Ολυμπιακός: Το “I am back” του μεγάλου Φορτούνη, ο νέος Ροντινέι και οι νέοι…

Ο Ολυμπιακός ξεμούδιασε με ισοπαλία κόντρα στη Ράκοβ, με δύο αγωνιστικά πρόσωπα, αρκετά νέα πρόσωπα, πολλές χαμένες ευκαιρίες, παλιές… ανεξίτηλες αξίες, αλλά και τον Κώστα Φορτούνη να υπενθυμίζει σε όσους μπορεί να ξέχασαν, ποιος ακριβώς είναι…
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Η ποιότητα, για παράδειγμα. Δεν φθίνει. Δεν θολώνει. Δεν ξεθωριάζει. Ακόμη κι όταν η ηλικία αυξάνεται. Ακόμη κι όταν το σώμα δεν έχει την ίδια φρεσκάδα. Ακόμη κι όταν τα πνευμόνια δεν έχουν τις ίδιες αντοχές. Ο Κώστας Φορτούνης δεν έχει ποιότητα. Είναι η επιτομή της ποιότητας. Ενα ποδοσφαιρικό στολίδι. Που επέστρεψε σπίτι του. Όχι για να κοροϊδέψει ή για να πάρει τα τελευταία ένσημα. Αλλά για να κάνει πράγματα όπως αυτά που έκανε στο πρώτο φιλικό της χρονιάς, με αντίπαλο τη Ράκοβ.
Όχι, ο Κώστας Φορτούνης δεν έκανε κάτι φοβερό κόντρα στους Πολωνούς. Ήταν απλά ο εαυτός του. Ο παίκτης που σε 343 αγώνες με την ερυθρόλευκη και ριγωτή, έχει 94 γκολ, 106 ασίστ, 1 Conference League ως αρχηγός, 6 πρωταθλήματα, 2 Κύπελλα και μια σειρά από άλλα επιτεύγματα, που δεν έχει νόημα να τα επαναλάβουμε. Έβαλε το γκολ της ισοφάρισης στο Βλααρντίνγκεν. Εκανε την πάρα-βάλε πάσα για το γκολ του Γιάρεμτσουκ. Και επιβεβαίωσε ότι η δική του παρουσία στο ρόστερ των Ερυθρόλευκων, είναι μια αναβάθμιση που… δεν πληρώνεται.
Ναι, ο Ολυμπιακός έχει και θα αποκτήσει κι άλλος μεσοεπιθετικούς. Εχει τον Ζέλσον Μαρτίνς. Εχει τον Αντρέ Λουίς. Εχει τον Τσικίνιο. Πήρε τον Ζότα Σίλβα. Πιθανότατα θα πάρει, τόσο τον Ζοέλ Ρόκα όσο και τον Πέταρ Στάνιτς. Αλλά κανείς δεν μπορεί να κάνει όσα ο μεγάλος αρχηγός. Δεν είναι υπερβολή. Είναι η αλήθεια του γηπέδου. Αυτά που κάνει ο Φορτούνης, τα μπορούν λίγοι ποδοσφαιριστές στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Ο 3ος σε αξιολόγηση ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος Σαουδικής Αραβίας, 2ος σε ασίστ, μέλος της καλύτερης 11άδας, στα 33 του χρόνια, προφανώς με το περιβραχιόνιο στο μπράτσο, επέστρεψε για να αποτελέσει ξανά ηγετική μορφή. Και αυτό θα κάνει. Είτε ως βασικός είτε ως ο παίκτης που θα αλλάζει τα πάντα με την είσοδό του. Και όσα έγιναν κόντρα στη Ράκοβ, ήταν ένα πολύ σαφές μήνυμα για τα μελλούμενα.
Ο… άλλος Ροντινέι και οι 15 τελικές σε 45 λεπτά!
Αφήνοντας στην άκρη όσα έκανε ο Φορτούνης, το πρώτο φιλικό του Ολυμπιακού επί ολλανδικού εδάφους, είχε ενδιαφέρον από πολλές απόψεις. Σίγουρα, όχι για να βγάλει κάποιος συμπεράσματα. Αλλά είναι σαφές ότι κάποια πράγματα φαίνονται. Όπως, για παράδειγμα, επιβεβαιώνεται πως ο ποδοσφαιριστής που βρίσκεται στην καλύτερη κατάσταση από όλους στην Ολλανδία, δεν είναι άλλος από τον Ροντινέι. Ο Βραζιλιάνος είναι σε σπουδαία κατάσταση. Αδυνατισμένος. Καλά προπονημένος. Ορεξάτος. Και κυρίως πολύ καλά προσαρμοσμένος στη νέα του θέση, αυτή του δεξιού εξτρέμ.
Ο Ολυμπιακός ήταν απολύτως κυριαρχικός στο πρώτο ημίχρονο. Έπαιξε όμορφο ποδόσφαιρο. Πίεσε πολύ και ψηλά. Ανέκτησε μπάλες. Είχε καλές μεταβάσεις. Δεν κινδύνεψε στην άμυνά του. Και έφτιαξε πολλές καλές ευκαιρίες. Εκανε 15 τελικές προσπάθειες. Αλλά το εντυπωσιακό είναι ότι οι 6 εξ αυτών έγιναν από τον “Ρόντι”. Η μεγαλύτερη στιγμή ήταν το δοκάρι του (θετικού και σοβαρού) Σιπιόνι. Ενώ η μοναδική τελική που κατεγράφη ως “εντός εστίας” στο πρώτο μέρος, ήταν απλά ένα όχι καλό σούτ από τον Τσικίνιο, εκτός περιοχής. Με το 0-0 να είναι απόρροια των μέτριων τελειωμάτων. Ειδικά από Ροντινέι και Κλέιτον. Με τον τελευταίο να παλεύει, αλλά χωρίς ποιοτική παρουσία.
Στο πρώτο μέρος είδαμε τον Στουρνάρα να κάνει ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα. Είδαμε τον Κουτσίδη να επιστρέφει στην 11άδα μετά από τρία χρόνια. Είδαμε τον Μαφέο να κάνει ντεμπούτο, χωρίς να φορτσάρει. Και είδαμε και τον Μουζακίτη να είναι καλά. Πιο «ελαφρύ», με καλές επιλογές και με καλά τρεξίματα. Είδαμε τον… κανονικό Τσικίνιο, και τον Μεντιλίμπαρ να επιλέγει για αριστερά σε αυτή τη φάση τον Ζέλσον Μαρτίνς, μαζί με τον Μπρούνο.
Οι 11 αλλαγές και η ένταση του Γιάρεμτσουκ
Ο Μεντιλίμπαρ αντιμετώπισε ξεκάθαρα ως ξεμούδιασμα και ως τεστ… εφαρμογής της ιδέας του το παιχνίδι με τη Ράκοβ. Παρότι οι Πολωνοί ξεκίνησαν προετοιμασία 20 ημέρες πριν τον Ολυμπιακό και παίζουν προκριματικά Conference League σε 15 ημέρες (23/07 με τη Βαλέτα), οι Ερυθρόλευκοι έδειξαν ότι τα βαριά πόδια υπάρχουν, αλλά η ποιότητα διαφέρει. Και στην επανάληψη αυτό φάνηκε. Ο Μεντιλίμπαρ έκανε 11 αλλαγές στην επανάληψη. Κάτι που άλλαξε τη δυναμική του αγώνα.
Τι είδαμε σε αυτό το 45λεπτο; Πέραν του… κλασικού Φορτούνη; Είδαμε τον νεοαποκτηθέντα Τσομπανίδη (21) στο τέρμα. Είδαμε τρεις Κ21 ποδοσφαιριστές (Μπακούλας 21, Σιώζιος 17, Φίλης 19). Με τους δύο «μικρότερους» να έχουν θετική παρουσία. Είδαμε τον Κάρμο να επιστρέφει κεφάτος και «ελαφρύς». Είδαμε τον Αντρέ Λουίς να έχει όρεξη και να κάνει όμορφα πράγματα, όχι όλα με επιτυχία, αλλά τα προσόντα ξεχωρίζουν. Και φυσικά, είδαμε ξανά τον Γιάρεμτσουκ. Ο Ουκρανός έχει ένταση. Δεν είναι ακόμη τόσο χαλαρός και… μέσα στο σύνολο, αλλά το γκολ ήταν ευεργετικό για την ψυχολογία του. Για λόγους πολύ συγκεκριμένους, που δεν είναι της ώρας. Διότι εκείνο που έχει σημασία, είναι ο εν λόγω παίκτης, να είναι καλά. Καθώς όταν είναι καλά, είναι πιθανότατα ο καλύτερος φορ που μπορεί να έχει ο Ολυμπιακός.
Όλα τα παραπάνω, με την υποσημείωση πως αυτό ήταν μόνο το πρώτο φιλικό της σεζόν για τον Ολυμπιακό, μετά από μόλις 9 ημέρες προετοιμασίας. Με τον Ολυμπιακό προφανώς ακόμη ανέτοιμο. Αλλά και όχι… ολοκληρωμένο. Διότι είδαμε μόλις για 5 λεπτά τον Σμαΐλοβιτς. Δεν είδαμε τον Ζότα Σίλβα. Δεν έχουμε δει τον εξτρέμ και το 10άρι που θα αποκτηθεί. Δεν έχουμε δει τους χαφ. Τον νέο δεξιό μπακ. Γενικώς, υπάρχουν πράγματα που θα δούμε στα προσεχώς. Και θα αλλάξουν πολλά. Διότι, όπως είπαμε, όλα αλλάζουν. Εκτός από την ποιότητα και την κλάση του Φορτούνη.