Ολυμπιακός: Το μπάσκετ του Μπαρτζώκα και ο Φουρνιέ σε ρόλο Ντ’ Αρντανιάν

Βάζει στο φουλ τις μηχανές του ο Ολυμπιακός. Αυτή τη στιγμή, μαζί με τη Φενέρμπαχτσε, είναι οι δυο πιο καυτές ομάδες της EuroLeague. Οι Τούρκοι μετράνε 9 νίκες στα 10 τελευταία ματς, οι “ερυθρόλευκοι” 8. Πέτυχαν την πέμπτη κατοστάρα της σεζόν διαλύοντας την έτσι κι αλλιώς αδύναμη εκτός έδρας, Μπολόνια και βαδίζουν ολοταχώς για το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι-οφ. Ο Μπαρτζώκας δήλωσε ότι δεν ήταν καλός στα μαθηματικά, ξέρει όμως ότι αν η ομάδα του νικήσει τα εφτά-οκτώ από τα 12 παιχνίδια που απομένουν ως τη λήξη της κανονικής περιόδου,πιθανότατα θα βρίσκεται μέσα στην πρώτη τετράδα.

Οι 24-25 νίκες, μάλλον, δίνουν αβαντάζ αν και το όριο μπορεί να ανέβει και στις 26. Η αλήθεια είναι ότι όπως παίζει η ομάδα του Πειραιά, μόνο από το δικό της εαυτό μπορεί να κινδυνεύσει. Όπως έγινε στο Ντουμπάι.

Ο Μπαρτζώκας γνώρισε την αποθέωση από το κοινό στο ΣΕΦ και η ομάδα του φρόντισε – για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα του αγώνα- να αποθεώσει το μπάσκετ που πρεσβεύει.

Σε ένα σύνολο από μεγάλες προσωπικότητες, ο προπονητής του Ολυμπιακού παραμένει ο κεντρικός πρωταγωνιστής, ο σταρ αν προτιμάτε, αν και ο ίδιος, ως γνωστόν, απεχθάνεται τέτοιους χαρακτηρισμούς, πολύ περισσότερο τέτοιους ρόλους. Τα όσα ακολούθησαν της ήττας στο Ντουμπάι, το επεισόδιο με εκείνον που τον έβριζε, τον οδήγησαν σε μια συμπεριφορά που ο 60χρονος κόουτς δήλωσε ότι δεν τον τιμάει.

Όσοι τον γνωρίζουν και έξω από το γήπεδο, καταλαβαίνουν τι εννοεί. Σε αντίθεση με ό,τι βλέπουμε όλοι όταν κάθεται στον πάγκο, ο Μπαρτζώκας όχι μόνο δεν επιδιώκει τους τσαμπουκάδες και τα μπινελίκια, αλλά είναι ένας εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας. Είναι η ένταση του γηπέδου, που του βγάζουν όσα αποστρέφεται. Από την άλλη, κάθε κίνηση του, κάθε αντίδραση του, γίνεται αντικείμενο σχολίων, κριτικής που υπερβαίνουν τη λογική και τα όρια. Άρα κι ο ίδιος θα χρειαστεί να αυξήσει την αυτοσυγκράτηση που οδηγεί και στην αυτοπροστασία.

Οι Ολυμπιακοί, βέβαια, τον λατρεύουν γιατί στο πρόσωπο τους βλέπουν ένα παθιασμένο προπονητή, που κάποιες φορές μετατρέπεται σε οπαδό. Έναν υπερασπιστή της ομάδας, που τσαλακώνει το προφίλ του αλλά και καταναλώνει όλη την ενέργεια του για το ευ ζην μέσα στο γήπεδο.

Το μπάσκετ του Μπαρτζώκα

Όλα αυτά, όμως, έχουν μικρότερη σημασία μπροστά στη συνολική προσπάθεια του Ολυμπιακού να φτάσει στο τέρμα της διαδρομής με αυτοπεποίθηση και την εικόνα μιας σούπερ ομάδας. Που κερδίζει τα ματς, αλλά κυρίως παίζει αυτό που έχει στο μυαλό του και διδάσκει τα τελευταία έξι χρόνια στο ΣΕΦ, ο προπονητής της.

Οι πρωταθλητές Ελλάδος έχουν αφήσει οριστικά πίσω τους τις παλινωδίες της εκκίνησης της χρονιάς, οι προσθήκες που έκαναν δημιούργησαν ένα… τρομακτικό ρόστερ και οι αντίπαλοι είναι φορές, που χάνουν τα αυγά και τα καλάθια. Όπως συνέβη με την Μπολόνια στην τρίτη περίοδο όταν οι γηπεδούχοι έπαιξαν σαρωτικό μπάσκετ, έκαναν ένα επιμέρους 37-11 (ρεκόρ πόντων για μια περίοδο στην ιστορία τους στην Ευρωλίγκα) και σκόρπισαν τους Ιταλούς, χωρίς πολλά-πολλά.

Η μπάλα κυκλοφορούσε με κινηματογραφική ταχύτητα, η αναλογία ασίστ-λαθών (26-10) ενδεικτική, η άμυνα κάποιες στιγμές ασφυκτική και ο κόσμος εκστασιασμένος να χειροκροτεί και να επιδοκιμάζει μια ομάδα που έτρεξε πολύ στο ανοιχτό γήπεδο (18π στο τρανζίσιον) έχοντας κλέψει την μπάλα. Αν τη σεζόν που έφτασε στο Κάουνας ο Ολυμπιακός είχε παίξει μακράν το καλύτερο μπάσκετ στην Ευρώπη, σε αυτή τη σεζόν, με το δεδομένο ρόστερ, μπορεί να προσφέρει ακόμα ωραιότερο θέαμα. Και να το συνδυάσει με την ουσία.

Το ΣΕΦ ζει, πλέον, ευτυχισμένες μέρες. Η κατάληξη τους, ωστόσο, πρέπει να είναι το ίδιο ευτυχής, αν και για αυτό υπάρχει χρόνος προετοιμασίας και ιδανικής εκτέλεσης.

Για το σάρωμα των Ιταλών, είχε προλάβει να στείλει το μήνυμά του ο Σάσα Βεζένκοβ. Ότι αυτό το βράδυ ήταν αποφασισμένος να μη δώσει δικαιώματα όπως έκανε στο Ντουμπάι στη μοναδική κακή εμφάνιση του τον τελευταίο μήνα. Η ικανότητα του να σκοράρει γρήγορους πόντους είναι μοναδική, ειδικά όταν βρει το έδαφος μπόσικο και παίρνει τις επιθέσεις, σαν τον μποξέρ που καταλαβαίνει ότι είναι η ώρα για σφυροκόπημα του αντιπάλου.

Με τον MVP να δείχνει το δρόμο, ο Ολυμπιακός ξεδίπλωσε όλο το ατομικό και ομαδικό ταλέντο του, βγάζοντας φάσεις για highlights, όπως το άλει ουπ κάρφωμα του Χολ, στην ασίστ του Φουρνιέ, σε μια όμορφη κυκλική κίνηση των “ερυθρολεύκων” στην επίθεση τους. Ο Χολ που εμφανίστηκε μετά από δυο ματς, διψασμένος να δείξει κι αυτός ότι μπορεί να σταθεί με αξιώσεις πίσω από το δίδυμο Μιλουτίνοβ και Τζόουνς.

Δεν είναι εύκολο να χωρέσουν και οι τρεις, κάποιες φορές ενδεχομένως να μην παίζει ο ένας, όμως η δύναμη του Ολυμπιακού μέσα στο ζωγραφιστό μοιάζει πλέον υπερφυσική. Ειδικά μετά την προσθήκη του Τζόουνς, που προσφέρει, ένταση, έκρηξη, άμυνες και θεαματικές φάσεις πάνω από το στεφάνι, η πειραιώτικη ομάδα μοιάζει να έχει ανέβει ένα σκαλί παραπάνω. Ο πρώην σέντερ της Παρτίζαν είναι μια … κλοπή του Ολυμπιακού στις χειμερινές μεταγραφές και η χρησιμότητα του θα φανεί πιο πολύ σε βάθος χρόνου. Ήδη βλέπουμε τα πρώτα δείγματα στις συνεργασίες του με τον Φουρνιέ στα πικ εν ρολ τις οποίες ανέλυσε με το δικό του ξεχωριστό τρόπο ο Στέφανος Μακρής.

Φουρνιέ ο σωματοφύλακας

Η φροντ λάιν είναι πλέον ένα από τα πολλά άρματα μάχης που έχει πλέον το φετινό οπλοστάσιο του Ολυμπιακού. Οι ρόλοι επίσης. Ο Γουόκαπ συνεχίζει να οργανώνει και να πασάρει με μαεστρία, ο Κόρει Τζόζεφ ανεβάζει στροφές ερχόμενος από τον πάγκο, ο ΝτόρσεΪ συνεχίζει να κάνει σεζόν καριέρας έχει μπει στην εξίσωση ο ΜακΚίσικ, ο Γουόρντ είναι μια διαρκής πηγή ενέργειας και η μηχανή μοιάζει να λειτουργεί εξαιρετικά.

Κρατήσαμε τελευταίο τον Φουρνιέ, ένα παράδειγμα για το κλίμα και τη φιλοσοφία του Ολυμπιακού. Ο Γάλλος είναι ένας σταρ, με όλη τη σημασία της έννοιας. Με σπουδαία θητεία στο ΝΒΑ, με τίτλους και παραστάσεις που λίγοι έχουν, με εκατομμύρια δολάρια και ευρώ στον τραπεζικό του λογαριασμό, δεν διστάζει να μεταμορφώνεται σε ένα … σωματοφύλακα του “ερυθρόλευκου” πνεύματος.

Δέχθηκε χωρίς περιστροφές να μπει στην second unit, αφήνοντας τη θέση του βασικού στον Ντόρσεϊ σε μια κίνηση που δεν την κάνουν εύκολα παίκτες της δικής του εμβέλειας, αλλά και να γίνει εκτός από ένας σπουδαίος επιθετικός (και εργαλείο, πλέον, στο χειρισμό της μπάλας και τις αποφάσεις) και ένας δυναμικός αμυντικός που βάζει το κορμί του για να σταματήσει σπουδαίους αντιπάλους όπως, ας πούμε, ο Γουίλ Κλάιμπερν.

Το πως σκέφτεται ο Φουρνιέ φάνηκε με το ποστ που ανάρτησε στο X μετά το ματς. Με το μπλουζάκι και τη φωτογραφία του Μπαρτζώκα και το σύνθημα: “Προχωράμε σαν ένας…”

Ένα σύνθημα που παραπέμπει στο αντίστοιχο του συμπατριώτη του Αλέξανδρου Δουμά, όταν οι ήρωες του, οι τρεις σωματοφύλακες, έβρισκαν τον Ντ’ Αρντανιάν και ύψωναν τα σπαθιά τους φωνάζοντας “ένας για όλους και όλοι για έναν”…