξανανοίγει την (όχι και πολύ ευχάριστη αλλά αναπόδραστη) κουβέντα σχετικά με το εάν και κατά πόσον υπάρχει ένδεια στη θέση του πάουερ φόργουορντ κι αν απαιτείται βαρβάτη μεταγραφή, ενώ ο Κένεθ Φαρίντ μετά τη δυναμική εκκίνηση βλέπει την απόδοση του να φθίνει.

• Δεν αφήνει στο απυρόβλητο τον Εργκίν Αταμάν, ο οποίος ούτως ή άλλως νιώθει πιο εκτεθειμένος στην κριτική από τις προηγούμενες δυο σεζόν.

Σαν πολλά δεν είναι όλα αυτά για να έχουν προκύψει από μια ήττα μόνο;

Προφανώς είναι πολλά και προφανώς δεν γεννήθηκαν χθες στο Μόναχο, αλλά λειτουργούν συσσωρευτικά από το κακό φεγγάρι στο οποίο βρίσκονται οι Πράσινοι…

Ο “Φιλιππικός” του Γιαννακόπουλου, το δημόσιο ξεκατίνιασμα και η απειλή

Πριν από δυο εβδομάδες μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό εμφανίσθηκε λάβρος στο γήπεδο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και τους τα… έχωσε, απευθύνοντας έναν «Φιλιππικό λόγο» που δημοσιοποιήθηκε χαρτί και καλαμάρι, με το νι και με το σίγμα, για προφανείς και αυτονόητους λόγους..

Είχε προηγηθεί το… ξεκατίνιασμα από τον Αταμάν που έδωσε στεγνά τον Ερνανγκόμεθ και τον Μήτογλου, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε την ευθύνη της ήττα από τους Λομβαρδούς και ανήγγειλε ότι θα αποχωρήσει εάν ο Παναθηναϊκός δεν κατακτήσει τον τίτλο στη EuroLeague ή στο Πρωτάθλημα.

Τα υπενθυμίζω όλα αυτά μολονότι είναι νωπά ως γεγονότα, για να καταστεί σαφές ότι οι επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης βρίσκονται σε μια παρατεταμένη και ασφαλώς κρίσιμη φάση περιδίνησης και υποχρεωτικής ενδοσκόπησης για να ξαναβρούν τα ζάλα τους και να κοιτάξουν μπροστά και όχι πίσω.

Και κυνηγός και κυνηγημένος

Είναι άλλωστε γνωστό ότι –όπως αναγραφόταν και στην μπλούζα που φόραγε ο συχωρεμένος ο Κόμπε Μπράιαντ στο προ δεκαπενταετίας σουλάτσο του στην Αθήνα- «Better to be the hunter than the hunted»…
Τούτο, σε απλά ελληνικά σημαίνει πως «Καλύτερα να είσαι ο κυνηγός παρά να σε κυνηγούν», μόνο που προς το παρόν ο Παναθηναϊκός παίζει σε διπλό ταμπλό: είναι ταυτοχρόνως κυνηγός των μπροστινών του που πληθύνονται και κυνηγημένος από τους πισινούς του οι οποίοι τον καταδιώκουν!

Μπλέξιμο η δουλειά, το δίχως άλλο και μένει να φανεί, εάν θα καταφέρει να τα ξεδιαλύνει ή θα συνεχίσει πέρα από τις ριπές που δέχεται να πυροβολεί και ίδιος τα ποδάρια του!