Ολυμπιακός: Χολέρα έχει ο Μπαρτζώκας;

Kαλά τα έχει καταφέρει ο μπαγάσας ο Γιώργος Μπαρτζώκας.

Καλά τα έχει καταφέρει κάποιος που εκκίνησε την καριέρα του στους πάγκους ως τρίτος ή ακόμη και τέταρτος τη τάξει ασίσταντ κόουτς (του Παναγιώτη Γιαννάκη στο Μαρούσι) και παράλληλα ως διευθυντής του τότε νεότευκτου γηπέδου του Αγίου Θωμά και έπειτα από 23 χρόνια βλέπει την αφεντομουτσουνάρα του πρώτο (ευρωπαϊκό) τραπέζι πίστα!

Καλά τα έχει καταφέρει κάποιος που από ένας ταλαντούχος, πλην άτυχος παλαίμαχος μπασκετμπολίστας ο οποίος δεν αξιώθηκε να παίξει ποτέ στην Α’ Εθνική έφτασε να σουλατσάρει στα ανώτατα κλιμάκια και στα υπερώα της διεθνούς προπονητικής επετηρίδας.

Ο Μπαρτζώκας, ο Πεδουλάκης και η ερώτηση του Κόκκαλη

Καλά τα έχει καταφέρει κάποιος που πριν από 14 χρόνια, όταν ανέλαβε τους Πειραιώτες για πρώτη φορά-και συνάμα ο Παναθηναϊκός έδινε το χρίσμα στον Αργύρη Πεδουλάκη, έγραφα και για τους δυο αυτό που είχε πει ο Σωκράτης Κόκκαλης, στις 25 Μαΐου του 2009, ανακοινώνοντας εν μέσω πολλών επιφυλάξεων και αμφισβητήσεων (οι οποίες εντέλει επιβεβαιώθηκαν σε χρόνο dt) την πρόσληψη του Τιμούρ Κετσπάγια στην τεχνική ηγεσία του (ποδοσφαιρικού) Ολυμπιακού, στη θέση του Ερνέστο Βαλβέρδε…

“Χολέρα έχουν ο Μπαρτζώκας και ο Πεδουλάκης;”

Η συγνώμη στον Ομπράντοβιτς και η ατάκα του Γιαννακόπουλου

Από τότε πέρασαν 14 χρόνια και αυτό το gap συνδέει κιόλας τον Μπαρτζώκα και τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς που ανυπομονούν να βρεθούν αντιμέτωποι σε έναν στίβο μάχης στον οποίο δεν έχουν ανταμώσει ποτέ.

Σε ντέρμπι αιωνίων, διάβολε!

Βεβαίως έχουν αναμετρηθεί στο ελληνικό Πρωτάθλημα, όταν ο νυν προπονητής του Ολυμπιακού καθόταν στον πάγκο της Ολύμπιας Λάρισας και του Πανιωνίου, όμως έτερον εκάτερον.

Είναι άλλο πράγμα να ζητάς συγνώμη από τον Ζοτς στη συνέντευξη Τύπου έπειτα από ένα ματς των playoffs ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και στην Ολύμπια επειδή “δεν σού προσφέραμε την ευκαιρία μιας καλής προπόνησης” (!) και άλλο να τον κοιτάς πλέον στα μάτια από άλλο μετερίζι και από άλλη θέση ισχύος…

Είναι επίσης άλλο πράγμα να σε έχει αποκαλέσει (σε ένα βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο) ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος που δεν δίνει ούτε του αγγέλου του νερό και σε έχει βάλει στο μάτι, “τεράστιο προπονητή”!

“Τεράστιος” το λέει τέσσερις φορές και μάλιστα αποκαλύπτει κιόλας ότι κάποια στιγμή μίλησε, λέει, μαζί του για το ενδεχόμενο να αναλάβει τα ηνία του Παναθηναϊκού!

Το συμβόλαιο της μιάς ημέρας

Και βεβαίως είναι άλλο πράγμα να μοστράρεις πλέον 14 τίτλους και να έχεις βγάλει ρίζες στον πάγκο μιας ομάδας πρώτης γραμμής στην οποία ζεις και πεθαίνεις κάθε βράδυ για το ρημάδι το αποτέλεσμα και δεν έχεις δικαίωμα να κάνεις την παραμικρή έκπτωση.

Στις 27 του περασμένου Δεκεμβρίου, όταν ο Μπαρτζώκας προσπέρασε τον Γιάννη Ιωαννίδη μού είχε πει πως “δεν είμαι αριθμολάγνος” και επειδή δεν του αρέσει και μάλιστα αποφεύγει συστηματικώς και επιμελώς να προσωποποιεί τα επιτεύγματα, παρέπεμψε την αξιολόγηση τους στις καλένδες, όταν θα αποφασίσει να βγει στη σύνταξη και να κάνει τον τελικό λογαριασμό και τον απολογισμό του.

Δεδομένου ότι χθες υπέγραψε την ανανέωση του συμβολαίου του για άλλα τρία χρόνια, αυτή η συνταξιοδότηση θα αργήσει, ωστόσο το σκεπτικό του παραμένει ίδιο κι απαράλλαχτο…

“Σε αυτή τη δουλειά είσαι καταδικασμένος να ζεις την κάθε μέρα ξεχωριστά, να μην ξεφεύγεις από τη ρότα σου και να μην προτεραιοποιείς πράγματα που δεν είναι επείγοντα και αφορούν εσένα…”

Αυτό ακριβώς συμβαίνει, όπως λέει άλλωστε και ο Ρικ Πιτίνο “ζεις για το συμβόλαιο της μιας ημέρας“.

Η υποδοχή του Ντέταρι και ο Ιβκοβιτς

Ανεξαρτήτως των κόκκινων καταβολών του, της εξ απαλών ονύχων αγάπης του για τον Ολυμπιακό (συμπεριλαμβανομένης και της παρουσίας του στην περιβόητη υποδοχή του Λάγιος Ντέταρι), ασφαλώς ο Μπαρτζώκας δεν είχε διανοηθεί αυτό που συνέβη τον Ιούνιο του 2012…

“Μού τηλεφώνησε ο Γιώργος Σκινδήλιας και μού πρότεινε να διαδεχθώ τον Ντούσαν Ιβκοβιτς που είχε οδηγήσει τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας έπειτα από 15 χρόνια. Στη συνέχεια συναντήθηκα με τους προέδρους και όλα πήραν τον δρόμο τους”.

Αυτή η προαγωγή όντως δεν περνούσε καν από το μυαλό του. “Ούτε κατά διάνοια, κανείς δεν μπορεί να μαντέψει και να προδιαγράψει το μέλλον. Σού το είπα και προηγουμένως;, ο προπονητής είναι υποχρεωμένος να ζει την κάθε ημέρα, τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Κανείς δεν αρχίζει ένα ταξίδι βλέποντας τον τερματισμό“.

Δεν περνούσε από το μυαλό του ούτε η επιστροφή στον Ολυμπιακό στις 10 Ιανουαρίου του 2020, όταν διαδέχθηκε τον Κεστούτις Κεμζούρα…

“Εννοείται. Με τίποτε δεν φανταζόμουν ότι θα ξαναγύριζα μετά τα όσα συνέβησαν τον Οκτώβριο του 2014…”

“Με έχουν σημαδέψει οι λύπες”

Ο Μπαρτζώκας είναι εκών άκων ένας εκλεκτικός τύπος, υπό την έννοια ότι στο επίπεδο που έχει φτάσει, δεν διαθέτει την πολυτέλεια να διαλέγει στιγμές: δεν τις τσουβαλιάζει βεβαίως όλες, αλλά ομολογεί κάτι που ακούγεται σοκαριστικό και αποδεικνύει πόσο στ’ αλήθεια κτηνώδες είναι το προπονητιλίκι…

“Υπάρχουν αγώνες που τους χάρηκα και τους απόλαυσα και άλλοι που εξελίχθηκαν σε σκληρές εμπειρίες, άλλωστε αυτή είναι η ζωή ενός προπονητή και του κάθε ανθρώπου. Δεν είμαι μαζοχιστής και ενοχικός, αλλά περισσότερο από τις χαρές, με έχουν σημαδέψει οι λύπες, όπως για παράδειγμα η διακοπή του τρίτου τελικού με τον Παναθηναϊκό το 2013 και-για να πάω σε μια άλλη πίστα, εκτός του Πρωταθλήματος, η αλλόκοτη κατάσταση στην οποία βρέθηκε όλη η ομάδα όταν στον τελικό του Κυπέλλου “έφαγε” την κροτίδα ο Χάινς“.

Ο καθωσπρεπισμός και η ΕΣΚΑ

Συν τοις άλλοις ξέρει ότι ελέω της θέσης στην οποία βρίσκεται, δεν μπορεί να ξεφύγει ή να κρυφτεί…

“Εκτίθεμαι διαρκώς στη δημοσιότητα και δεν είμαι κιόλας ένας comme il faut τύπος. Ιδανικά θα ήθελα να μη βρίσκομαι στο προσκήνιο και στο επίκεντρο, ειλικρινά δεν μού αρέσει και δεν με ενθουσιάζει η διαρκής ένταση. Τουναντίον με απωθεί, αλλά δεν μπορώ κιόλας να το αποφύγω“.

Ποιο είναι τελικά το δόγμα Μπαρτζώκα και ποιες επιρροές έχει δεχθεί στο πέρασμα των χρόνων;

“Ο καθένας κτίζει μια φιλοσοφία με βάση τις αρχές που έχει στο μυαλό του., αλλά κλέβοντας ή αντιγράφοντας κιόλας πράγματα από άλλους προπονητές. Όταν χάνω ένα ματς, αναρωτιέμαι γιατί με νίκησε ο αντίπαλος και προσπαθώ να διορθώσω αυτό που δεν έκανα σωστά. Η γκάμα είναι μεγάλη και εκτείνεται από τις χαμηλές κατηγορίες της Ελλάδας μέχρι το ΝΒΑ. Έχω αντιγράψει πράγματα από θρύλους του παγκόσμιου μπάσκετ, αλλά ακόμη και από άσημους προπονητές της ΕΣΚΑ, άλλωστε νομίζω ότι πλέον τίποτε δεν προκύπτει από παρθενογένεση“.

Το “Bartzokas Ball” και το αναγνωρίσιμο στιλ

Τα τελευταία χρόνια γίνεται μπόλικη κουβέντα για το περιβόητο “Bartzokas Ball”, που έχει μεγάλη πέραση και μάλιστα αρκετοί προσπαθούν να το αντιγράψουν και πάντως το μνημονεύουν συχνά, ωστόσο ο ίδιος αποστρέφεται αυτή την ετικέτα…

“Να σου πω τι μού αρέσει στα ομαδικά σπορ; Το γεγονός ότι μπορείς –και αυτό αποτελεί μια πρόκληση-να πετύχεις τον συγκερασμό του ατομικού ταλέντου ενός παίκτη με την ομαδική λειτουργία. Μού αρέσουν οι ταλαντούχοι παίκτες, αλλά περισσότερο είμαι υπέρμαχος του ομαδικού και του ολοκληρωτικού παιχνιδιού. Βεβαίως αυτό που σου αρέσει και σε γοητεύει πρέπει να αποβαίνει αποτελεσματικό και νικηφόρο, αλλιώς δεν έχει νόημα. Ο προπονητής επιβάλλει μια διεργασία που άλλοι τη δέχονται αγόγγυστα κι άλλοι αντιδρούν με αποτέλεσμα να προκαλούνται ρήξεις“.

Στον επίλογο αυτής της συνέντευξης μας, τον είχα ρωτήσει ποια ταμπέλα θα έβαζες στον Ολυμπιακό και στο στιλ που έχει παγιώσει στη λειτουργία τη και ιδού η απάντηση του…

“Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα και τους τίτλους, ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που -αν μη τι άλλο- παίζει ένα αναγνωρίσιμο μπάσκετ. Είναι μια ομάδα με διακριτούς ρόλους και με μια συγκεκριμένη ταυτότητα που με εκφράζει“.

Από αυτή την κουβέντα πέρασαν ακριβώς έξι μήνες και όσα συνέβησαν σε αυτό το χρονικό διάστημα (με την κατάκτηση των τίτλων της Ευρωλίγκας και του Πρωταθλήματος) στοιχειοθετούν έτι περαιτέρω το κόκκινο αφήγημα…

Το τηλεφώνημα του Μαλάκου

Συνάμα έχουν περάσει κιόλας χρόνια από τότε που πάλι χωρίς να το διανοείται και εντελώς στο ξεκούδουνο, ο Μπαρτζώκας ρίχτηκε στην κολυμπήθρα και βαφτίστηκε (πρώτος) προπονητής…

Ήταν τέτοιες μέρες του 2006, όταν ο λεγάμενος είδε στην οθόνη του κινητού τηλεφώνου του να σχηματίζεται ο αριθμός του κολλητού παιδικού φίλου του, Γιώργου Μαλάκου…

Ο πρόεδρος της Ολύμπιας Λάρισας δεν είχε ώρα για χάσιμο, άφησε τις περικοκλάδες στην άκρη και μπήκε κατ’ ευθείαν στο ψητό…

“Έλα να αναλάβεις την ομάδα” του είπε φόρα παρτίδα…

“Για δεύτερος, εννοείς. Βοηθός του Αλεξανδρή ε;” απάντησε ο Μπαρτζώκας, αλλά ο Μαλάκος τον αποπήρε…

“Τι δεύτερος ρε; Πρώτος προπονητής“!

Οι αυτουργοί του εγκλήματος

Εκείνη τη στιγμή διαπραττόταν ένα… έγκλημα και στα 20 χρόνια που πέρασαν από τότε αποδείχθηκε ότι ο ηθικός αυτουργός του, εκείνος δηλαδή που συνέλαβε το σχέδιο και το υλοποίησε, δεν έκανε λάθος…
Ο δε φυσικός αυτουργός συνεχίζει να… εγκληματεί και να δικαιώνει τον άνθρωπο που τον εμπιστεύθηκε ξαφνικά, απροσδόκητα και out of the blue!

Ενώ, λοιπόν ο νυν προπονητής του Ολυμπιακού είχε προαχθεί σε δεύτερο ασίσταντ κόουτς του Παναγιώτη Γιαννάκη στο Μαρούσι, στον πάγκο της Ολύμπιας βρισκόταν επί δυο σεζόν (2004-06) ο Βαγγέλης Αλεξανδρής…

Ο Αλεξανδρής και “κάτι πιο φρέσκο”

“Δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα με τον Βαγγέλη που έχει γράψει ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ και στη Λάρισα και είμαστε φίλοι. Ισα ίσα μαζί του ζήσαμε μεγάλες στιγμές, νικώντας τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, αλλά εκείνη τη στιγμή κρίναμε ότι χρειαζόταν μια αλλαγή, κάτι διαφορετικό, πιο φρέσκο” εξηγεί ο Μαλάκος που δεν άργησε καθόλου να επιλέξει τον διάδοχο του “Τίγρη”…

Τότε ο Μπαρτζώκας δεν υπήρχε καν στη λίστα των εν δυνάμει προπονητών σε επίπεδο Α1.

Ο παλαίμαχος φόργουορντ του Αμαρουσίου είχε καθίσει στον πάγκο της Πεύκης, της Νέας Κηφισιάς και των Βριλλησίων, εν συνεχεία διετέλεσε διευθυντής του γυμναστηρίου του Αγίου Θωμά, όπου έδρευε το Μαρούσι και συνάμα εντάχθηκε στο επιτελείο του “Δράκου”…

Έως εκεί και μη παρέκει!

Οδός Αυτοκράτορος Ηρακλείου, αριθμός 17

Εδώ χρειάζεται να ανοίξω μια παρένθεση διότι η σχέση του Μπαρτζώκα με τον Μαλάκο είναι στ’ αλήθεια πολύ ιδιαίτερη, πολύ στενή και πολύ αγαπησιάρικη εξ απαλών ονύχων…

Ο Γιώργος και ο Απόστολος Μαλάκος μεγάλωσαν στο Μαρούσι και για την ακρίβεια στον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας που βρίσκεται στο Νο 17 της οδού Αυτοκράτορος Ηρακλείου;

Γιατί αραδιάζω τόσες λεπτομέρειες; Απλούστατα διότι στον δεύτερο όροφο της ίδιας πολυκατοικίας μεγάλωνε εκείνη την εποχή ο κατά έναν χρόνο μεγαλύτερος, Γιώργος Μπαρτζώκας!

“Μαζί από το πρωί ως το βράδυ”

“Ήμασταν συνεχώς μαζί, αυτοκόλλητοι” τονίζει ο Μαλάκος. “Μαζί στο σχολείο, μαζί στα παιχνίδια μέσα κι έξω στο σπίτι, μαζί στις βόλτες, μαζί στις γυμναστικές επιδείξεις, από τις οποίες έχω κιόλας μερικές αναμνηστικές φωτογραφίες, μαζί στις ακαδημίες του Αμαρουσίου, μαζί ακόμη και στο θρανίο. Ο Γιώργος ήταν έναν χρόνο μεγαλύτερος από εμένα, αλλά καθόμασταν μαζί στις ώρες της κοινής διδασκαλίας. Έκαναν παρέα και οι γονείς μας, οπότε δέσαμε για τα καλά και δημιουργήσαμε μια μεγάλη φιλία και μια σχέση ζωής“.

Όταν ο Μπαρτζώκας αγωνιζόταν (δένοντας πάντα τα λαβωμένα και εγχειρισμένα πόδια του) στο Μαρούσι, ο Μαλάκος σπούδαζε στο Πολυτεχνείο και οι πιτσιρικάδες συνέχισαν να είναι κολλητοί ως έφηβοι, ως ενήλικες και ως άνδρες.

Κουμπάρος στον γάμο του

Το αποτέλεσμα;

Όταν ο Μπαρτζώκας αποφάσισε να παντρευτεί την Αθηνά, ήξερε σε ποιον θα απευθυνθεί για να του ζητήσει να γίνει κουμπάρος τους!

Και όταν ο Μαλάκος αποφάσισε να αλλάξει το ύφος της Ολύμπιας, παρομοίως ήξερε σε ποιον θα απευθυνθεί για να του ζητήσει να γίνει ο προπονητής τους.

Ήρθαν κι έδεσαν όλα μαζί, μαθές!

Τι εκτίμησε τότε, σε ανύποπτο χρόνο, ο Μαλάκος στον εκκολαπτόμενο προπονητή Μπαρτζώκα;

Ιδού το σκεπτικό του…

Η προσέγγιση και η ευθυκρισία

“Όταν αναλάβαμε την Ολύμπια και αγωνιζόμασταν στην Α2 ερχόταν πολύ συχνά και παρακολουθούσε τα ματς. Κατά καιρούς μου έλεγε διάφορα πράγματα και έπεφτε σε όλα μέσα! Κατάλαβα λοιπόν, έστω κι αν εκείνη την εποχή δεν είχε κοουτσάρει σε υψηλό επίπεδο ότι είχε πολύ σωστή προσέγγιση και εμπεριστατωμένη κρίση για τα μπασκετικά ζητήματα. Ο,τι κι αν μου έλεγε, έβγαινε! Όταν λοιπόν κρίναμε ότι έπρεπε να κάνουμε μια αλλαγή, θεώρησα ότι θα ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή και δεν έκανα λάθος“.

Τη σεζόν 2005-06, με τον Βαγγέλη Αλεξανδρή στον πάγκο, η Ολύμπια τερμάτισε στην ένατη θέση με ρεκόρ 10-14.

Η δημόσια συγνώμη στον Ομπράντοβιτς

Επί ημερών Μπαρτζώκα κατάφερε να προκριθεί επί δυο διαδοχικές σεζόν στα playoffs (7η το 2007 με 13-13 και 8η το 2008 με 12-14), ενώ το 2009 κατέλαβε την ενδέκατη θέση με 8-18.

Στον Α’ γύρο των playoffs της σεζόν 2007-08 η Ολύμπια αποκλείσθηκε από τον Παναθηναϊκό, μάλιστα υπήρξα αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς σε μια εκπληκτική σκηνή που εκτυλίχθηκε στην αίθουσα Τύπου του ΟΑΚΑ μετά τον πρώτο αγώνα…

Οι Πράσινοι είχαν νικήσει άνετα με 74-55 και ο Μπαρτζώκας ζήτησε δημοσίως συγνώμη από τον παρακαθήμενο του, Ζέλικο Ομπράντοβιτς, “επειδή δεν δώσαμε στην ομάδα σου την ευκαιρία να κάνει μια καλή προπόνηση“!

Η παραίτηση και η αναστροφή

Η τριετής θητεία του Μπαρτζώκα στην Ολύμπια είχε βεβαίως και δύσκολες στιγμές που έχρηζαν διαχείρισης…

Μετά από μια ήττα από τον ΓΣ Λάρισας (με προπονητή τον Κώστα Πιλαφίδη), ο Μπαρτζώκας απογοητεύθηκε και τηλεφώνησε στον Μαλάκο…

“Γιώργο, παραιτούμαι. Φταίω εγώ για την ήττα και για την εικόνα μας και μάλλον πρέπει να φύγω…”

Εκείνη τη στιγμή ο Μαλάκος οδηγούσε από τη Λάρισα προς την Αθήνα…

“Βρισκόμουν έξω από τη Λαμία και μου ήρθε νταμπλάς” θυμάται. “Ήμουν σίγουρος ότι επρόκειτο για μια παρόρμηση της στιγμής και του είπα το εξής: “Κοίτα, πηγαίνω στην Αθήνα για μια πολύ σοβαρή δουλειά και δεν θα με κάνεις να γυρίσω πίσω. Να ξέρεις ότι εγώ μπορεί να φύγω από την ομάδα, εσύ όμως ποτέ”. Εντέλει ούτε εγώ έκανα αναστροφή στο ταξίδι μου, ούτε αυτός παραιτήθηκε“.

Το αγροτικό και η διαχρονική σχέση

Η σχέση του Μπαρτζώκα με τον Μαλάκο διατηρήθηκε δυνατή, όλα αυτά τα χρόνια και ο νυν προπονητής του Ολυμπιακού δεν θα ξεχάσει ποτέ ποιος, πού, πότε και πώς του έδωσε την ευκαιρία να αρχίσει δίκην… αγροτικού τη σόλο καριέρα του και να γίνει αυτός που επέπρωτο να γίνει!

“Αξίζει πέρα για πέρα αυτά που έχει καταφέρει και ακόμη περισσότερα” σχολιάζει ο Γιώργος Μαλάκος. “Η φιλία μας είναι διαχρονική, άλλωστε κάθε καλοκαίρι έρχεται στη Λάρισα και δίνει παρών στα καμπ που διοργανώνουμε. Πέρα από το προπονητιλίκι, ο Γιώργος είναι ένας πολύ ευαίσθητος και καθαρός άνθρωπος“.

Τα χάρτινα… αγάλματα!

Αυτά λοιπόν…

Αυτά και η ζωή συνεχίζεται, με τον Μπαρτζώκα να έχει κατσικωθεί πια για τα καλά στον κόκκινο πάγκο, αλλά να ξέρει κιόλας ότι –όπως γράφεται και στην προμετωπίδα της αυτοβιογραφίας του Οτο Ρεχάγκελ-“τα αγάλματα των προπονητών τα φτιάχνουν από χαρτί για να καίγονται πθιο εύκολα“!!!