Ολυμπιακός: Το πληρέστερο ρόστερ στην ιστορία των ερυθρόλευκων

Το καλοκαίρι του 2011 οι Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος αποφάσισαν να αλλάξουν μοντέλο οικονομικής διαχείρισης. Όχι γιατί δεν είχαν χρήματα, όχι γιατί έπαψαν να λατρεύουν ξαφνικά τον Ολυμπιακό. Απλά είδαν πως το μπάτζετ των σχεδόν 35.000.000 ευρώ της σεζόν 09/10 δεν είχε αποτέλεσμα.

Ο προϋπολογισμός περιορίστηκε αρκετά, πόνταραν αρχικά στον Ντούσαν Ίβκοβιτς και εν συνεχεία στο κίνητρο των παικτών που φορούσαν την ερυθρόλευκη φανέλα. Σίγουρα έπαιξε ρόλο η τύχη, σίγουρα άλλαξε την αγωνιστική εικόνα η προσθήκη των Λο και Ντόρσεϊ, αλλά η κατάκτηση της EuroLeague στην Κωνσταντινούπολη τους έβαλε σε σκέψεις.

Και το οικονομικό μοντέλο συνεχίστηκε. Και ο Ολυμπιακός πήρε και την επόμενη EuroLeague ενώ έπαιξε σε δύο ακόμη τελικούς. Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος δημιούργησαν ιστορικό και παρέσυραν στη δική τους οικονομική πολιτική και τις υπόλοιπες ομάδες. Θυμάμαι τον Βατούτιν να λέει, “αφού το κάνει ο Ολυμπιακός και πετυχαίνει, πρέπει να ακολουθήσει και η ΤΣΣΚΑ”. Και όλα αυτά σε μία εποχή που οι Ρώσοι πετούσαν χρήματα δεξιά κι αριστερά χωρίς να τα υπολογίζουν.

Η ικανότητα ενός καλού παράγοντα είναι εκτός άλλων να αφουγκράζεται τις εξελίξεις και να διαβάζει το μέλλον ως προς την κατεύθυνση που κινείται το ίδιο το παιχνίδι. Οχι μέσα στο παρκέ, αλλά κι έξω από αυτό.

Οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός το κάνουν με επιτυχία. Κατάλαβαν πλέον πως χρειάζεται να ξοδέψουν αρκετά χρήματα αν θέλουν να διεκδικήσουν την Euroleague. Ο ανταγωνισμός έφερε νέες συνθήκες και τις αφομοίωσαν άμεσα.

Χαρακτηριστική η περίπτωση του Ταϊρίκ Τζόουνς. Μόλις η Παρτίζαν ενημέρωσε για τα χρήματα που ήθελε προκειμένου να αποδεσμεύσει τον Αμερικανό σέντερ, τα έδωσαν και τον έκαναν δικό τους. Χωρίς να ακούσουν κανέναν.

Ενα πράγμα ενοχλεί τους Αγγελόπουλους και δεν θα το αλλάξουν ποτέ. Να πληρώνουν υπεραξίες. Αν είναι για το καλό του Ολυμπιακού τους, θα δώσουν όσα χρήματα χρειάζεται.

Το πιο πλήρες ρόστερ όλων των εποχών

Μέχρι πριν λίγες ώρες το δίλημμα για το πληρέστερο ρόστερ στην ιστορία του Ολυμπιακού ήταν ανάμεσα στην ομαδάρα του Ιωαννίδη τη σεζόν 94/95 και αυτή της σεζόν του 2009/10. Εγώ έκλινα προς το παλιό.

Πριν λίγες ώρες θεωρώ πως έληξε το συγκεκριμένο δίλημμα. Το τωρινό ρόστερ του Ολυμπιακού είναι το πληρέστερο στην ιστορία. Δεν ξέρω αν είναι το καλύτερο, αλλά σίγουρα είναι το πιο πλήρες σε ποιότητα και ποσότητα.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει στη διάθεση του τρία point guard (Γουόκαπ, Μόρις, Νιλικίνα), δύο shooting guard (Ντόρσεϊ, Φουρνιέ), έναν tweener (ΜακΚίσικ), δύο small forward (Γουόρντ, Παπανικολάου), δύο power forward (Βεζένκοβ, Πίτερς) και τρία center (Μιλουτίνοβ, Τζόουνς, Χολ).

Αναφέρω τους παίκτες που υπολογίζει ο προπονητής για την EuroLeague. Διότι οι έξι αγορές παικτών και το μπάτζετ των 43 και βάλε εκατομμυρίων ευρώ δείχνουν ξεκάθαρα ένα πράγμα. Οι ερυθρόλευκοι τα δίνουν όλα για να κατακτήσουν το Final 4 στην Αθήνα, στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου τους.

Τι προσφέρει ο Ταϊρίκ Τζόουνς στον Ολυμπιακό

Η front line του Ολυμπιακού πλέον ξεχωρίζει και έχει ισχυρό προβάδισμα για την καλύτερη τριάδα ψηλών στη φετινή EuroLeague. Δεν υπάρχουν ομάδες που να διαθέτουν τέτοια ποιότητα και στα τρία πεντάρια τους.

Ο Τζόουνς προσθέτει επιπλέον αθλητικότητα στο ερυθρόλευκο ρόστερ. Ίσως είναι ο παίκτης με το μεγαλύτερο άλμα στη διοργάνωση και χάρη σε αυτό το χαρακτηριστικό του ξεχωρίζει στις δύο πλευρές του γηπέδου.

Μπροστά έχει την ικανότητα να τελειώνει με υψηλό ποσοστό τις φάσεις κοντά στο καλάθι, παίζει άριστα το pick ‘n’ roll και σίγουρα με τον Μόρις θα βγάλει πολλές συνεργασίες που θα καταλήξουν σε κάρφωμα. Επίσης είναι συνεπής πασέρ στο short roll το οποίο αποτελεί τον κρυπτονίτη στα hedge out των αντιπάλων. Δεν είναι τόσο καλός όσο ο Μιλουτίνοβ, αλλά το έχει στο ρεπερτόριό του.

Στην πίσω πλευρά είναι εκπληκτικός μπλοκέρ και του αρέσει η άμυνα από τη β’ ζώνη, δηλαδή να έρχεται από την weak side και να κόβει ψηλά τον αντίπαλο. Μπορεί επίσης να υποστηρίξει την άμυνα με αλλαγές αρκετά καλύτερα από τους Μίλου και Χολ.

Αν η front line του Μπαρτζώκα έχει ένα ψεγάδι είναι τα εξής, κανένας από τους ψηλούς του δεν μπορεί να παίξει με πρόσωπο στο καλάθι. Κανείς δεν μπορεί να απειλήσει από μέση και μακρινή απόσταση. Ίσως μόνο Σέρβος διαθέτει ένα σουτάκι από τα 5 μέτρα, αλλά δεν το εμπιστεύεται αρκετά.

ΥΓ: Οι προσθήκες Μόρις και Τζόουνς διόρθωσαν τις όποιες ανορθογραφίες υπήρχαν στον σχεδιασμό του ρόστερ. Ο Ολυμπιακός δεν δικαιώθηκε για την εμπιστοσύνη του στον Έβανς, Δεν δικαιώθηκε στην αντικατάστασή του με τον Νιλικίνα γιατί ο Γάλλος δεν ήταν ικανός για δεύτερος point guard, αλλά πλέον είναι εξαιρετικός για τρίτος και φυσικά έλειπε ένας ακόμη ψηλός.

ΥΓ2: Ένα πράγμα έχει ανάγκη ο Ολυμπιακός. Υγεία. Μόνο αυτό χρειάζεται η ομάδα του Πειραιά. Μέχρι τον Μάρτιο θα μπορεί να έχει 1-2 απουσίες σε διαφορετικές θέσεις. Να χτυπήσουμε ξύλο, αλλά αν για παράδειγμα ο Μιλουτίνοβ μείνει εκτός για 3-4 ματς το δίδυμο Χολ – Τζόουνς στέκεται περίφημα. Κάτι που δεν ίσχυε στην Euroleague για αυτό του Χολ με τον Αντετοκούνμπο.

ΥΓ3: Ο Εβάν Φουρνιέ είναι μεγάλος ΜΑΓΚΑΣ.