Ολυμπιακός: Τα καλά και τα άσχημα της προετοιμασίας για το Final Four
Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες σχολιάζει την προετοιμασία του Ολυμπιακού πριν το Final Four και γράφει για τον Εβάν Φουρνιέ που ανυπομονεί.
Ο Ολυμπιακός προετοιμάζεται για τον ημιτελικό με τη Μονακό με τις σχεδόν ιδανικότερες συνθήκες. Αρχικά να τονίσω πως ο Γιώργος Μπαρτζώκας και οι παίκτες του όντως ασχολούνται με την ομάδα του Μόντε Κάρλο και τίποτα παραπέρα. Την ώρα που όλη η χώρα συζητά το σενάριο ενός ελληνικού τελικού, στον Πειραιά μένουν συγκεντρωμένοι.
Εννοείται πως στο πίσω μέρος του μυαλού τους και υπάρχει η συγκεκριμένη εξέλιξη, αλλά όπως και στον Παναθηναϊκό, έτσι και στον Ολυμπιακό δίνουν βαρύτητα μόνο στο παιχνίδι της Παρασκευής.
Να επιστρέψω όμως στην προετοιμασία με τις σχεδόν, τέλειες συνθήκες. Δεν υπάρχει προπονητής στον κόσμο που δεν θα ήθελε αυτή την περίοδο να έχει όλους τους παίκτες του υγιείς. Η αλήθεια είναι πως οι Πειραιώτες ταλαιπωρήθηκαν αρκετά όλη τη σεζόν οπότε ίσως να είναι και μία μικρή ανταμοιβή για αυτούς.
Δεν υπάρχει προπονητής στον κόσμο που δεν θα ήθελε αυτή τη περίοδο να μπορεί να κάνει 10 καλές προπονήσεις. Αν το καλοσκεφτούμε αυτό συμβαίνει πρώτη φορά μετά τον Σεπτέμβριο όταν και είχε μπει η προετοιμασία στην τρίτη της εβδομάδα. Αυτή την περίοδο μαθαίνω πως στις προπονήσεις στο ΣΕΦ γίνεται πραγματικός χαμός.
Στα «διπλά» πέφτουν κορμιά, άμυνες, σκριν, δύναμη, ένταση. Οι προπονήσεις του Μπαρτζώκα είναι μικρές σε διάρκεια. Αναφερόμαστε για ένταση διάρκειας 45 λεπτών με μία ώρα, αλλά η ποιότητα σε αυτές τις περιπτώσεις υπερισχύει κατά κράτος της ποσότητας.
Κάπου εδώ να αναφέρω προς αποφυγή παρεξηγήσεων, πως και στις Φενέρ, Παναθηναϊκό και Μονακό ενδεχομένως να συμβαίνουν παρόμοιες προπονήσεις. Μοναδική διαφορά υπάρχει ίσως σε Μονακό και Παναθηναϊκό επειδή απλά χρειάστηκαν Game 5 και καθυστέρησαν λίγο τα ρεπό τους.
Γιατί όμως έβαλα τη λέξη «σχεδόν» στην προετοιμασία του Ολυμπιακού; Δεν υπάρχει προπονητής στον κόσμο που δεν θα ήθελε αυτή την περίοδο 1-2 παιχνίδια ώστε να έχουν ρυθμό οι παίκτες του. Η απουσία αγώνων αποτελεί ένα ζήτημα. Οι παίκτες του Μπαρτζώκα έπαιξαν με την ΑΕΚ την περασμένη Κυριακή και θα αντιμετωπίσουν ξανά την ομάδα του Σάκοτα (παρεμπιπτόντως η εικόνα της στον ημιτελικό με τη Μάλαγα ήταν εξαιρετική για τα δεδομένα του BCL) μετά από 10 μέρες.
Το διάστημα είναι πολύ μεγάλο. Οι παίκτες έχουν βγει από τη ρουτίνα των 3 ή 4 αγώνων από Κυριακή σε Κυριακή, κάτι που δεν τους αρέσει. Σίγουρα όμως δεν μπορούν να διατηρήσουν τον ρυθμό τους. Φιλικό δε μπορούν να παίξουν γιατί οι υπόλοιπες ομάδες κάνουν διακοπές, οπότε το έχουν ρίξει στην προπόνηση.
Σίγουρα όμως ο ρυθμός είναι ένα ζητούμενο, αλλά δεν γίνεται Μάιο μήνα να τα έχεις όλα όπως θα τα ονειρευόσουν. Και προπονήσεις, και όλοι οι παίκτες και 1-2 εύκολα ματσάκια για να διατηρηθεί ο ρυθμός θα ήταν το ιδανικό σενάριο. Δεν γίνεται όμως.
Ο ρούκι Φουρνιέ ανυπομονεί
Το κίνητρο είναι εκεί έξω. Οι τέσσερις προπονητές δεν έχουν τον παραμικρό λόγο να δώσουν επιπλέον κίνητρο στους παίκτες τους. Όλοι γνωρίζουν που βρίσκονται, σε ποιους συλλόγους αγωνίζονται και τι πρέπει να κάνουν στο Αμπου Ντάμπι. Όπως έλεγε κάποτε και ο συγχωρεμένος ο Ντούντα «αυτά είναι τα πιο εύκολα ματς της χρονιάς γιατί οι παίκτες ξέρουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν».
Υπάρχουν βέβαια και οι… πρωτάρηδες. Σε αυτή τη λίστα του Ολυμπιακού βρίσκεται ο Φουρνιέ, ο Λι και ο Εβανς. Ο τελευταίος δεν θα παίξει, άρα μόλις δύο. Το εντυπωσιακό φυσικά έχει να κάνει με τον Γάλλο ο οποίος θεωρείται ρούκι έχοντας 12 σεζόν στο NBA στην πλάτη του. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης media day τον πλησίασα για 2-3 κουβέντες και μου έβγαλε έναν εκπληκτικό ενθουσιασμό. Προσμονή και χαρά για το ταξίδι και την εμπειρία του Final 4, αγωνία για όσα θα συναντήσει στο Αμπου Νταμπι μα πάνω από όλα αυτή την ευχάριστη αίσθηση της δημιουργικότητας προκειμένου να κατακτήσει από την πρώτη του χρονιά αυτό για το οποίο πήγε στον Ολυμπιακό. Τη EuroLeague.
ΥΓ: Από τη στιγμή που στο Final Four θα σφυρίξουν οι οχτώ καλύτεροι διαιτητές σύμφωνα με τη EuroLeague, αν πάρει το τρόπαιο ο Ολυμπιακός θα είναι απόλυτα δίκαιο.