Ούτε ένα αρνί δεν έχει αναστηθεί

Το να λένε κάθε μέρα ψέμματα οι πολιτικοί το καταλαβαίνεις. Η δουλειά τους είναι αυτή. ΤΟ; να λένε 360 μέρες το χρόνο αερολογίες κάπου το έχεις αποδεχθεί. Το έχεις συνηθίσει. Το κακό είναι ότι δεν κάνουνε ούτε μια μέρα ρεπό. Ούτε από αργίες παίρνουνε χαμπάρι, ούτε από εθνικές εορτές, ούτε από Πάσχα και Χριστούγεννα.

Πρέπει δηλαδή να σχολιάσουν ακόμα και την Ανάσταση; “Είναι μεγάλη μέρα σήμερα, μ’ ένα σημαντικό μήνυμα. Ο Ιησούς Χριστός κατέβηκε λοιδωρήθηκε, βασανίστηκε, σταυρώθηκε για να σώσει τον άνθρωπο. Για να σώσει όλους εμάς”. Μ’ αυτά τα πρωτότυπα λόγια μίλησε για το Πάσχα ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Σώνει και καλά όλοι τους να φάνε το μεροκάματο ακόμη κι από τους παπάδες. Όπως ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς: “Ας κρατήσει καθένας μέσα του στην καρδιά μια αναμμένη λαμπάδα που να συμβολίζει την προσδοκία για την Ανάσταση της πατρίδας μας και την αισιοδοξία για το μέλλον του ελληνικού λαού”.

Από που μπορεί, όμως, να προκύπτει αυτή η αισιοδοξία; Πως μπορεί να προκύψει η ανάσταση της πατρίδας; Με τις νέες μειώσεις στους μισθούς που ισχύουν από 1η Μαΐου; Με τα μπουγιουρντί της Εφορίας, που θα αρχίσουν να έρχονται το ένα μετά το άλλο; Ποια Ανάσταση; Για τον Χριστό είναι εύκολο το Πάσχα να σταυρώνεται και να ανασταίνεται. Το κάνει κάθε χρόνο, είναι προπονημένος. Η Ελλάδα πως να αναστηθεί;

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος πήγε στην εκκλησία και τη Μ. Πέμπτη. Κι έψαλε μάλιστα τα ιερά ευαγγέλια. Προφανώς θέλησε να καλύψει το κενό που έχει αφήσει στη Θεσσαλονίκη ο βαθιά θρησκευόμενος έκπτωτος Περιφερειάρχης, Παναγιώτης Ψωμιάδης.

Δεν θα μπορούσε βέβαια να αφήσει ασχολίαστη την Ανάσταση του Κυρίου, ο Πάνος Καμμένος: “Η μάχη του κακού με το καλό έληξε, με νικητή το καλό. Το φως νίκησε το σκοτάδι. Η ζωή νίκησε τον θάνατο”. Πράγματι στις ιερές γραφές έτσι είναι. Πάντα το καλό κερδίζει το κακό. Πάντα της σταύρωσης ακολουθεί η ανάσταση. Δεν συμβαίνει, όμως,το ίδιο στην κανονική ζωή. Στην κανονική ζωή συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Στην κανονική ζωή κερδίζουν οι Σαμαράδες και οι Βενιζέλοι. Στην κανονική ζωή δεν κερδίζουν οι καλοί. Στην κανονική ζωή κερδίζουν οι Παπανδρέου και οι Καραμανλήδες. Κι όταν τους τελειώσουν οι εφεδρείες από το πολιτικό προσωπικό, εμφανίζουν κάποιον Παπαδήμο. Όπως οι ταχυδακτυλουργοί τους λαγούς από τα καπέλα. Στην κανονική ζωή εφτάψυχοι είναι οι πολιτικοί. Οι Σαμαράδες, οι Βενιζέλοι και οι Κουβέληδες. Αυτοί είναι που δεν ξεψυχάνε με τίποτα. Αυτοί είναι που ζουν και βασιλεύουν στους αιώνες των αιώνων. Αυτοί που περνάνε ζωή χαρισάμενη. Κι αυτοί που πεθαίνουν κάθε μέρα είναι οι κοινή θνητοί.

Στην κανονική ζωή κανείς δεν έχει δει κάποιον που έχει πεθάνει να ανασταίνεται. Στην κανονική ζωή δεν υπάρχει άνωθεν σωτηρία. Δεν υπάρχουν ανώτερες δυνάμεις ή από μηχανής Θεοί. Στην κανονική ζωή καθείς κρατάει τη ζωή του στα χέρια του. Κι αποφασίζει για αυτήν. Με τις επιλογές του και τη στάση ζωής του. Όποιος κάνει το σταυρό του και περιμένει να τον σώσουνε χθες οι Παπανδρέου, σήμερα οι Σαμαράδες κι αύριο κάποιοι άλλοι, έχει ψωνίσει από σβέρκο. Κι είναι άξιος της τύχης του. Κι ούτε θέλει και λύπηση. Όποιος περιμένει να τον σώσου οι ευχές των πολιτικών καλά να πάθει. Άλλωστε κάθε Πάσχα ο καλός Χριστούλης είναι που ανασταίνεται. Από τα αρνιά που τα σφάζουνε και τα ψήνουνε στη σύβα, ούτε ένα δεν έχει αναστηθεί.