Ολυμπιακός: Του Μπαρτζώκα γεννούσαν και τα κοκόρια του

Ο λειψός Ολυμπιακός πέτυχε την 11η διαδοχική νίκη του στην Ευρωλίγκα επί του Παναθηναϊκού και ο Βασίλης Σκουντής σχολιάζει τα όσα συνέβησαν στο Νέο Φάληρο…
Έχουν περάσει 24 χρόνια από τότε που ο Πιρς Μπρόσναν υποδυόταν για τέταρτη και τελευταία φορά τον Τζέιμς Μποντ σε μια ταινία της οποίας ο τίτλος της κολλάει γάντι στο χθεσινό ντέρμπι…
Ο Ολυμπιακός που παρατάχθηκε χωρίς τον πρώτο σκόρερ και πολυτιμότερο παίκτη του (Σάσα Βεζένκοβ) και τον «εγκέφαλο» του για τον οποίο ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν κρύβει ποτέ την καψούρα του (Τόμας Γουόκαπ), εθεωρείτο ευάλωτος και αουτσάιντερ του ντέρμπι σύμφωνα με κάμποσες στοιχηματικές προτάσεις, αλλά εντέλει όρθωσε το ανάστημα του και έκανε λάβαρο του το “Die Αnother Day”!
Μ’ ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια
Ίσως πεθάνει μια άλλη μέρα, δεν τα κακάρωσε πάντως χθες και μάλιστα πέτυχε μ’ ένα σμπάρο (που ενδεχομένως ήταν το καίριο τρίποντο του Τάιλερ Ντόρσι, όπως παραδέχθηκε ο Εργκίν Αταμάν) κάμποσα τρυγόνια…
- Ξαναβρέθηκε στη φωτεινή πλευρά του φεγγαριού μετά την ήττα της περασμένης εβδομάδας στο Κάουνας.
- Πέτυχε την 11η απανωτή νίκη του επί του Παναθηναϊκού στο πλαίσιο της EuroLeague, ένα σερί που δεν το λες μικρό, μήτε ευκαταφρόνητο.
- Στερεώνεται ολοένα και περισσότερο στην πρώτη τετράδα με ό,τι αυτό συνεπάγεται στις βλέψεις, στις φιλοδοξίες και στις προσδοκίες του, πολώ δε μάλλον μετά τις τέσσερις ατζαμίδικες απόπειρες του να ανέβει στο θρόνο.
- Πήρε μια άτυπη, αλλά όχι και ασήμαντη ρεβάνς για την ήττα του στον τελικό του Κυπέλλου από τον «αιώνιο αντίπαλο» του.
- Απέδειξε το βάθος και τις εναλλακτικές λύσεις του ρόστερ του, ανέδειξε την αξία της συσπείρωσης και φανέρωσε τη δύναμη της θέλησης και της αποφασιστικότητας.
Ο πράσινος αναστοχασμός
- Στην αντίπερα όχθη ο Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν βγήκε από την εσωστρέφεια και την ανάγκη του αναστοχασμού, αλλά χώθηκε πιο βαθιά σε αυτό το τριπάκι, καθώς…
- Δεν κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει, -όπως ήλπιζε και το είχε ανάγκη- την κατάκτηση του Κυπέλλου που βεβαίως του πρόσφερε ένα λάφυρο, αλλά όχι και τη βελτίωση της εικόνας του, ούτε την προσδόκιμη απενοχοποίηση.
- Συνειδητοποίησε ότι προφανώς η βαρύγδουπη μεταγραφή του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις δεν φτάνει από μόνη της για να τον καταστήσει άτρωτο ή έστω να τον βάλει σε μια σταθερή και αταλάντευτη τροχιά.
- Γνώρισε την τέταρτη διαδοχική ήττα του, έπειτα από τα κτυπήματα που τού προκάλεσαν η Παρτίζαν, η Φενέρμπαχτσε και η Παρί.
- Έπεσε στο Νο 10 σε μια υποχώρηση που τον απομακρύνει και από την προνομιούχο τετράδα και από την εξάδα που παρέχει απ’ ευθείας πρόκριση στα playoffs και μέχρι νεωτέρας –και βάσει του χειρότερου δυνατού σεναρίου- καθιστά επισφαλή ακόμη και την πρόκριση του στα play-ins!
Ουαί τοις ηττημένοις!
Όλα αυτά που επισήμανα προηγουμένως είναι πολλά για τον Ολυμπιακό και -στον αντίποδα-δεν είναι λίγα για τον Παναθηναϊκό, αυτή άλλωστε είναι η μοίρα των ντέρμπι διαχρονικά…
“Vae victis” (Ουαί τοις ηττημένοις), όπως είχε πει και ο αρχηγός των Γαλατών, ο Βρέννος απευθυνόμενος προς τους Ρωμαίους κι ενώ απίθωνε το σπαθί του πάνω στο ζύγι με τα λύτρα!
Στο μεταξύ αναρωτιέμαι ποιος έπαιξε τον ρόλο του Βρέννου στο χθεσινό ντέρμπι, ποιος δηλαδή ήταν ο MVP του Ολυμπιακού, αλλά δεν βγάζω άκρη…
Η EuroLeague βάσει του δείκτη αξιολόγησης επιδαψίλευσε αυτό το παράσημο στον Νίκολα Μιλουτίνοβ…
Ο Εργκίν Αταμάν απέδωσε εμμέσως πλην σαφώς τον τίτλο στον Τάιλερ Ντόρσι…
Η συμμετοχική δημοκρατία και τα κοκόρια του Μπαρτζώκα
Ίσως όμως η αλήθεια βρίσκεται πέραν αυτών και δη στη… συμμετοχική δημοκρατία που υπήρξε ο πολιορκητικός κριός του Ολυμπιακού και η συνθήκη η οποία στο τέλος της ημέρας έκανε τη διαφορά…
Εννοώ ότι στην εξέλιξη και στην υπέρ των Πειραιωτών κατάληξη της μάχης μέτρησε το γεγονός ότι εμφανίσθηκαν και μάλιστα μαζί και όχι χώρια παίκτες που θεωρητικά κουβάλαγαν την ταμπέλα των αουτσάιντερς και πάντως όχι των οιονεί και αναμενόμενων πρωταγωνιστών…
Την ώρα λοιπόν που ο Άλεκ Πίτερς δεν εκμεταλλευόταν την ευκαιρία να γίνει Βεζένκοβ στη θέση του Βεζένκοβ και ο Εβάν Φουρνιέ ήταν κατά το μάλλον ή ήττον περαστικός από τη σκηνή (2/9 σουτ), ο Γιώργος Μπαρτζώκας έβλεπε μετά τέρψεως να γεννούν τα… κοκόρια του!
Ποιους εννοώ;
Μα φυσικά τον συνήθη εγγυητή της κόκκινης νομιμότητας Κώστα Παπανικολάου, τον Τάισον Γουόρντ που τη μια έπαιζε στο «4» και την άλλη βρισκόταν στον άσο (!), τον Φρανκ Νιλικίνα ο οποίος ζόρισε στο πρώτο ημίχρονο τον βραδυφλεγή Κέντρικ Ναν και είχε μια μεστή παρουσία, τον πληθωρικό Κόρι Τζόσεφ με αιχμή του δόρατος το σημαδιακό τρίποντο μετά το πράσινο προσπέρασμα και βεβαίως τον σεσημασμένο για την παράδοση του απέναντι στον Παναθηναϊκό, Σακίλ ΜακΚίσικ.
Όλοι αυτοί έκαναν σούμα 46 πόντους, 12 ριμπάουντ, 10 ασίστ, έξι κλεψίματα και μια τάπα, χώρια τι έκαναν οι υπόλοιποι…
Ο υπερβάλλων ζήλος και το… Γκαλικό καλάθι του Ναν
Οι Πράσινοι δεν κιότεψαν και δεν κώλωσαν όταν βρέθηκαν στο (δια χειρός Νιλικίνα από τα 6.75μ. ) -17, αντέδρασαν και βαθμιαία μετέτρεψαν το 36-19 σε 58-59, αλλά δεν μπόρεσαν να κτίσουν πάνω στη μεγάλη ανατροπή.
Το πήρε πάνω του ο Ναν, ο οποίος μεταξύ άλλων έβαλε ένα α λα Γκάλης εκπάγλου καλλονής και απερίγραπτης δυσκολίας καλάθι, αλλά στον αντίποδα πάνω στον υπερβάλλοντα ζήλο του, υπέπεσε κιόλας σε έξι λάθη.
Πώς αντέδρασαν οι Πειραιώτες στο come back του Παναθηναϊκού;
Με ένα ξέσπασμα που τους οδήγησε το 75-66 και από εκεί και πέρα με τις σωστές, ψύχραιμες και (εκ του αποτελέσματος κρινόμενες) αποτελεσματικές αντιδράσεις και απαντήσεις στην απειλή που εκδήλωναν ανοικτά πλέον οι αντίπαλοι τους.
Πολύ σκληρός για να πεθάνει
Ο Παναθηναϊκός το πάλεψε έως τα ύστερα του ματς, αλλά πλέον ο χρόνος και οι συνθήκες λειτουργούσαν υπέρ του Ολυμπιακού που όντως αποδείχθηκε πολύ σκληρός για να πεθάνει.
Οι Κόκκινοι υπερτέρησαν στα ριμπάουντ (33-29), στις ασίστ (22-17), στα κλεψίματα (10-7), υπέπεσαν σε τρία λιγότερα λάθη (14-17) και διαχειρίσθηκαν με μεγαλύτερη ψυχραιμία και αίσθηση ασφάλειας τις συνθήκες του αγώνα και δη εκείνες που διαμορφώθηκαν όταν η δουλειά έδειχνε να στραβώνει γι’ αυτούς.
Οι απουσίες του Βεζένκοβ, του Γουόκαπ και δευτερευόντως του Μόρις αποδυνάμωναν εξ ορισμού τους οικοδεσπότες, όμως έτερον εκάτερον: άλλο τι ορίζει η θεωρία και άλλο τι συμβαίνει στην πράξη…
Η συσπείρωση, τα κίνητρα και ο… Μποντιρόγκα
Χθες λοιπόν επιβεβαιώθηκε μια αρχή που συχνά από εξαίρεση γίνεται κανόνας: οι απουσίες αφενός συσπειρώνουν και ατσαλώνουν τις ομάδες και αφετέρου κινητροδοτούν παίκτες οι οποίοι βρίσκουν τον χώρο και τον χρόνο να αποδείξουν ότι αξίζουν ένα μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα και δεν είναι… τσόντες!
Κάποιοι παίκτες του Ολυμπιακού άρπαξαν αυτή την ευκαιρία από τα μαλλιά και –για να μείνω στο πνεύμα αυτής της αλληγορικής έκφρασης, από καραφλοί βγήκαν γιεγιέδες!
ΥΓ: Για την απόφαση των Πράσινων να αποκαθηλώσουν μεσούντος του αγώνα και εν βρασμώ ψυχής το λάβαρο του Ντέγιαν Μποντιρόγκα από την οροφή του Telekom Center Athens, τα σχόλια είναι αυτονόητα και ως εκ τούτου περιττά…