Ούτε η Νικολούλη
Ο Κώστας Καίσαρης αξιολογεί τη δέσμευση του Ανδρέα Βγενόπουλου ότι θα βάλει το 10% της Πράσινης Συμμαχίας στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του Παναθηναϊκού. Και αναρωτιέται: πόσο είναι το 10% του μηδενός;
Στην ΑΕΚ τουλάχιστον βρέθηκε αυτός ο άγνωστος δανειστής και τσοντάρησε τέσσερα κατοστάρικα χιλιάδες γιούρο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Καπάκι ήρθανε και κάτι ψιλά, αυτά τα πέντε χιλιάρικα από τον μετανάστη στη Γερμανία. Κι είχανε προηγηθεί αυτές οι 30.000 από την αποζημίωση του νεαρού ΑΕΚτζή.
Κι όχι βέβαια ότι λύνεται το πρόβλημα. Μάζευε, όμως κι ας είναι και ρόγες. Όταν ο άλλος δεν μπορεί να αναπνεύσει κι είναι έτοιμος να σκάσει και μια ανάσα του δίνει ζωή. Έτσι και στην ΑΕΚ. Έστω και με τα ψέμματα, θα τη βγάλουμε μέχρι τους επόμενους δύο μήνες, που τελειώνει η σεζόν. Κι από εκεί και πέρα έχει ο Θεός. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις. Όπως η Παναγία έκανε το θαύμα της όπως είπε ο Αναστασιάδης, με το αυτογκόλ του Μονιάκη στο ΟΦΗ-Πλατανιάς έτσι κι ο Θεός μπορεί να κάνει κανένα θαύμα με τον Βιντιάδη και να σώσει την ΑΕΚ.
Τα έχουμε πει αυτά: η ελπίδα πεθαίνει προτελευταία. Τελευταίος θα πεθάνει ο Μητσοτάκης. Κι όταν πεθάνει μάλιστα κανένας δεν θα το πιστεύει. Όλοι θα νομίζουνε ότι πρόκειται για φάρσα. Ξεφύγαμε, όμως. Λέγαμε ότι στην ΑΕΚ με τα ζόρια, με τα ψέμματα κάτι κάνουνε. Στον Παναθηναϊκό είναι σε ακόμα χειρότερη κατάσταση. Στην ΑΕΚ υπάρχει μια κάποια συσπείρωση. Χαλάζι έριχνε στο ματς με τον ΠΑΟΚ κι είχε πάει στο γήπεδο είκοσι χιλιάδες κόσμος.
Στον Παναθηναϊκό με τη Σκόντα μόλις και μετά βίας κόψανε ένα δίφραγκο χιλιάδες εισιτήρια. Κι επειδή αν χωθεί κανένας ποντικός στο ταμείο του Παναθηναϊκού θα πεθάνει από τον πείνα, αφού δεν θα βρει ούτε εικοσάευρω να μασουλήσει, ο Αλαφούζος άρχισε τις επαφές με τους μετόχους. Πρώτος και καλύτερος ο Ανδρέας Βγενόπουλος. Ο κορυφαίος των τέως πρασίνων Αμπράμποβιτς. Ο οποίος αφού εξέφρασε για μια ακόμα φορά τη δυσαρέσκεια του για τις εκκρεμότητες Βαρδινογιάννη, ΓΗΠΕΛ και σία επανέλαβε τη γνωστή δέσμευση του: “από όσα μαζέψει η συμμαχία για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, εγώ θα βάλω το 10%”.
Αυτό που βάζει ο οργανωμένος λαός είναι τα μπινελίκια
Ποια Συμμαχία όμως; Ζωή σε λόγου μας, που λέει ο Ζωρζ Πιλαλί και καλά σαράντα. Το παραμύθι έχει λάβει τέλος. Θα ξαναζητήσει δηλαδή λεφτά η Συμμαχία για την Αύξηση; Και πόσα θα μαζέψει; Τίποτα; Μηδέν. Πόσο είναι να είναι, λοιπόν, το 10% από το μηδέν, που δεσμεύτηκε ότι θα βάλει ο Βγενόπουλος. Ο λαός του Παναθηναϊκού δεν ασχολείται. Αυτό που βάζει ο οργανωμένος λαός είναι τα μπινελίκια. Ο “οβολός” που προσφέρει στην τιτάνια προσπάθεια του Αλαφούζου είναι συμβολικός. Η παρουσία του και μόνο και τα μπινελίκια σε Βαρδινογιάννη και Βύντρα. Και οι μαγκιές βέβαια. Καμιά 30άρια που μπουκάρανε στην Παιανία, στην προπόνηση και βάλανε χέρι στους ποδοσφαιριστές. Αφού σου λέει δεν ακούνε τον Αλαφούζο, που είναι πράος και ευγενής, θ ακούσουν εμάς που είμαστε τσαμπουκάδες. Νταήδες στον Παναθηναϊκός υπάρχουν.
Λεφτά, όμως, δεν πρόκειται να βρεθούνε. Ο Πολέμης είναι φορτωμένος, αλλά είναι και πολύ σφιχτός. Από τα νιάτα του. Ότι τώρα που μεγάλωσε. Μισό μπουκάλι ουίσκι έπαιρνε στα μπουζούκια και ζήταγε μετά να του κάνουνε κι έκπτωση. Όσα λεφτά, λοιπόν, βρήκε ο Σαμαράς όταν πήγε στο Κατάρ για επενδυτές, άλλα τόσα θα βρει κι ο Αλαφούζος για τον Παναθηναϊκό. Μόνο δανεικά θα βρει, κάτι που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη υποθήκευση των μελλοντικών εσόδων.
Να πηγαίνει στο γήπεδο να βλέπει ποιους;
Τα χειρότερα, λοιπόν, δεν έχουνε έρθει. Τα χειρότερα για τον Παναθηναϊκό είναι μπροστά. Έρχονται. Το να βγει Ευρώπη είναι μια κουβέντα. Κι άιντε και βγήκε. Πως θα πάρει την άδεια; Και ποιος θα πάρει διαρκείας για την επόμενη περίοδο; Να πηγαίνει στο γήπεδο να βλέπει ποιους; Τον Κάιπερ και τον Χοκίν; Ή τον Φιγκερόα που μέχρι τότε θα έχει γιάνει ο αστράγαλος του και θα έχει γίνει καλά; Αυτό το πράμα που υπάρχει σήμερα δεν είναι Παναθηναϊκός. Σε επίπεδο διοίκησης και σε επίπεδο έμψυχου υλικού και σε επίπεδο προπονητή. Ένα διαλυμένο μαγαζί είναι μέσα κι έξω από το γήπεδο.
Κρίση ακόμη μεγαλύτερη από τον Παναθηναϊκό αντιμετωπίζουν κι άλλες ομάδες. Σε πολύ χειρότερη κατάσταση είναι ο Άρης. Όπως ο ΟΦΗ κι ο Πανιώνιος. Γίνεται, όμως, μίνιμουμ διαχείριση. Στον Παναθηναϊκό όλα είναι στο κουτουρού κι ότι κάτσει. Κι αν αυτή τη σεζόν είναι η πλέον μαύρη στην ιστορία του, η επόμενη θα είναι κατάμαυρη. Χωρίς λεφτά, χωρίς γνώση, χωρίς σχέδιο με σαφώς πιο αδύναμη αγωνιστικά ομάδα και με ακόμη περισσότερο απογοητευμένο τον κόσμο. Φως στην άκρη του τούνελ, ούτε η Νικολούλη δεν μπορεί να δει.