Ολυμπιακός: Στη ρωγμή του χρόνου

Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε με εντυπωσιακό τρόπο μία ακόμη regular season της EuroLeague. Οχι για τη νίκη επί της Αρμάνι, αλλά γα τη γενικότερη παρουσία του και φέτος. Δεν είναι μικρό πράγμα να τερματίζεις στην κορυφή μίας τόσο ανταγωνιστικής και δύσκολης Λίγκας για τρίτη φορά την τελευταία τετραετία. Δεν είναι και μεγάλο όμως. Μεγάλο είναι δυστυχώς, μόνο ο τίτλος.

Οι ερυθρόλευκοι γύρισαν την πλάτη στις κραυγές της κατάρας της πρώτης θέσης. Και πολύ καλά έκαναν. Γούστο τους και καπέλο τους. Για να γίνεις βασιλιάς στη ζούγκλα πρέπει να σκοτώσεις το λιοντάρι, όχι την αλεπού. Θαρρώ απέκτησαν ένα επιπλέον κίνητρο. Να γίνουν οι πρώτοι που θα τερματίσουν στην κορυφή και θα κατακτήσουν το τρόπαιο.

Ενας μαραθώνιος 38 απαιτητικών παιχνιδιών αποτελεί ξεκάθαρη απονομή δικαιοσύνης. Οι ομάδες πήραν αυτό που άξιζαν, βασισμένο στην απόδοσή τους. Ο Ολυμπιακός το συγκεκριμένο διάστημα παίζει αρκετά καλά και συμφωνώ απόλυτα με τον Μπαρτζώκα. Οι άλλοι πρέπει να ανησυχούν που θα αντιμετωπίσουν τους Πειραιώτες με μειονέκτημα έδρας και δεν υπάρχει λόγος προβληματισμού από πλευράς τους. Ο Ολυμπιακός θα είναι στο Final Four όποια ομάδα κι αν αντιμετωπίσει. Σε σειρά πέντε αγώνων δε μπορεί να ηττηθεί τρεις φορές.

Όλα τα παραπάνω θα έχουν ελάχιστο νόημα αν οι ερυθρόλευκοι δεν νικήσουν και στις δύο νοκ άουτ αναμετρήσεις που θα κληθούν να δώσουν στο Final 4. Η ρωγμή του χρόνου του Ολυμπιακού. Το διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου θα πρέπει να δουλέψει στο πνευματικό επίπεδο προκειμένου να παρουσιαστεί όπως πρέπει στο T-Center.

Η ρωγμή του χρόνου του Ολυμπιακού. Αυτή το λεπτό σκίσιμο που χωρίζει στα δύο και περιλαμβάνει στη μία πλευρά τη λύτρωση και στην άλλη την απογοήτευση.

Δεν είναι εύκολο αυτό το οποίο επιθυμεί ο Ολυμπιακός. Υπάρχουν κι άλλες καλές ομάδες και στα ματς της μίας βραδιάς πολλά μπορούν να γίνουν. Ο προορισμός είναι πάντα δύσβατος. Το θέμα είναι να παρουσιαστεί δυνατός πνευματικά γιατί μπασκετικά δεν έχει να φοβηθεί το παραμικρό.

Το ταλέντο είναι πλούσιο και βρίσκεται εκεί έξω. Οι προσωπικότητες είναι πολλές. Η προπονητική καθοδήγηση είναι η καλύτερη δυνατή. Να τα βγάλει όλα στα playoffs και στο Final 4 ώστε να γράψει ιστορία. Να έχει και τύχη διότι χρειάζεται.

Ο Ολυμπιακός έπαιξε το καλύτερο μπάσκετ φέτος. Ήταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη συνέπεια και αυτή που παρουσίασε εμφανή σημάδια βελτίωσης στο γήπεδο όσο κυλούσε η σεζόν. Η Φενέρμπαχτσε πλησίασε σε ποιότητα το μπάσκετ των ερυθρόλευκων, αλλά λύγισε τις τελευταίες 45 μέρες. Η Βαλένθια επίσης είχε διάρκεια στο καλό μπάσκετ κι ας παίζει με ιδιαίτερο τρόπο.

Ο Μπαρτζώκας έχει στα χέρια του το πιο πλήρες ρόστερ της ιστορίας της ομάδας. Για άλλους η διαχείριση 16 παικτών που θέλουν και μπορούν να παίζουν, αποτελεί πρόβλημα. Ο coach το κατάφερε και αυτό. Να αποτελεί ευλογία και όχι εμπόδιο.

Σπάνιος ο τρόπος σκέψης του Ολυμπιακού

Ο οργανισμός του Ολυμπιακού πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι με τους Ιταλούς έθεσε μικρούς ατομικούς στόχους. Προτεραιότητα πάντα η νίκη φυσικά. Ήθελαν να βγάλουν τον Μιλουτίνοβ πρώτο ριμπάουντερ της διοργάνωσης και όλοι έπαιξαν και για αυτό.

Ο Χολ το πήγε ένα βήμα παραπέρα και επί της ουσίας δεν έπαιξε για αυτό αφού ο ίδιος ζήτησε να γίνει αλλαγή ώστε να μπει ο Σέρβος και να φτάσει στην ατομική διάκριση.

Στον πάγκο στο τελευταίο δίλεπτο είχαν βγάλει κινητά και έβλεπαν πόσα ριμπάουντ έχει ο Χόαρντ της Μακάμπι. Μόνο και μόνο για να προσφέρουν χαρά στον Μιλουτίνοβ.

Να βγει ο Βεζένκοβ πρώτος σκόρερ κάτι που είναι αρκετά πιθανό να συμβεί. Να βγει ο ίδιος MVP κάτι που θα αποτελέσει σκάνδαλο αν δε συμβεί. Να βγει ο Ντόρσεϊ MVP του μήνα.

Αυτό σημαίνει ο Ολυμπιακός. Η συγκεκριμένη ομάδα έχει μάθει να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο. Πάνω από όλους ο Ολυμπιακός, αλλά όταν έρθει η ώρα για τις ατομικές διακρίσεις και από τη στιγμή που το επιτρέπουν οι συνθήκες στην κατάταξη, θα ασχοληθούν και με αυτές.

ΥΓ: Τα playoffs είναι διαφορετική διαδικασία. Απαιτούν άλλες ικανότητες και χαρακτηριστικά από αυτά που έδειξαν οι ομάδες στην κανονική διάρκεια της σεζόν.

ΥΓ2: Ο Φαλ έζησε χθες την πιο ευτυχισμένη μέρα του στη φετινή σεζόν. Μοναδική αποθέωση και την άξιζε πέρα για πέρα.

ΥΓ3: Ο Ολυμπιακός είναι case study. Το μπάσκετ αλλάζει, τα μπάτζετ εκτοξεύονται, προπονητές κατεβάζουν ιδέες, το ταλέντο και η αθλητικότητα των παικτών εξελίσσονται. Και ο Ολυμπιακός σαν τον χαμαιλέοντα προσαρμόζεται και παραμένει με κάθε τρόπο στην κορυφή. Όλα τριγύρω αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν. (Σας μπούχτισα με τον τεράστιο Παπάζογλου σήμερα). Το μόνο που πρέπει να αλλάξει είναι να πανηγυρίσουν οι Πειραιώτες όταν ακούσουν την κόρνα της λήξης του τελευταίου ευρωπαϊκού τους παιχνιδιού.