Παναθηναϊκός AKTOR: Η μπίλια που δεν έκατσε και το καθαρό μυαλό που αναζητείται

Πλεονέκτημα ήταν και πάει. Ο Παναθηναϊκός είδε τον Ολυμπιακό να κάνει break στο ΟΑΚΑ το βράδυ της Παρασκευής (6/6). Είδε τον αιώνιο αντίπαλό του να πετυχαίνει 99 πόντους, σε ένα χαοτικό, εξουθενωτικό -πνευματικά- ματς που είχε διάρκεια 2 ώρες και 20 λεπτά.

Είδε την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα να κλείνει το αγωνιστικό σαραντάλεπτο με 24 ασίστ και μόλις 5 λάθη, τα οποία έμοιαζαν σαν να μην έγιναν ποτέ, αφού οι πράσινοι δεν πήραν ούτε μισό πόντο από αυτά.

Είδε την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα να κλείνει το παιχνίδι με 7 περισσότερα κλεψίματα. Με 7 περισσότερους πόντους δεύτερης ευκαιρίας. Με 5 περισσότερους πόντους στον αιφνιδιασμό.

Η μπίλια που δεν έκατσε

Η έκβαση της αναμέτρησης κρίθηκε εν πολλοίς στην τρίτη περίοδο. Εκεί, όπου ο Εργκίν Αταμάν πήρε ένα -αναγκαστικό- ρίσκο, το οποίο δεν του βγήκε. Εκεί, όπου ο τεχνικός των πρασίνων αναγκάστηκε να ξεκινήσει τον Κώστα Σλούκα, αντί του φορτωμένου με τρία φάουλ Τζέριαν Γκραντ. Ελπίζοντας πως το ματς θα συνεχίσει να είναι κλειστό και θεωρώντας πως ο Αμερικανός γκαρντ θα χρειαστεί περισσότερο στην τελική ευθεία.

Ωστόσο, η μπίλια έκατσε στο κόκκινο και όχι στο μαύρο, όπου είχε ποντάρει ο Αταμάν. Κι αυτό γιατί ο Ολυμπιακός σημείωσε 8 τρίποντα σε 12 πρόσπαθειες, για να βάλει συνολικά 34 πόντους. Ο Γκραντ είναι αυτός που δένει πάντα την άμυνα του Παναθηναϊκού -ειδικά από τη στιγμή που το τελευταίο διάστημα ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ δείχνει εξαντλημένος από το βάρος που έχει σηκώσει όλη τη σεζόν- κι όταν εκείνος δεν βρίσκεται στον αγωνιστικό χώρο, η κατάσταση ζορίζει.

Πέραν αυτού, το τριφύλλι δεν βρήκε τρόπο να εκμεταλλευτεί επιθετικά την απουσία του Μουστάφα Φαλ, ο οποίος αποχώρησε δυστυχώς με -μάλλον- σοβαρό πρόβλημα τραυματισμού μόλις στο 5ο λεπτό του Game 3, δεχόμενος μάλιστα καθολικό χειροκρότημα από τους οπαδούς των γηπεδούχων.

Ομέρ Γιούρτσεβεν και Γουένιεν Γκέιμπριελ έβαλαν μαζί μόλις 8 από τους 88 πόντους του Παναθηναϊκού. Κι αυτό από μόνο του συνιστά πρόβλημα. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς και τις μάχες που έχασαν αμυντικά στη ρακέτα, επιτρέποντας στον Νίκολα Μιλουτίνοβ να σκοράρει 17 πόντους, να μαζέψει 6 ριμπάουντ και να μοιράσει 3 ασίστ.

Αναζητείται το καθαρό μυαλό

Πλέον, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο και ετοιμάζεται να πάει στο ΣΕΦ (8/8, 21:00) για να παίξει τη ζωή του. Χρόνος δεν υπάρχει και μαγικά δεν γίνονται. Όμως αν οι πράσινοι θέλουν να έχουν τύχη, πρέπει να καθαρίσουν το μυαλό τους από κάθε περιττή ή εξωαγωνιστική σκέψη.

Δεν γίνεται να χαλάνε το μυαλό τους με το παραμικρό. Δεν γίνεται να κερδίσουν αν ο Κέντρικ Ναν κάνει 5 ή 6 λάθη, όπως στα Game 3 και Game 2 αντίστοιχα. Δεν γίνεται να κερδίσουν με hero ball και κακή ή ανύπαρκτη κυκλοφορία της μπάλας. Δεν γίνεται να κερδίσουν αν δεν κάνουν φάουλ για να κόψουν τον ρυθμό του Ολυμπιακού, όταν βάζει το ένα τρίποντο μετά το άλλο, όπως συνέβη στην τρίτη περίοδο του τρίτου τελικού.

Απαιτείται το μάξιμουμ της συγκέντρωσης. Χρειάζεται να βρεθούν περισσότεροι πρωταγωνιστές, περισσότεροι πόλοι στην επίθεση. Χρειάζεται αποφασιστικότητα και νεύρο. Τσαγανό μάλλον, γιατί από νεύρα άλλο τίποτα, εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου, από την ώρα που ξεκίνησε η σειρά των τελικών της Stoiximan GBL.

ΥΓ. Δεν συνηθίζω να βάζω υστερόγραφα στα κείμενά μου, όμως εδώ νομίζω πως ταιριάζει. Πολύ απλά, γιατί ελπίζω πως αυτό που είδαμε από τους Εβάν Φουρνιέ και Κέντρικ Ναν το βράδυ της Παρασκευής (6/6) ήταν μια κακή παρένθεση.

Δεν γίνεται αυτοί οι δύο παίκτες, τους οποίους παρακολουθεί και θαυμάζει όλη η Ευρώπη, να χάνουν έτσι τον έλεγχο. Να τρώγονται μεταξύ τους, να κάνουν χειρονομίες στην κερκίδα, να κουνάνε το δάχτυλο στους διαιτητές. Πρέπει να καταλάβουν ότι αποτελούν πρότυπα για μικρά παιδιά και πως οι πράξεις τους έχουν τεράστιο αντίκτυπο. Οφείλουν, αν μη τι άλλο, να κρατούν τους εαυτούς τους σε υψηλότερα στάνταρ.