Παναθηναϊκός AKTOR: Η μελωδία της ευτυχίας και η συνεχής ανάγκη για εύρεση κινήτρου

Τρία παίχνίδια στην έδρα του. Τρεις νίκες. Παρί. Βιλερμπάν. Μακάμπι Τελ Αβίβ. Με παθητικό 72, 79 και 67 πόντους αντίστοιχα. Με highlights. Με τον κόσμο στο πλευρό του και έναν άκρατο ενθουσιασμό.

Μια μεταδοτική χαρά που ξεκινάει από τους παίκτες όταν πετυχαίνουν ένα μεγάλο καλάθι, διευρύνεται στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και το επιτελείο του -που χειροκροτά με ευχαρίστηση- και φτάνει μέχρι την εξέδρα και τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Ή ακόμα και σε εκείνους που παρακολουθούν τα παιχνίδια από την τηλεόραση του σπιτιού τους.

Η εικόνα είναι τόσο ενθαρρυντική και στις δύο πλευρές του παρκέ, που μοιραία συμπαρασίρει τους πάντες. Φυσικά η μελωδία της ευτυχίας του Παναθηναϊκού AKTOR δεν θα κρατήσει για πάντα.

Καμία ομάδα δεν μπορεί να τερματίσει αήττητη στον μαραθώνιο των 38 αγωνιστικών της regular season στην EuroLeague, συν τα playoffs, συν το Final Four, που είναι και ο απόλυτος στόχος για συλλόγους αυτού του επιπέδου και τέτοιων επενδύσεων.

Θα έρθουν και δύσκολα βράδια. Θα έρθουν ήττες. Οριακές ή σκληρές. Όμως μέχρι τότε, οι πράσινοι χτίζουν λιθαράκι-λιθαράκι. Την ψυχολογία τους, την νοοτροπία τους, τους αυτοματισμούς τους, την εικόνα που δείχνουν προς τα έξω.

Και μέχρι στιγμής ο απολογισμός είναι κάτι παραπάνω από θετικός, αφού η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς παίρνει τις νίκες με τέτοιο τρόπο που κάνει τους αντιπάλους της να μοιάζουν “λίγοι” ή αδύναμοι. Ανύμποροι να ακολουθήσουν στον ρυθμό της επίθεσης ή να αντέξουν στο ασφυκτικό pressing της άμυνας των πρασίνων.

Αυτή η συνθήκη επιτρέπει, μάλιστα, στον Σέρβο τεχνικό να απλώνει τα λεπτά και να μην φορτώνει υπέρ το δέον τους διαθέσιμους παίκτες του, μέχρι να επιστρέψουν όλοι και να υπάρχει αριθμητική υπεροπλία. Και χωρίς αυτή όμως, υπάρχει ευτυχία. Και πάνω από όλα ηρεμία. Γιατί αυτό είναι το επακόλουθο της νίκης.

Η διαρκής ανάγκη για εξεύρεση κινήτρου

Μετά από τρεις νίκες συνολικά και την πρώτη διαβολοβδομάδα της σεζόν στην EuroLeague, το τριφύλλι θα ριχτεί και στη μάχη της Stoiximan GBL, υποδεχόμενο στο άδειο Telekom Center Athens -λόγω τιμωρίας που εκκρεμεί από τους περσινούς τελικούς- τον νεοφώτιστο Βίκο Ιωαννίνων το μεσημέρι της Κυριακής (4/10, 13:00).

Χωρίς θελκτικό αντίπαλο. Χωρίς κόσμο να δίνει παλμό. Χωρίς ιδιαίτερο κίνητρο. Που είναι το άλφα και το ωμέγα στη φιλοσοφία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

“Οι παίκτες πράγματι ακούν. Θέλουν να βελτιώνονται, θέλουν να κατανοούν τη φιλοσοφία. Τόσο στην επίθεση, όσο και στην άμυνα. Αλλά δεν έχει να κάνει με το τι μου αρέσει σε εμένα. Εγώ τους μιλώ και εκείνοι θέλω να είναι ευτυχισμένοι. Και είναι ευτυχισμένοι παίζοντας μπάσκετ και ελπίζω να συνεχίσουν έτσι.

Διότι θα έχουν σίγουρα δύσκολες στιγμές, αλλά έως τώρα έχουμε μία πολύ θετική παρουσία και κρατάμε αυτό. Για αυτό άλλωστε μιλώ για το παιχνίδι της Κυριακής. Γιατί πρέπει να βρούμε κίνητρο και την ενέργεια για να παίξουμε το συγκεκριμένο παιχνίδι. Διότι το πιο σημαντικό στοιχείο στο μπάσκετ είναι το κίνητρο”.

Αυτά είπε μεταξύ άλλων ο θρυλικός τεχνικός στη συνέντευξη Τύπου μετά το ματς με τη Μακάμπι, έχοντας ήδη στο μυαλό του το πώς θα παρακινήσει την ομάδα του μετά από μια διπλή αγωνιστική.

Γνωρίζοντας παράλληλα ότι δεν έχει την ευχέρεια να ξεκουράσει 2-3 παίκτες, σκεπτόμενος το παιχνίδι της επόμενης εβδομάδας κόντρα στη Φενέρμπαχτσε.

ΥΓ. Κίνητρο σαν αυτό που είχε ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις να πάει κόντρα σε όλες τις ιατρικές προβλέψεις, να δουλέψει ακόμα και με το ένα χέρι δεμένο και να μπει μέσα σαν έτοιμος από καιρό να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό, για να γίνει κι εκείνος σταδιακά βασικό γρανάζι της πράσινης μηχανής.