Ολυμπιακός: Το τέλος του έρωτα και η ατέλειωτη αγάπη του Μπαρτζώκα

Δεν είμαι ούτε ρουφιάνος, ούτε χαφιές, αλλά (δηλώνω ότι) ξέρω τι κάνει τα βράδια ο Γιώργος Μπαρτζώκας!

Την Τρίτη το βράδυ ο προπονητής του Ολυμπιακού εθεάθη στη Λυρική Σκηνή, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, όπου παρακολούθησε την παράσταση “Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα”…

Την Τετάρτη το βράδυ εθεάθη μέσω βιντεοκλήσης να πανηγυρίζει για την πρόκριση του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού στην επόμενη φάση του Champions League…

Ο Ντόρσεϊ και ο Έσε!

Και χθες το βράδυ εθεάθη πάλι όχι μόνο να πανηγυρίζει, αλλά να σπεύδει κιόλας να αγκαλιάσει τον Τάιλερ Ντόρσεϊ που έγινε, αλλά… δεν έγινε Σαντιάγο Έσε!

Το εννοώ αυτό διότι ενώ το γκολ που πέτυχε ο Αργεντινός χαφ με κεφαλιά κόντρα στον Άγιαξ απέβη διθυραμβικά νικητήριο, το τρίποντο του τριαντάχρονου γκαρντ δεν σφράγισε κιόλας αυτό που έψαχνε ο Ολυμπιακός στον δραματικό επίλογο του ματς.

Στο αμέσως επόμενο κλικ κι ενώ απέμενε μόλις μισό δευτερόλεπτο, σκόραρε ο Γιάν Βέσελι που διαμόρφωσε το 87-75 και κράτησε ζωντανό το προβάδισμα της Μπαρτσελόνα που θα της φανεί χρήσιμο, εάν κι εφόσον οι δυο ομάδες ισοβαθμήσουν στην τελική κατάταξη της κανονικής περιόδου.

Δεν εννοώ ότι τάχα ο ξέφρενος και πάντως ασυνήθιστος για το modus vivendi πανηγυρισμός του Μπαρτζώκα του βγήκε ξινός: στο κάτω κάτω της γραφής οι Πειραιώτες έριξαν στο κανναβάτσο τους Καταλανούς και όχι μονάχα τους προσπέρασαν, αλλά σκαρφάλωσαν κιόλας στη δεύτερη θέση της κατάταξης έχοντας πετύχει οκτώ νίκες στα τελευταία εννέα ματς!

Το vintage του Στογιάκοβιτς και το πραγματικό διακύβευμα

Το τρίποντο με το οποίο ο Ντόρσεϊ «έγραψε» το 87-73 ήταν σκέτο vintage: βλέποντας τον να αλωνίζει το παρκέ στην τελευταία κατοχή του Ολυμπιακού και να μη δίνει την μπάλα ούτε από το δεξί στο αριστερό του χέρι, το μυαλό μου γύρισε ακαριαία 28 χρόνια πίσω…

Στις 6 Μαΐου του 1998 στον τρίτο ημιτελικό των playoffs του ελληνικού πρωταθλήματος με ένα τέτοιο σουτ, αλλά από την απέναντι πλευρά, ο Πέτζα Στογιάκοβιτς είχε σκοράρει για το 56-58 κρατώντας την μπάλα σε όλη τη διάρκεια της επίθεσης και εκτελώντας μπροστά στα χέρια του Ντούσαν Βούκσεβιτς!

Με εκείνο το τρίποντο ο μετέπειτα σταρ του ΝΒΑ εκθρόνισε τον (πρωταθλητή Ελλάδος) Ολυμπιακό, με το χθεσινό ο Ντόρσεϊ έδωσε στην ομάδα του ένα βραχύβιο και εντέλει θνησιγενές πλεονέκτημα που ωστόσο δεν αποτελεί το μείζον ζήτημα…

Το διακύβευμα της βραδιάς δεν είχε να κάνει τόσο με τη διαφορά, όσο με τη νίκη που για πλείστους όσους λόγους ικανοποιεί και με το παραπάνω τους τρις πρωταθλητές Ευρώπης και μένει να φανεί πώς και πόσο θα κεφαλαιοποιηθεί εν καιρώ τω δέοντι…

Ο ανήσυχος Βεζένκοβ

Στο μεταξύ ανακαλώ στο μυαλό μου τις τελευταίες φάσεις και θυμάμαι πώς ο μόνος που εκείνη τη στιγμή έδειξε να ανησυχεί και αντί να πανηγυρίζει φώναζε και έκανε προειδοποιητικά νοήματα ήταν ο Σάσα Βεζένκοβ: κάτι προφανώς υποψιαζόταν ο άλλοτε παίκτης της Μπαρτσελόνα και άθελα του δικαιώθηκε από το καλάθι του Τσέχου σέντερ.

Όταν εντέλει κι αφού εξιχνίασαν τη φάση οι διαιτητές έκριναν εμπρόθεσμο το σουτ του Βέσελι, ο Μπαρζώκας αντιλαμβανόταν –σε σχέση με την παράσταση που παρακολούθησε- ότι ο αγώνας κόντρα στην ομάδα στον πάγκο της οποίας κάθισε επί μία σεζόν, δεν εξελίχθηκε δα και τόσο άσχημα…

Και σε κάθε περίπτωση, το καλάθι του Βέσελι δεν αποτελεί και λόγο για να ψαλθεί νεκρώσιμη ακολουθία για ένα χαμένο πλεονέκτημα πόντων που μπορεί να μην έχει κιόλας κανένα νόημα.

Το πολλάκις εξαμαρτείν και οι βλαβερές συνήθειες

Μπορεί όμως να βάλει τον προπονητή του Ολυμπιακού σε μια άλλη συλλογιστική, καθόσον το δις εξαμαρτείν ούκ ομάδας σοφής, πολλώ δε μάλλον το πολλάκις εξαμαρτείν!

Για πολλοστή φορά ο Ολυμπιακός παραποίησε ένα διαφημιστικό μήνυμα που προβάλλεται από τα led του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας: τις «Healthy Habits» (υγιεινές συνήθειες) οι Ερυθρόλευκοι τις έχουν κάνει ανθυγιεινές, βλαβερές και επικίνδυνες!

Όντας καταιγιστικός από την αρχή του αγώνα και προεξάρχοντος του ασταμάτητου Σάσα Βεζένκοβ, προηγήθηκε με διαφορά 17 πόντων (27-10) προτού καν λήξει η πρώτη περίοδος, αλλά βαθμιαία η απόδοση του έφθινε και αίφνης η Μπαρτσελόνα του νοικοκυραίου Τσάβι Πασκουάλ βρήκε τον σπινθήρα που χρειαζόταν στο καυτό χέρι του σεσημασμένου instant scorer Ντάριο Μπριθουέλα ο οποίος έδωσε το έναυσμα στον Κέβιν Πάντερ και στον Γουίλ Κλάιμπερν και το σκηνικό άλλαξε άρδην και θεαματικά.

Όταν οι Καταλανοί από το -17 βρέθηκαν στο +5 (59-64) ήταν φανερό πως ο Ολυμπιακός έπρεπε να αλλάξει το τσιπάκι του και να ενεργοποιήσει τα αμυντικά αντισώματα του, όπερ και εγένετο…

Το καλάθι του Φουρνιέ και ο επίλογος με 26-9

Αρχής γενομένης από το 61-66 κι ενώ μέχρι τότε λάθευε συστηματικά, τα έπραξε όλα όπως έπρεπε: έβγαλε σπουδαίες άμυνες (που αποτυπώνονται στα δυο απανωτά κλεψίματα του Βεζένκοβ και στην ορμητικότητα του Ταϊρίκ Τζόουνς), είδε τον μέχρι τότε ωσεί παρόντα Εβάν Φουρνιέ να βάζει δυο πολύ σημαντικά καλάθια (και κυρίως αυτό ανάμεσα σε τρεις παίκτες για το 71-68) και να μοιράζει μια ασίστ, «έτρεξε» ένα εμφατικό επί μέρους σκορ 26-9 και κάθισε τα άπλυτα της μπουγάδας.

“Τέλος καλό, όλα καλά” όπως έγραφε και ο Σαίξπηρ: το εάν θα μπορούσαν να είναι καλύτερα (με το +1 στο goal average πριν από το «κτύπημα» του Βέσελι) είναι ένα κατά το μάλλον ή ήττον αφηρημένο ζήτημα που δεν του χαλάει τη ζαχαρένια, άλλωστε όπως κατ’ επανάληψιν έχει δηλώσει ο Μπαρτζώκας “κάθε νίκη πρέπει να την εκτιμάμε και να την αγαπάμε”.

Ειδικότερα δε, όταν ρίχνεις στο κανναβάτσο μια Μπαρτσελόνα, τη νίκη πρέπει να την ερωτεύεσαι και –για να επιστρέψω στην παράσταση που παρακολούθησε ο Μπαρτζώκας- τέτοιοι έρωτες δεν πεθαίνουν για να χρειάζονται ρέκβιεμ!

Το τρίποντο του Γουόκαπ και ο… τροφαντός Τζόσεφ

Στον αντίποδα θαρρώ πως χρειάζεται δίαιτα και αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες του ο Κόρι Τζόσεφ που –με το συμπάθιο-παραείναι χοντρός!

Ίσως πιο χοντρός, έστω πιο τροφαντός, κι από τον Μοντέ Μόρις: φάνηκε επίσης αργός, εξίσου επιφυλακτικός, διστακτικός έως και φοβισμένος στο να αναλάβει πρωτοβουλίες, αλλά για να δηλώνει-την παραμονή του ματς-ο Μπαρτζώκας ότι «ενθουσιάσθηκα από την πρώτη προπόνηση του Τζόσεφ», κάτι παραπάνω βλέπει, κάτι παραπάνω κρίνει και ασφαλώς κάτι παραπάνω ξέρει!

Αναγκάσθηκε κιόλας να τον χρησιμοποιήσει για περισσότερα λεπτά απ’ όσο υπολόγιζε, λόγω της υποτονικότητας του Τόμας Γουόκαπ ο οποίος ωστόσο ρέφαρε με το τρίποντο που σκόραρε για το 79-69.

Ο MVP Σάσα και το τσίρκο

Ο Βεζένκοβ που μπήκε στο γήπεδο ως ταύρος εν υαλοπωλείο έκοψε άλλη μια ταρίφα 20 πόντων, «κατέβασε» 11 ριμπάουντ έβαλε ένα μεγάλο τρίποντο για το προσπέρασμα (68-66) και νομιμοποιεί τον κόσμο του Ολυμπιακού να φωνάζει “MVP, MVP”!

Ο Ντόρσεϊ ξαναγύρισε στις εργοστασιακές ρυθμίσεις του διψήφιου αριθμού πόντων και συν τοις άλλοις έβαλε αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν «circus shot», έστω κι αν του το μαγάρισε ο Βέσελι.

Ο Ντόντα Χολ δεν πάτησε ούτε για μια στιγμή πάνω στο παρκέ, αλλά υπήρχε λόγος, λόγος με ονοματεπώνυμο…

Το ελιξίριο του Τζόουνς και η σοκολάτα Ντουμπάι

Ο λόγος λέγεται Ταϊρίκ Τζόουνς!

Ο νεόκοπος Αμερικανός σέντερ κατέθεσε όλη την ορμητικότητα, την αποφασιστικότητα, την εκτελεστική ικανότητα του, αλλά κυρίως το αμυντικό ελιξίριο του κι έγινε ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση στην κατάλληλη στιγμή…

Όλα αυτά τεκμαίρονται από τους αριθμούς: σε 20 λεπτά και 54 δευτερόλεπτά «έγραψε» 16 πόντους με 5/7 δίποντα και 6/8 βολές, πήρε οκτώ ριμπάουντ, μοίρασε δυο ασίστ, έκλεψε τρεις μπάλες, έκοψε τρία σουτ στον αέρα, κέρδισε τέσσερα φάουλ και βγήκε πρώτος τόσο στο ranking με 29 βαθμούς, όσο και στο plus/minus με 20.

“Not bad”, κατά πως λένε και στο χωριό του, στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ…

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα ο Ολυμπιακός μπορεί να μην έβγαλε μ’ ένα σπάρο δυο τρυγόνια, αλλά ανασυντάχθηκε και ανένηψε όταν ένιωθε να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του, βγήκε αλώβητος από τη μάχη και την ερχόμενη Τρίτη, στο πρώτο σκέλος της διαβολοβδομάδας, θα επιδιώξει να γλυκαθεί με τη σοκολάτα Ντουμπάι!