Ουδείς προφήτης στον τόπο αυτού

Είδα τις προάλλες κάτι τρέιλερ από τη συνέντευξη της Γιάννας Αγγελοπούλου στον Αντώνη Σρόιτερ. Έστω και στα πεταχτά όμως, έστω και για λίγα δευτερόλεπτα, η εικόνα μίλαγε από μόνη της: Για το θαύμα της επιστήμης. Για την ήττα της φύσης. Τα κόκαλα της Ασλάν, της πρώτης γεροντολόγου στον πλανήτη, θα τρίζουν εκεί στον τάφο στη Ρουμανία, που βρίσκονται. Αντί να προστεθούν δέκα χρόνια στην ηλικία της Γιάννας από το 2004, όταν έκανε στους Έλληνες το θείο δώρο των Ολυμπιακών Αγώνων, έχουν αφαιρεθεί. Αντί να είναι δέκα χρόνια μεγαλύτερη, εμφανίστηκε δέκα χρόνια νεότερη. Όπως το πάει δηλαδή, το 2023 θα δείχνει τριάντα χρονών μέχρι να μηδενίσει εντελώς το κοντέρ και να ξαναρχίσει από την αρχή.

Αυτό είναι το ένα θέμα, κάθε φορά που βγαίνει στο γυαλί. Το δεύτερο είναι αντικείμενο άλλης επιστήμης. Και υπάρχουν μάλιστα και άλλες περιπτώσεις που συναντάται. Η εμμονή δηλαδή σε κάποιες καταστάσεις ή σε κάποια πρόσωπα.

Ο Κώστας Πρέκας φερ’ ειπείν. Έχει μείνει στην επταετία 1967-74 όταν πρωταγωνιστούσε σε ταινίες του Τζέιμς Πάρις. Κάθε φορά εκεί την πάει την κουβέντα: ”Τι ωραία που περνάγαμε εκείνα τα χρόνια, όταν ίσχυσε το τρίπτυχο πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια”. Ο Νίκος Αλέφαντος, με λαμπρή προπονητική καριέρα, έχει μείνει στον Δούρο. Όλο γι’ αυτόν μιλάει. Για τον άνθρωπο που του στέρησε, σε αυτό το καταραμένο ματς της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, το πρωτάθλημα. Η Ελένη Λουκά έχει εμμονή με τη θρησκεία και τον Ιησού Χριστό. Έχει αφιερώσει τη ζωή της, στο να υπηρετεί τον θείο. Είναι η πρώτη Χριστιανή ακτιβίστρια.

Έτσι λοιπόν και η Γιάννα Αγγελοπούλου: Η βελόνα έχει κολλήσει στο 2004. Ο χρόνος έχει σταματήσει σ’ εκείνο το καλοκαίρι. Κάθε βράδυ που πέφτει να κοιμηθεί, νομίζει ότι την επομένη είναι η τελετή έναρξης. Και την πιάνει το ίδιο άγχος. Αν όλα είναι στην εντέλεια και τι φόρεμα θα φορέσει για να την κοιτάνε όλοι και να την ζηλεύουν. Το άλλο βράδυ νομίζει ότι η επόμενη μέρα είναι η τελετή λήξης. Πάλι το ίδιο άγχος για το αν θα πάνε όλα καλά. Πάλι το ίδιο άγχος για το ποιο φόρεμα θα διαλέξει: Του Γκοτιέ ή του Αρμάνι; Η’ μήπως κάτι πρωτοποριακό των Ντόλτσε-Καμπάνα;

Το πρωί βέβαια προσαρμόζεται στην σκληρή και επώδυνη πραγματικότητα. Ότι η Ελλάδα και οι Έλληνες έχουν αγνοήσει αυτή την τεράστια προσφορά της. Γι’ αυτό κάθισε και έγραψε αυτό το υπέροχο βιβλίο. Για να μάθει ο ελληνικός λαός την αλήθεια. Για να μάθουν οι Έλληνες πόσο άχρηστοι και πόσο γαϊδούρια είναι οι Έλληνες πολιτικοί. Απαξάπαντες. Μηδενός εξαιρουμένου. Και ταυτόχρονα πόσο άξια και ικανή είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου. Και αφού εδώ και δέκα χρόνια δεν βγαίνει κανείς να το πει αυτό, το λέει η ίδια. Και γραπτά στο βιβλίο της και προφορικά στα κανάλια. Και αφού τελείωσε η διεθνής περιοδεία της σε BBC, CNN κτλ, άρχισε η περατσάδα στην εγχώρια τηλεόραση.

Ταυτόχρονα, πληθαίνουν τα αυθόρμητα και ανιδιοτελή δημοσιεύματα στο διαδίκτυο: ”Κάνει κόμμα η Γιάννα και σαρώνει το σάπιο πολιτικό κατεστημένο”. Μετά την κατάρρευση των συστηματικών κομμάτων, το δίλημμα στις επόμενες εκλογές θα είναι Γιάννα ή Χρυσή Αυγή. Ποιοι είναι σου λέει αυτοί οι Παπανδρέου και Σαμαράδες που παριστάνουν τους Πρωθυπουργούς; Είναι καλύτεροι από μένα; Ποιος ήταν αυτός ο Παπαδήμος που τον έφεραν από την Αμερική για να σώσει δήθεν τη χώρα; Και γιατί αυτός και όχι εγώ;

Αυτό είναι που της τη δίνει της κυρίας Γιάννας. Ότι είναι στο περιθώριο. Ότι ουδείς ασχολείται μαζί της. Ότι οι Έλληνες είναι αχάριστοι. Ότι δεν έκαναν μια ούτε μια συγκέντρωση έξω από τη βίλα της στην Μύκονο να βροντοφωνάξουν: ”Γιάννα, έλα στο λαό σου”. Γιάννα γύρνα πίσω. Ξέρεις τι είναι να νιώθεις τόσο σημαντικός και πολύτιμος για την πατρίδα σου και αυτό να μην το βλέπεις και να μην το αναγνωρίζει κανένας άλλος; Τι να κάνει δηλαδή η κυρία Γιάννα; Να το ρίξει στην φιλανθρωπία; Αυτά είναι για τις γριές. Για να σκοτώνουν την ώρα τους. Η Γιάννα όπως είπαμε είναι νεοτάτη. Και μπορεί να προσφέρει στην πρώτη γραμμή της μάχης. Όχι στα μετόπισθεν.

Γι’ αυτό περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι. Όχι από ματαιοδοξία. Ούτε από ψώνιο ή ιδιοτέλεια. Δεν έχει καμία ανάγκη η Γιάννα. Την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, ξαναλέμε, θέλει να βοηθήσει. Όπως ο Ιησούς πήρε την ράβδο και άρχισε να κηρύττει το λόγο του Θεού, έτσι και η Γιάννα με το βιβλίο στο χέρι κηρύττει τον λόγο της αλήθειας. Με το ”my greek drama” στον τίτλο μας τα λέει όλα. Και σε ό,τι έχει να κάνει με το δράμα της Ελλάδας, αλλά και με το δικό της δράμα που κανείς δεν ασχολείται μαζί της και κανείς δεν της δίνει σημασία. Ας είναι. Όπως έχει πει άλλωστε και ο στενός της φίλος, Ηλίας Ψινάκης: ”Ουδείς προφήτης στον τόπον αυτού”.