Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός: Το μπάσκετ θα νικήσει την τοξικότητα

Η τοξικότητα των ντέρμπι αιωνίων έχει φτάσει τα σε ακραία επίπεδα, σε ιστορικό υψηλό. Πού και πού, όμως, βλέπουμε και μπάσκετ πολύ υψηλού επιπέδου. ΜΠΑΣΚΕΤΑΡΑ, για την ακρίβεια, σαν αυτή που παίχτηκε το βράδυ της Δευτέρας (8/6) στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Δύο από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, ο πρωταθλητής της EuroLeague κι ο Παναθηναϊκός που αδίκησε τον εαυτό του στο μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν, εμφανίστηκαν εντελώς διαφορετικές σε σχέση με αυτό που (δεν) παρουσίασαν στο Game 2 της σειράς.

Το 102-92 τα λέει όλα, αλλά ίσως και όχι. Δεν δείχνει την προσπάθεια που έκαναν οι πράσινοι, οι οποίοι επιβίωναν ξανά και ξανά, πίεζαν, έβαζαν δύσκολα στους αντιπάλους τους, πριν μείνουν στο φινάλε από δυνάμεις.

Ο Ολυμπιακός ήταν σαρωτικός κι ας έπαιξε άλλο ένα βράδυ χωρίς τον Τάιλερ Ντόρσεϊ.

Ο Εβάν Φουρνιέ που όλοι πίστευαν ότι έχει “κλατάρει”, έπαιξε 37 λεπτά. Φοβεροί οι 28 πόντοι (3/6 δίποντα, 6/10 τρίποντα, 4/6 βολές), τρομερές οι οκτώ ασίστ για τα δύο λάθη, εκπληκτικές οι άμυνές του, απίστευτος ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε το σαραντάλεπτο.

Ο Γάλλος δεν ήταν καλός στο Game 2 κι ας είναι το 15/7/7 ένα εκπληκτικό stat-line. Δεν είχε διαβάσει σωστά την άμυνα του Παναθηναϊκού, έκανε λάθη, έδωσε μπάλες στον Παναθηναϊκό, είδε το video, συζήτησε, γύρισε αμέσως σελίδα και χάρισε μία επική παράσταση στο κρισιμότερο σημείο της χρονιάς.

Δεν ήταν, όμως, μόνος του.

Ο Σάσα Βεζένκοβ έβαλε 24 πόντους από 14 σουτ. Έπαιξε σχεδόν 36 λεπτά, δεν εκβίασε προσπάθειες, έφτυσε αίμα από το ασφυκτικό μαρκάρισμα που δέχθηκε γι’ ακόμη ένα παιχνίδι και άφησε το παιχνίδι να έρθει πάνω του.

24 πόντοι από 14 σουτ…

Και δεν ήταν μόνο οι πόντοι, ήταν και οι δύο ασίστ που έδωσε πάνω από το κεφάλι στον Νίκολα Μιλουτίνοβ, δύο πάρε-βάλε καρφώματα που κλείδωσαν το παιχνίδι.

Ήταν κι ο Σέρβος σπουδαίος φυσικά. 17 πόντοι, 8/8 δίποντα, έξι ριμπάουντ και τρεις ασίστ, όλα αυτά σε 28 λεπτά. Με τον Τζόουνς να συμπληρώνει τα υπόλοιπα δώδεκα.

Ο Ολυμπιακός κυριάρχησε για δεύτερη φορά σε τρεις αγώνες στο ριμπάουντ (19-8 οι πόντοι από δεύτερες ευκαιρίες), έκλεισε το ματς με 67% στο δίποντο και μέτρησε 23 ασίστ για δέκα λάθη.

Το 2-1 έγινε με το μπάσκετ που χαρακτηρίζει τους Πειραιώτες. Με καλή κυκλοφορία και με υπομονή, με καλές αποφάσεις και με συγκέντρωση, χωρίς την πίεση του αποτελέσματος που θα μπορούσε να συνθλίψει άλλες ομάδες.

Αν υπάρχει κάτι που πρέπει να προβληματίσει τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τους συνεργάτες του, αυτό είναι το ροτέισον που έχει αρχίσει να κλείνει έως και επικίνδυνα.

37 λεπτά ο Φουρνιέ, σχεδόν 36 ο Βεζένκοβ, 34 ο Γουορντ, 28 ο Μιλουτίνοβ, 22 ο Τζόσεφ.

Ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από συγκεκριμένα παιδιά στο Game 4, εκεί που ελπίζει ότι ο Κώστας Παπανικολάου θα είναι σε καλύτερη κατάσταση (DNP εξαιτίας ενοχλήσεων στη μέση), εκεί που ελπίζει ότι θα έχει τον Τάιλερ Ντόρσεϊ.

Το σίγουρο είναι ότι στη φάση που βρισκόμαστε, μετά από σχεδόν 11 μήνες non-stop μπάσκετ, όσοι πατούν παρκέ, δίνουν το 100% του καυσίμου που έχει μείνει στο ντεπόζιτό τους.

Το Game 3 ήταν εντελώς διαφορετικό από τα δύο πρώτα παιχνίδια της σειράς και ίσως το Game 4 να αποδειχθεί κι εκείνο μια εντελώς διαφορετική ιστορία.

Το σίγουρο είναι ότι το μυαλό πολλών σε αυτή τη σειρά έχει “χαλάσει”, με αποτέλεσμα η τοξικότητα να σκεπάζει τα πάντα. Πριν, κατά τη διάρκεια, μετά από το τέλος των αγώνων.

Όχι, δεν πρέπει και δεν θα εξισωθούν πρόσωπα και καταστάσεις.

Όχι, δεν έχουν όλες οι παραβατικές (ή οι “παραβατικές”) συμπεριφορές την ίδια βαρύτητα.

Σίγουρα όμως το πιο ακριβό ντέρμπι του παγκόσμιου μπάσκετ εκτός NBA, το ντέρμπι που έχει Φουρνιέ και Βεζένκοβ, Ναν και Χέιζ-Ντέιβις, Μιλουτίνοβ και Λεσόρ, τον πρωταθλητή NBA Κόρι Τζόσεφ και τον Τζέριαν Γκραντ, Γουορντ και Ερνανγκόμεθ, Πίτερς, Τζόουνς, Σορτς και Όσμαν, αξίζει διαφορετική διαχείριση.

Από τους παράγοντες. Από τους οπαδούς. Από τα media, διότι και οι δημοσιογράφοι έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Απ’ όσους αγαπούν το μπάσκετ.

Όσο είμαστε εδώ, θα ελπίζουμε. Δεν πετάμε στα σύννεφα, αλλά θα συνεχίσουμε να ελπίζουμε, γιατί κάποια στιγμή το καλό θα επικρατήσει.