Όποιος πέφτει, ξαναπέφτει

Σε ό,τι έχει να κάνει με την ΑΕΚ είμαι της άποψης, ότι μια μεγάλη ομάδα, όσο χαμηλά κι αν πέσει, είναι δεδομένο ότι θα σηκωθεί. Από τη στιγμή που έχει ιστορία, έχει κόσμο, έχει βαριά φανέλλα, δεν πρόκειται να χαθεί.

Πάνω σ’ αυτή τη θεωρία, έχει θεμελιωθεί και η παρατήρηση, ότι μια ομάδα, που πήρε τίτλο κάποια στιγμή θα ξαναπάρει. Και δεν λέμε βέβαια για τις μεγάλες ομάδες, σε κάθε χώρα, που έτσι η αλλιώς μονοπωλούν τους τίτλους.

Σαφώς και κάποια στιγμή στην Ελλάδα, θα ξαναπάρει τίτλο ο Παναθηναϊκός. Ο Πανιώνιος που πήρε μια φορά το Κύπελλο, το 1979 το ξαναπήρε και το 1998. Η Λάρισα πήρε Κύπελλο το 1985, πήρε πρωτάθλημα το 1988. Έπεσε μέχρι τη Γ΄Εθνική , επέστρεψε και ξαναπήρε Κύπελλο το 2007, κόντρα στον Παναθηναϊκό

Ακόμα και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Πόρτο. Είχε πάρει Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1987. Κερδίζοντας την Μπάγερν με 2-1. Το ξαναπήρε στο Γκέζελκίρχεν, κόντρα στην Μονακό. Το 2003 είχε πάρει το Κυπελλούχων, το 2011 το Γιουρόπα Λιγκ, κόντρα στην Μπράγκα.

Η Βαλένθια. Είχε πάρει το πρώτο Ευρωπαϊκό το 1963. Το ξαναπήρε το 2004. Θα μου πείτε τώρα, θα ξαναπάρει ποτέ ευρωπαϊκό τρόπαιο, η Στεάουα; Η’, ο Ερυθρός Αστέρας; Ίσως στο τάβλι. Σε γενικές γραμμές όμως η ποδοσφαιρική ιστορία διδάσκει, ότι αν μια ομάδα έστω και μικρή κατακτήσει τίτλο, αυτό περνάει στο DNA της.Ατσαλώνεται το μέταλλο της. Μπορεί να μην καθιερώνεται στο κλαμπ των μεγάλων, με μια επιτυχία, αλλά βάζει υποθήκη για επανάληψη.

Για ρεπετισιόν. Αφού το έκανε δηλαδή για πρώτη φορά μπορεί κάποια στιγμή να το ξανακάνει για δεύτερη. Και μιας και η κουβέντα ξεκίνησε με την ΑΕΚ, η λογική αυτή ισχύει και για το “καλό” αλλά και για το “κακό”. Συνηθισμένες είναι οι ομάδες π.χ σαν τον Πανσερραϊκό, να πέφτουνε να ανεβαίνουνε και να ξαναπέφτουνε.

Ακόμα και οι μεγάλες ομάδες για τα ελληνικά δεδομένα, έτσι και πέσουνε για πρώτη φορά, κάποια στιγμή ξαναπέφτουνε και δεύτερη. Δεν λέμε για τον Εθνικό ή τον Ιωνικό που πέσανε και εξαφανιστήκανε. Λέμε για τον Ηρακλή. Που έπεσε για πρώτη φορά το 1980 για δωροδοκία.

Είναι να μην αρχίσει …

Κι ύστερα από τριάντα χρόνια, το 2011 έπεσε για την ενημερότητα. Ο Άρης. Έπεσε για πρώτη φορά το 1997. Ύστερα από δέκα χρόνια, το 2006 ξαναέπεσε. Ο Πανιώνιος. Έπεσε το 1993, κι ύστερα από τρία χρόνια το 1996 ξαναέπεσε. Η Λάρισα. Έπεσε για πρώτη φορά το 1996. Το 2011 έπεσε για δεύτερη φορά.

Η ποδοσφαιρική ιστορία λέει λοιπόν ότι ακόμα και η μεγάλη ομάδα όταν πέσει στην Βήτα Εθνική, κάποια στιγμή θα ξαναπέσει. Πολύ νωρίς. άλλα είναι ίναι αυτά που προέχουν αυτή τη στιγμή. Το τι θα γίνει σήμερα δηλαδή, ποια λύτση θα προκύψει και όχι το τι θα γίνει σε πέντε0 δέκα χρόνια. Όταν όμως μια ομάδα, όσο μεγάλη κι αν είναι αυτή, φάει μια γερή μπούφλα, όπως αυτή στη περίπτωση της ΑΕΚ με τον υποβιβασμό, κάποια στιγμή, ξανατρώει και δεύτερη. Κάτι σαν υποτροπή δηλαδή, λες και αποκτά το νόου-χάου υποβιβασμού και βρίσκει τον τρόπο να τον ξανακάνει.